Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 september 2017, om 13:55 uur
Bekeken:
296 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
202 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gewoon jezelf bij je strot ophangen in het trapportaal "


Gewoon jezelf bij je strot ophangen in het trapportaal aan een waslijn of een overdose nemen is aanmerkelijk eenvoudiger?

Geamuseerd: Nee, dat slaat geen moment op de verhalenbundel “Eigen brood boven al” van Rochul Wiegedoodt. Arme Reet Rochul met zijn onzichtbare bochul, ik vind het adembenemend akelig om zijn weblog-bijdrages te lezen.

Het is zo armetierig. Zo bloedeloos. Humorloos. Politiek correct. De aanhangers van die opvatting zijn saai en voorspelbaar.

We leven weliswaar in een cultuur waarin hele volksstammen volkomen onbenullige mensen met psychische problemen nog op hun sterfbed geïnterviewd willen worden tot aan hun laatste snik als de brokken in hun keel steken en de ogen reeds breken, de kaarsjes aan het voeteneinde ontstoken, maar dit was toch wel erg zielig.

Ik heb schrijven nooit gezien als een vorm van zelfhulp voor de ranzige gulp. Schrijven is vooral een kwestie van vorm èn van inhoud. En van visie.

Ik geloof dat het een schrijver   was die zei: Die boerenlul die daar uit zijn elfde vinger staat te sijken in de plantenbak van Huize Hemelrijk, daar gaat misschien wel heel wat meer door heen dan er door Sartre gegaan is, maar Sartre schreef: De hel is de ander en die man komt na kantoor thuis en zegt tegen ze vrouw: Wat een klotedag! Geef mij maar een keil! En daarna geeft ie haar ros. Je moet je per slot van rekening ergens op uit leven als kantoor pik.

Ben je tevreden met de erkenning die je krijgt?

 De kritieken zijn altijd goed geweest en worden de laatste jaren nòg steeds beter. Ze kunnen niet meer om mij heen. Ik zou het alleen wel aar-dig vinden als er eens flinke culturele prijzen, stipendia en reis-beurzen mijn kant op kwamen zonder dat ik daar om moet vragen en dan bedragen van zes cijfers voor de komma. In mijn hele kunstenaarsloopbaan heb ik twee maal een slechte kritiek gehad; de eerste keer van een zwaar brillen-de pukkelige student kunsthistorie (Rudi Hodel) die alleen maar Fries sprak en voor de Leeuwarder Courant stukjes mocht schrijven maar op staande voet ontslagen werd en in een weblog van de vrijetijds poweet Rommert Boonstra nav een incident dat hij uit lokte. Ik blijf dan beleefd, maar die meneer komt er dus nooit meer in. Smakeloos was het om te lezen hoe hij het ster-vensproces van zijn echtgenote mee koketteerde op facebook. Als je niets te vertellen hebt grijp je naar dit soort middelen…

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.