Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 september 2018, om 12:47 uur
Bekeken:
190 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
115 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het is goed te weten waar je vrienden zitten als kunstenaar 1"


Ha! Het tekenkabinet! Daar ben ik twee maal voor afgewezen! Had te weinig kwaliteit volgens de organisatrice, een kort geknipte ras artieste die er zelf niets van kan . Vermeldenswaardig voor deze mevroj: ik krijg wel invitaties uit L.A., San Francisco en Manhattan. Mijn geachte kritische collegae niet. Is die even goed? Houwen zo, geachte collegae, zou ik zo zeggen....Vooral zo doorgaan, anders komen jullie nog net zo ver als Fred van der Wal, HAHAHAHA!

 

Gonny van Oudenallen over Fred van der Wal

Je hebt zeker kwaliteit, ik kan me echter voorstellen dat mensen die jou niet persoonlijk hebben ontmoet een beetje schrikken van sommige beschreven teksten...!

Fred van der Wal

Zo is het en geen Hollandsche kwaliteiten of respect van de collegaatjes, want die tellen niet, maar internationale kwaliteit.Ik begin nog maar pas. Binnenkort uitgaves met mijn werken. En wie wat bewaart die heeft wat.

 

Fred van der Wal

Dank Gonny, jouw visie interesseert mij wel, niet die van mijn machteloze opponenten of knullige kritikasters. But no kidding! Hetgeen dient te tellen in het kunstenaarsplantsoen is het werk, niet de persoon. Wij weten het al lang, vele lichtelijk labiele collegaatjes handelen slechts uit emotionele motieven of uit onbenul. Ook ontmoet ik wel provinciale collegae die het er maar moeilijk mee hebben dat ik altijd tenminste twee huizen heb bezeten en kapitaal vergaarde door op grote schaal IT aandelen aan te schaffen. Ik ga verder geen namen noemen want het wordt me een waslijst aan Hoog geachte Collegae met respectabele CV s, dat wil je niet weten. Historisch gezien kozen velen het kunstenaarschap bij gebrek aan andere mogelijkheden. En dan zeg ik als ras artiest: Lulligheid troef, hier verkoopt men toverballen. Menigeen denkt dat het zo hoort door zich avant la lettre te gaan gedragen als die ongewassen Haarlemse gek Heyboer of die roodharige idioot Van Gogh. Brengen hun subsidies naar...ik durf het woord bijna niet uit te spreken...de hoeren. Dames die op het Leidseplein kroegtijgers aan katzen en uitnodigen om eenmalig een beschuitje mee te knappen. Niet alleen mij een gruwel in de ogen, maar ook de Heire der Heirscharen zegt er Neen tegen. Waar blijven onze manieren? Uitzonderingen in het kunstenaarsplantsoen als de hoogst succesvolle, door mij hoog geachte Paul Christiaan Bos, die het gymnasium volgde met maximaal spijbelen en dan nog met tienen slaagde wil ik even vermelden. Een unieke persoonlijkheid. Zou op Arti dan ook heel slecht vallen. Deze collega bood mij aan om met mij uit roeien te gaan. Nu weet menig Arti collega dat het met mij heel goed uit roeien is te gaan, maar aangekomen midden op de plas gelijk kwaad kersen eten, vooral als de boot lek slaat. Ja, dan krijgt altijd de ander altijd de schuld. Net goed toch?

 

Fred van der Wal

Goedemorgen Rudolf. Arti een geweldig rustpunt in een overvolle stad. Mijn regelmatige aandacht heeft o.a. de actieve, creatieve, daadkrachtige Gonny alsmede nog een enkeling, die de rookruimte bezocht. Een rol spelen binnen Arti is niet voor mij weg gelegd om diverse redenen. Wie in kunst commissies plaatst wenst te nemen is vrijwel zonder uitzondering geen producent van opzienbarende kwaliteitskunst, doch wenst op een bijna ambtelijke wijze zijn toekomst veilig te stellen door vrindjes te aaien als glijmiddel naar subsidietjes en aankopen en vooral om op te vallen. Die activiteiten staan verre van mij. Gotsijdanck heb ik dat financieel ook totaal niet nodig. Vijftig jaar deelname aan het kunstenaarsplantsoen zijn zeer verhelderendgeweest. Als ik het over zou kunnen doen had ik in 1965 toch maar liever voor het A.E. schap van een Amsterdams reclame buro gekozen, dan viel er tenminste nog iets te lachen in gezelschap van leuke dames in niksigheidjes van Christine LeDuc alhoewel ik twijfel heb over d ekwaliteit van de daar aangeboden textilia. Affijn, dan maar door naar Hunkerbunker Lexis met dat lieve personeel. Je verlaat de zaak met de rolkoffer vol geladen. Het kost nog geen krats en dan heb je toch wat. Mag ik mijn collegas vanaf deze reactieruimte alle sterkte toe wensen in hunne carrière tijdens deze regenachtige dagen? Mag dat?

 

Gonny van Oudenallen Dit is niet een eerlijke weergave van de werkelijkheid, wellicht vroeger maar in de commissies nu zitten mensen die echt mee denken voor het nut van t algemeen. Wel mag nagedacht worden of gewoon 4 jaar het maximum aantal jaren is om zitting te nemen …Meer bekijken

 

Fred van der Wal

Fred van der Wal Ik heb het niet over bestuurlijke commissies maar commissieleden die de opdrachtjes en de aankopen regelen. Zelfs de linkse Volkskrant heeft daar artikelen aan gewijd onder het motto: het ene jaar geeft een commissie de vrindjes opdrachten en het volgende jaar de vrindjes belonen de commissieleden. Ik loop al wat langer mee sinds 1965.

 

Fred van der Wal

Rudolf, je bent een bescheiden mensch die voorzichtigheid huldigt als moeder van de breekbre Arti glaswerk kast en dat siert je. Zo vermijden we nog eens breuk en hoeft er geen aanspraak op verzekeringen te worden gemaakt. Ik wilde dat ik het zou kunnen opbrengen als halluvve wilde, maar waar niet is verliest een iegelijk zijn recht. Net goed eigenlijk. Zo hoort het toch ook in artistieke kringen? Je leest het wel eens in boeken en zo....

 

Fred van der Wal

 ....wederom een blijk van originaliteit van G.v.O.

 

Gonny van Oudenallen



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.