Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 juli 2018, om 08:28 uur
Bekeken:
257 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
127 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een kusbare dame..."


 …Toen herinnerde hij zich weer dat Cat al om acht uur vertrokken was in haar smetteloos witte jas. Een gouden sieraad in de vorm van een eikenblad op een van haar revers.

Op weg door de ochtendspits via de Nieuwe Spiegelstraat centrum Amsterdam naar academie ‘De Schans’.

Haar grauwe kantkloskussen als een schild onder haar arm op de fiets.

Geen knight in rusty armour, noch een hoofse dame. Een aaibaar kind van haar eigen kleine tijd.

Het was hooguit vijf minuten fietsen, misschien  iets langer als ze vanaf zijn atelier in de tweede Nassaustraat 8 via de Nassaukade of de Marnixstraat ging.

Had hij eigenlijk afscheid van haar genomen of niet?

Slaperig een paar woorden gewisseld?

Eeuwige liefde betuigd in een verloren ogenblik?

Hij wist het niet meer.

Hoe lang duurde eeuwige liefde in de silver sixties? Life in a stolen moment. No particular place to go.

De combinatie hasj, wijn, twee slaap tabletten –deze medicijnen kunnen mogelijk de rijvaardigheid beïnvloeden- beloofden vergetel- heid en resulteerden niet in een vorige nacht van ononderbroken liefde.

De ingrediënten van een kunstmatig paradijs. Een beeldend kunstenaar was doorgaans geen perfecte minnaar. Sex was voor hem een sluitpost.

Hoe zouden de komende jaren verder verlopen? Hij dacht er niet over na. De dag had genoeg aan zichzelf.

Op zoek naar de verleden tijd jaren later als hij haar fotos nog eens zou bekijken?

Zinloos. Snapshots. De stille getuigen van een zon overgoten namiddag op de brug van de Spiegelgracht. Hij legde het tafereel vast met zijn Yashica rolfilm spiegelreflex camera.

Eén kleurenprint stond weken lang in de etalage van een fotozaak in de Jan van Goyenstraat te Heemstede.

Twee zwart wit fotos van 24 x 30 en een dozijn kleurenafdrukken, genomen met zijn Yashica 6 x 6 in die warme zomer van 1967. Ingeplakt in een foto album.

Het was niet geheel onopgemerkt voor de camera voorbij gegaan.

 

Het American Folk and Blues Festival van 1967 in het Concert ge bouw waar hij met Cat en een vriend naar toe ging.

De verboden rookwaar die ze opstaken tijdens het intro van de elektriese slide gitaar van een grijnzende, staand spelende Hound Dog Taylor, Elmore James navolger.

Net iets intenser en gekwelder. Een blueszanger die elk optreden begon met : ‘Let’s have some fun tonight!’

Het was ‘streng verboden te roken’ onder de optredens in het Concertgebouw. 

Hij herinnerde zich hoe hij de stick in paniek onder de stoelenrij meters ver weg gooide toen een suppoost zijn zaklantaren op hem richtte en beval de sigaret ‘onmiddellijk maar dan ook onmiddellijk uit te maken’.

Het was geen nep hasj trouwens, zoals bij het laatste concert, ge kocht van Stonie.  Een druk doende fake hippie, die naast zijn bij- standsuitkering in rotsooi handelde.

 

Na afloop van het concert kroop hij over de grond tussen de stoel en op zoek naar de half opgerookte joint.

Hoe lang geleden was het dat de Amsterdamse bariton saxofonist Henk van Es zes maanden gevangenisstraf kreeg voor een tiende gram marihuana, moeizaam bijeengeschraapt door de recherche uit de voering van zijn jasje?

Henk kon zijn onderwijzersbaan daarna wel vergeten.

Hij werd zo als zoveel randfiguren kunstschilder en vroeg contra-prestatie aan bij de gemeente Amsterdam. Henk had verraderlijke slangen ogen, een hangsnor en een kaal geschoren kop. Anonieme bronnen beweerden dat hij zijn vrouw mishandelde.

Sommige vrouwen hielden nu eenmaal van een pak klappes op de popo.

Een huis in de Watergraafsmeer kreeg hij kado van zijn moeder. Kostje gekocht.

Vaak hoorde hij Henk op zijn baritonsax oefenen in het pand naast Nieuwe Spiegelstraat 48 op dinsdagavonden. Hij had geen hekel aan Henk.

 

Hij herinnerde zich jaren later vooral de kwikzilveren, lichtvoetige, luchtige conversatie met de slanke Cat, maar nog beter haar git- zwarte, geparfumeerde haar, haar olijfkleurige huid.

Aan haar vinger de zilveren design ring, ontworpen door Clara Schiavetto uit de Kerkstraat, vlak om de hoek van zijn woning aan de Nieuwe Spiegelstraat.

Haar aantrekkelijke, smartelijk gekrulde zinnelijke lippen.

Een kusbare dame.

Als iets naar meer smaakte…

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.