Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 juni 2018, om 14:47 uur
Bekeken:
176 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
121 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Je bent geblokkeerd, dat is jouw makkes"


‘Dus jij bent het type van advocaatje leef je nog om samen beter te box springen voor een zachte buiklanding?’

‘Soms’.

‘Was ze mooi toen ze uit de kleren ging? Of kut met peren. De peren rot en de kut zwaar geslachtsziek! Mooi of mooi?’

‘Ja! Allebei! En hou je gore praatjes maar voor je!’

‘Goed zo! Je bent tenminste een moderne kunstenaar, dus leef je ook als een moderne kunstenaar. Je kunt niet anders, al zou je willen. Het is je noodlot dat kunstenaarschap. Wat koop je er voor? Zonder subsidie is jullie soort toch nergens? Ik zou ook wel subsidie willen hebben voor mijn meizoentjes in een geglazuurde vaas of de goudeerlijke handgedraaide stenen mokken op de plank . Misschien zou je het eens over een andere boeg moeten gooien met je handel’.

‘Wie weet!’

‘Mannen zijn ook heel goed in bed, hoor! Ik denk dat je geschapen bent voor de mannen, dat ruik ik op een kilometer afstand! Je bent één der onzen. Alleen weet je het nog niet van jezelf! Ken je die schilderes Berezien Trippelfietz? Haar hele familie is uitgemoord in Bergen Belsen, daar komt het allemaal door. Zwaar getraumatiseerd, maar nu samen met haar vriendin. Jaren lang keurig ge trouwd in Enschede met een Tukker tot ze de damesliefde ont dekte en daarna ging het ook financieel heel wat beter met de ver koop van haar schilderijen. Ze is door haar grenzen gebroken en daarom nu met Bertha Botenbauer, die is ook net gescheiden van pottenbakker Teus Beervogel. Heb ik gehoord van Joop Stikkelorum, ex-steward en nu medefirmant van Galerie Maak um! Hij denkt dat jij ook een ras echte nicht bent met een Casanova kom kom maar complex en zoveel wijven versiert omdat je eigenlijk een homo bent. Je bent geblokkeerd, dat is jouw makkes. Ik ken die tiepes zoals jij. Ik zie ze toch de hele avond op het COC en op het DOK. Je zou eens naar wat anders moeten uitkijken! Ga maar eens met mij mee naar de DOK kelder”.

‘Als jij dokt in die kelder, okee en zo lang je je poten maar bij je houdt. Je hebt je roeping gemist als psycholoog. Alle homos willen heteros bekeren. Je had dominee of kunstkritikus moeten worden, maar ter zake.

Vergeet niet die rozen te bezorgen. Hang er een kaartje aan met de tekst Voor Cat, De Mooiste Vrouw Ter Wereld. Niet vergeten! Zie je!’ zei hij koel.

De bloemenman deed de deur voor hem open en maakte weer een overdreven buiging.

Ze hoefden hem niet te vertellen hoe goed de mannen tussen de lakens waren als hij zijn dijen spreidde voor een gelegenheids minnaar.

Zijn ziekenfondsknipkaart voor de kliniek voor geslachtsziekten was al bijna vol.

Van de week een nieuwe halen bij dokter Feel good. Zo was het leven van een eigentijdse kunstenaar. De lullensmid zijn voornaam ste connectie met de maatschappij.

Rozen stonden symbool voor het vrouwelijk geslachtsdeel, mijmer de hij, dat had hij ergens gelezen.

Salvador Dali had een schilderij gemaakt van een naakte vrouw met een bloedende roos tussen haar dijen. Het behoefde geen uitleg aan de schoolkindertjes die een middagje museum deden.

Volgens Henriëtte, de vrouw van de fotograaf Rollei Roomstra kon je ziek worden als je je aan dorens van een roos prikte, maar of het echt waar was…die dorens symboliseerden misschien wel menstru atie perikelen.

Bloedbruiloft. Freud zou het wel weten.

Hij had niet meer dan een paar passen in de richting van de poort van het atelier complex gezet toen hij van de kant van de Witten kade een prachtig donker meisje zag aan komen lopen. Hij zag met zijn kennersoog onmiddellijk dat ze een model moest zijn.

Ze kwam hem bekend voor. Het schoot hem te binnen dat hij haar vorige zondag had zien lopen langs de Prinsengracht hand in hand met een even mooi blond meisje. Elkaars tegenhangers. Black and white. Een perfect stel.

Toen ze elkaar voor de etalage van de Sal Meijer galerie elkaar hartstochtelijk op de lippen kusten stonden een ouder Amsterdams echtpaar van een paar meter afstand verwonderd toe te kijken.

Hij had ze glimlachend aan gekeken en gezegd: ‘Wat jammer, hè! De tijden veranderen! Het is niet meer van lepeltje in suikerpotje!’

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.