Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 maart 2018, om 07:44 uur
Bekeken:
324 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
135 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Je zult er als aantrekkelijke vrouw maar mee zitten!"


EEN DROOGLOOPMAT VOOR NATTE POES (DEEL 1)

Een droogloopmat voor natte poes? Je zult er als aantrekkelijke vrouw maar mee zitten, zeg! Witte vloed? Op de bodem van de zee, Joego, Joego! Zwarte Piet die onder de douche moet om Witte Piet te worden? Gezijk in de marge van linksdraaiende melkzure gefrustreerde teven die nikkergeil zijn, maar daar niet voor uit willen komen. De jammerende oproep van vreemde gebedshuizen vanuit tientallen meters hoge torens? Geen probleem. Een natie die vreemde leer binnen haalt, zo zegt de Schrift, verdwijnt vanzelf. Opgeruimd staat netjes. Niks aan de handa zou ik zo zeggen – het zijn allemaal maatschappelijke ontwikkelingen die mij somber stemmen.

Gaat u verder met het opschrijven van uw jeugdherinneringen?

‘Dat zou ik zonder moeite kunnen. Ik ben als jongetje bijvoorbeeld getuige geweest in familie-kringen van de buitengewone slechtheid van de  mens. Vechtpartijen tussen de biologische ouders als ik weer eens een paar maanden bij ze in huis was als kleuter om all snel door Pro Juventute ter beschikking van de regering werd gesteld als lagere school leerling en wekelijks op kantoor van die insstelling moest komen voor een verhoor. Vertel mij wat, zeg!

Ik kan over die tijd nog vele boekjes schrijven, maar ik vind: je moet weten waar je aan begint, maar ook wanneer je ermee stopt. Die drie deeltjes worden straks gebundeld, en dat moet het voorlopig maar zijn. Geen enkele familielid heeft willen mee werken aan de biografie! Dat zegt wel genoeg over de familie verhoudingen!’

Staat het u na al die tijd allemaal nog zo helder voor ogen?

‘Ik heb een abnormaal scherp geheugen. Mijn probleem was meer hoe ik dit kon opschrijven vanuit het perspectief van een gelouterde, gepokte en gemazelde enthousiaste deelnemer in de periferie van diverse seksjuwelen afwijkingen, met de kennis van nu.  Dat is me gelukt en dat was moeilijk genoeg. Ik heb er echt decennia over gedaan, over die boekjes.

U bent een outsider in een vijandige wereld.

‘Ach, outsider. Hou nou toch gauw op! Ik ga mijn eigen weg, ongeacht de consequenties. Zelfbeklag is mij altijd vreemd geweest. In de jaren zestig woonde ik in de Nieuwe Spiegelstraat in Amsterdam centrum. Naast een Jazz musicus, Henk van Es, een echte hipster met een hangsnor, kaale kop en slangenogen, maar verder niks op aan te merken. En daarom  vind ik, je moet trouw zijn aan je keuzes. Henk ging met Lucebert om en dat soort coryfeeën’.

De keuze voor de dood die uw hoofdpersoon in uw laatste verhaal, een aangenaam ogende dame met rood haar, gazelle ogen, een gevoelige mond en leuke, opgebonden, volle tietjes maakt, biedt de lezer weinig hoop.

‘Dat weet ik niet. Dat gaat over zelfbeschikking. Het is een gang die zij niet zelf heeft ingezet. Het is de maatschappij, hè, meent zij wellicht. Alleen werkt het zo niet want iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen keuzes. Zij komt in het verhaal tot de absolute conclusie dat het haar niet zal lukken een eigen plaats in de wereld af te dwingen op haar leeftijd ondanks haar levens ervaring, talenten en intelligentie. De opgelopen burn out blijft chronisch. Dus blijft haar, om werkelijke vrijheid te bereiken, niets over dan zelfmoord. De sprong in het ongewisse, want je weet wat je hebt en niet wat je krijgt. Foute keuze. Ze heeft werkelijk heel veel te bieden, maar lijdt aan inferioriteits gevoelens. Hartelijk ontvangen door een vage kennis in de Bourgogne en aardig verwend wil zij eigenlijk niet meer terug naar huis. Weken later begint ze hate blogs te schrijven over mensen die har welgezind waren.  Niet aan mij om daar me verder over te bekllagen want ik vind  dat deze drinkbeker van bitterheid en frustraties aan mij voorbij moest gaan zonder verder commentaar. Dat haar drang van uit een diepe tragiek haar handelen mogelijk gaat bepalen is een andere zaak. Het is absoluut verkeerd om jezelf over de balustrade van het balkon op vier hoog van elllende naar beneden te springen uit die schaars bemeubelde driekamerflat in een woonkazerne en wel op de definitieve manier van met het aangenaam ogende kopje voorover naar beneden te storten, de beton tegels tegemoet, dan blijft er weinig van je aantrekkelijkheden over.

Ik geef me echt niet af met elke links draaiende persoon van de vrouwelijke kunne met een broek vol liefde voor de tochtige medemens. De tomeloze jacht op rokend kutspek is niet  de mijne want voor je het weet kijken twee reetbruine ogen de jager aan als je de punt 45 naar binnen stoot. En wat dan? Slapte aan de beurs? Het tij begint te keren?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.