Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 december 2018, om 09:25 uur
Bekeken:
223 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
84 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Rehabilitatie Fred van der Wal 2009 (deel 10)"


Grutte Pier zegt:18 november 2009 om 23:05

 

@PeterV

Waarom iets ‘uitzoeken’ wat al duidelijk was/is?

En van Ron kunnen we veel verwachten, behalve…

Beantwoorden

fred van der wal zegt:

18 november 2009 om 23:25

Het is nu wat te laat om in te gaan op de reacties, maar morgen zal ik dat doen. Het onderwerp boeit me zelfs!

Mateloos!

 

PeterV zegt:19 november 2009 om 02:23

 

Grutte Pier, zeur niet zo.

 

fred van der wal zegt:19 november 2009 om 08:20

 

Dear Isis

De vroege persoonlijke historie van Ischa Meijer is wel dramatischer dan die van Hans Knoop die gerieflijk ondergedoken de oorlog zonder enige verdere psychische schade door kwamen. De ouders van Ischa Meijer als ex-concnetratiekampgevangenen heel wat bedreigdender. De minderwaardige wijze waarop Ischa over zijn ouders altijd sprak was zeer onterecht. Het boekje over zijn moeder waarin zij ten onrechte werd aangevallen is in een later boekje door zijn zuster in een geheel ander daglicht gezet.

Het verschil in intellectueel nivo tussen de rechtse ex-Telegraaf lawaaiverslaggever Hans Knoop en de ex HP medewerker Meijer is aanzienlijk, het opleidingsnivo eveneens.

Het enige punt van overeenkomst is wellicht de neurotische arrogantie van veel overgebleven Joden zoals ikd ie ervaren heb in de tijd dat ik in de Nieuwe Spiegelstraat woonde en de minachting van de daar gevestigde Joodse antiekhandelaren mocht ondervinden. Ik was ind ie tijd een arme kunstschilder die van de contraprestatie gedeeltelijk leefde.

 

fred van der wal zegt:19 november 2009 om 08:27

 

Greate Pier

Zoals ondervonden is Rozen inderdaad een storende lawaaipapegaai. Heel lang heb ik er over gezwegen werk in de colelctie van het SM te hebben, ook tegen de Friese collegae om ze niet in de jaloezie modus te doen schieten, wantw aarom zou ik. De contacten met de Uylandse kunstenaars in het uiterste Noorden van Friesland waar d eaarde op houdt is voorlopig -op een enkele uitzondering na- heel redelijk en zo hoort het toch ook.

IK ben op Rozen ingegaan omdat ik heel vaak door op een laag, amateuristisch nivo in hun vrije tijd schilderende dames en heren word aangevallen. Dat is niet de eerste keer. Ik vind dat niet echt erg prettig en het belemmert zeker een open communicatie met dit soort adspirant mede collegaatjes.

In een winkel in schilders artikelen op het Zuidvliet in Leeuwarden ben ik een paar maanden geleden nog fel uitgevallen tegen een amateur schilderes die eindeloos over haar eigen hoog gestemde artisticiteit bleef zeuren met de cassière.

Wat betreft mijn werk doe ik alleen mededelingen die controleerbaar waar zijn. Wie dan toch mij lastig valt met onzin en laster vindt mij tegenover zich. Ik wil alles en iedereen ironiseren, geen probleem, maar de kunst met een hoofdletter K is mij heilig.

In mijn 45 jaar kunstenaarschap heb ik met groeiende ergernis meer van dit soort onaangename gefrustreerde figuren mee gemaakt. Ik blijf ze bestrijden.

Wat Krutsloo aan gaat: zijn pvda mentaliteit is de mijne niet en wie beweert met de machtshongerige Wim Kok het zo goed kan vinden zet zichzelve in een hoek waar ik niet graag verkeer. Er zijn enkele vereenzaamde single dames die in de vrijblijvende small talk van deze meneer hun bevreding vinden. Zij liever dan ik. Zijn eveneens lasterlijke aantijgingen tegen mijn werk zijn door hem breed uitgemeten, niet gebaseerd op de realiteit.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.