Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 maart 2018, om 14:25 uur
Bekeken:
309 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
156 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"het schilderen van naakten is een excuus Truus "


het schilderen van naakten een excuus Truus voor de gebruikelijke broeierige geilheid van de doorsnee beeldend kunstenaar met lulbroei
februari 22, 2017

Ik vind het schilderen van naakten een excuus Truus voor de gebruikelijke broeierige geilheid van de doorsnee beeldend kunstenaar met lulbroei. Ik vind dat geen oplossing.

Ik houd gewoon niet van naakten en al helmaal niet van die 17 e eeuwse vrouwenlijven zonder schaamhaar. Geschoren schaamtes hebben mij ook nooit iets gezegd!

Een schilder die zo nodig moet naakt schilderen om zijn geilheid kwijt te raken kan dan beter een potje gaan zitten masturberen in de volle badkuip met zijn lul in een nat washandje waar een stukje zeep in zit ter ontsmetting en een paarse dildo in zijn reet of zijn vriendin eens duchtig ter hand nemen als eroties tussen doortje, voorafje of toetje. Simpele, weinig kieskeurige hetero- of biseksuele kunstenaars reageren fysiologies helaas unaniem op een naakte man of vrouw en daar zou ik om misverstanden te voorkomen toch het bekende spreekwoord nog eens bij willen aanhalen: als de pik staat, zakt het verstand in de kloten en ligt een retour naar de lullensmid al in het voor onder klaar!

Wat schieten we daar kunsthistories gezien nou mee op, behalve de huid arts die weer een konsult en medicatie kan uit schrijven? Voor mij is naaktheid niet een wenselijke faktor van de sexuele piekervaring. Integendeel!I k lag niet voor niets met K., textiel restauratie medewerkster van het Rijksmuseum in 1988 in haar bed dat in de slaapkamer van haar woning in Amsterdam Water-graafsmeer stond terwijl zij gekleed was in laarzen, tangaslipje, jarretelgordel, nylons, bustehouder en een korte onderjurk, die met één geroutineerde handbeweging was op te schorten, zodat al het lekkers in een oogopslag bereikbaar was.

Dat was het ware sexuele leven waar wij naar streven!

Een goed geklede, uitdagende sexueel ontvankelijke vrouw met glad geschoren benen en oksels vind ik veel opwindender in eroties opzicht dan zo’n blote berin van stopverf met de kleur van kwark.

De mens blijft zonder kleding toch een kale aap!

Wat een ijzersterke visie op vrouwelijke naakten van de artistieke zeefdrukker Hans Jansen, die in de zeventiger jaren altijd tegen mij zei: ”Die wijven! Het komt allemaal op hetzelfde neer, twee tieten en een kut en de rest kun je over het hoofd zien!”

Wat is in Uw opvattingen als auteur dan wel eroties?

Boeken, muziek en film bijvoorbeeld, naar bed gaan met een ste-vige vrouw met grote tieten, bepaalde schilderijen, maar ik vind dat in de Hortus Botanicus te Amsterdam ook heel uitdagende geile planten staan. Ze zien er zo zintuiglijk, sensueel en direkt uit, bijna onbeschaamd in hun vormgeving, de vorm en allemaal afgeleid van de sexuele organen. Wat wil een kijker nog meer? Ik had aan de overkant van de Hortus Botanicus te Amsterdam een mooie, donkerharige,gepassioneerde vriendin wonen in 1967 en of ik nou tussen haar dijen keek of naar de bloemkelken van sommige exotiese planten in die botaniese tuin; er was een grote vorm overeenkomst.

Op het laatst zag ik het verschil helemaal niet meer!

Toch heb ik nog nooit de aandrang gehad mijn lul in plaats van in deze hierboven genoemde jongedame in een naar honing geurende orchidee of een vlees etende plant te willen stoppen, maar wie weet wat de toekomst brengen moge.

Prijs de dag niet voor het avond is!

Voor kunstenaars , die niet bepaald uw vrienden zijn, moet je altijd goed blijven oppassen, zegt u altijd?

Voor kunstenaars moet je altijd oppassen soms, zelfs als ze dood zijn. Céline was het daar  betreft wel mee eens. In het boek “Bagatelles pour un massacre” (1937) prijst hij Nederland vanwege zijn goede gezondheidszorg. Kunstenaars met enig karakter en talent hebben of hadden nooit een hoge dunk van de druk doende opgeblazen dames en heren kunstkrietietsie en zo hoort het ook, zegt u?

Tsjechov zei eens dat hij al 25 jaar las wat kritici over zijn werk schreven en nog nooit een waarde volle suggestie in de recensies had aangetroffen. Zo is het mij tot nu toe ook altijd vergaan. Wel heeft Hans Redeker altijd heel lovend over mij geschreven in het Algemeen Handelsblad en erkend dat ik een van de meest vooraanstaande vertegenwoordigers van een generatie realisten en pop art artiesten ben die de Nederlandse kunst voor goed ver-anderd heeft. Als je die ambitie niet hebt als kunstenaar kun je beter wat anders gaan doen. Cees Buddingh” was na het artikel van W.F. Hermans over zijn dagboeken zo aangeslagen dat hij nooit meer iets heeft gepubliceerd tot zijn dood aan toe. Couperus las nooit recensies, noch Maarten Biesheuvel. Karel van het Reve negeerde recensenten.

In recensies worden vaak overbodige uitpraken gedaan over hoe de kunstenaar woont en hoe idyllies de omgeving is of het huis waarin hij verblijft of dat hij op “geloofsgronden zijn schaamteloze S.M. tekeningen niet meer maakt” en andere vrijblijvende opmer-kingen die er niet toe doen.

En wat is de achtergrond van de gemiddelde recensent of publicist over beeldende kunst?

Schooljuffrouw en gefrustreerd tekenleraresje zoals J. S., die in haar vrije tijd zelf wat klungelige olieverfschilde rijtjes maakt en een mannetje heeft die de kost verdient, maar veel liever in de tuin spit, ploegt en poot, waar zij gezien haar volume en morsige, afgezakte tuinbroek, slordig gesneden uit import blauw spijkergoed, dat boerse schorum uniform van al die Friese artistieke losers, toch wel alle aanleg voor heeft? Met een even arro-gante als achteloze stelligheid beweren de geborneerde, overbe taalde, onbenullige heren en dames recensenten voortdurend: dit is prachtig geschilderd, maar dat is helemaal niks en wordt ook nooit iets ,dit is achterhaald of teveel van het zelfde of dit ademt de geest van de tijd niet uit.

Zij lijken in de mening te verkeren dat zij onfeilbare meetinstrumenten bij de hand hebben om de inhoudelijke en of formele kwaliteiten van een kunstwerk te meten en na afloop een afgewogen oordeel te kunnen geven.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Emil, Je hebt groot gelijk!

Geplaatst op: 2018-03-06 22:34:22 uur

Gaaf stuk! ook deze zin; als de pik staat, zakt het verstand in de kloten :)

groet,
Emil

Geplaatst op: 2018-03-06 20:37:23 uur