Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
29 augustus 2017, om 07:15 uur
Bekeken:
325 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
207 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

". Tevens dient hij dan een Bijbeltekst uit zijn hoofd te leren"


. Tevens dient hij dan een Bijbeltekst uit zijn hoofd te leren, waarna zij hem overhoort. Fred voelt er weinig voor. Hij er vaart het als benauwend. Onveranderlijk eindigen die studies, zoals het ook hoort tussen jonge geliefden,in- of op bed. Oefening baart kunst. Het zijn de “silver sixties”, nietwaar! Els heeft de toekomst voor zichzelf en Fred al lang uitgestippeld[1]: na de kweekschool –geen tijd te verliezen- onmiddellijk beiden een baan, voor Fred met vrijstelling van militaire dienstplicht, zo snel mogelijk huwen, bei den het eerste jaar full time werken om de rotan meubeltjes aan te schaffen en te kunnen bekostigen, eventueel op afbetaling, want een “knappe” inrichting is een veel voorkomende burgerwens onder het onder wijzend personeel, daarna een kind (maximaal vier tot zes bin nen een korte tijdsspanne, elk jaar één, is haar weinig inspirerende idee. Fred moet even slikken bij het horen van het gewenste aantal en de spoed die zij er achter zet. Hij ziet de bui al hangen, want Els D. weet wat zij wil![2]), voorts elke avond om tien uur naar bed, licht uit, tot elf uur een stevig robbertje sex[3] en dan de volgende ochtend na een uur sex om 7 uur gesterkt en gezond weer op, daarna “stille tijd”[4] en ochtendgebed. Voorts rijlessen, om de toekomstige,  ruim bemeten familiewagen te kunnen besturen en zo snel mogelijk een positie als hoofdmeester ener school met den Bijbel, zodat hij Els kan aanstellen als leerkracht voor de laagste klassen. Een leven als tweeverdienerspaar is haar ideaal, maar eerst een vierspan kinderen op de wereld zetten om de kar te trekken en aan de Grote Bijbelse Opdracht te voldoen van gaat henen en vermenigvuldigt U. Fred krijgt het begin 1965 aardig benauwd van haar toekomstvisie. Hij denkt dat het een self fullfilling prophecy gaat worden als hij niet snel afdoende ingrijpt, in deze bekrompen burgermansdroom[5] van haar waarin een hoofdrol voor hem is weg gelegd en zoekt wanhopig naar een escape from reality. En dàt zou juist de beeldende kunst worden waar hij de eerste jaren in Amsterdam een adembenemende vrijheid en breedheid van visie ervaart en ongebreidelde mogelijk heden tot zelf expressie in het tolerante artiestenplantsoen die in het benauwende streng gereformeerde, burgerlijke, bekrompen milieu van Els D. en haar familie juist als de grootste zonde wordt gezien![6] Voor het eerst voelt hij zich vrij en eindelijk van een loden last bevrijd! Els speelde goed piano. Als adspirant onderwij zeres diende zij volgens de reformatoriese familie traditie klassieke concerten, bij voorkeur van J.S. Bach[7], te bezoeken. Zij stelde nov. 1964 Fred van der Wal voor haar te begeleiden naar de Oude Kerk te Amsterdam voor een uitvoering van de Johannes Passion. Fred pro testeert als on gepolijste Rock, Blues en Jazz liefhebber zwakjes en ver moedt, denkend aan de Matthëus Passion, dat hij uren achter elkaar zal moet en luisteren naar gewijde muziek waar hij totaal niet in geïnteres seerd is en niet kan, maar vooral niet wil volgen. Klassieke muziek identificeert hij met verkalkte, bedaagde bejaarden.

“Dan doe je het maar uit liefde voor mij,” zegt Els onverbiddelijk. Een redelijk argument waar weinig tegen in te brengen valt! Het blijkt allemaal mee te vallen. Hand in hand luisteren ze met de win terjassen aan in de koude kerk het concert uit, dat niet te lang duurt.[8] De schoonheid van de muziek moet de latere Bach liefheb ber Fred van der Wal ondanks alles toch zijn opgevallen, want hij herinnert   zich niet ook maar één moment verveeld te hebben, zoals regelmatig tijdens de huisgemeente avonden of de zware, met schuld en verwijten beladen gesprekken met leden van de deprimerende fa milie Deutekom.[9]


[1] Zie kopie brief van Els Deutekom aan Fred van der Wal,zomer 1965. Els had

de gewoonte haar brieven aan Fred geschreven tussen jan en aug. 1965 te parfume ren met  eau de toilette ”Panique” (zie foto) van fabrikant René Pascal. In 2002 vindt Fred een flesje ”Panique” in de verlaten villa van zijn schoonouders, Herme lijnlaan 1 te Wageningen. Hij neemt het zonder iets tegen zijn echtgenote te zeg gen mee en fotografeert het in de tuin van hun landhuis in Oldeboorn.

[2] Els eist dat Fred van der Wal voortaan een driedelig donkerblauw kamgaren pak draagt als ze naar de gereformeerde kerk in Amsterdam Watergraafsmeer gaan en de eindeloze reeks christelijke konferenties bezoeken. Na veel tegensputteren koopt oma van der Wal een driedelig pak bij een sjieke Haarlemse zaak, waar zij Fred t.o.v. de verkopers eerst nog even te kakken zet met minderwaardige opmerk ingen.

[3] De kunstenaar die liever lui dan moe is ziet niet zo veel in sex als die aktiviteit teveel tijd in beslag nemen. Een vluggertje, okee, maar geen langdurig gekleef, ge klef of gebeef en gebef in het vooronder om van een potje rimmen (anilingus; oraal anale praktijk) maar helemaal te zwijgen!

[4] Stille tijd is een zegswijze m.b.t.  een tijdsperiode te besteden aan gebed en Bij belstudie. Niets voor Fred van der Wal dus.

[5] Zie kopieën van brieffragmenten. De droom van Els was de nachtmerrie voor Fred. Nog veertig jaar later heeft de dan al jaren aan slaapmiddelen en drank verslaafde kunstenaar met enige regelmaat nachtmerries over de jaren met Els D.

[6] In de jaren ’70 van de vorige eeuw onder de invloed van een uitdijend CDA  vat ten de door de arrogante vrijgemaakt gereformeerde prof. H.R.Rookmaaker (gere formeerde,streng gelovige fatsoensrakker, maar wèl als ouwe rukker n.b. verzame laar èn verdediger van de pornografie van de Amsterdamse grafikus Aat Veld hoen) opgehitste timide christenen eindelijk moed en via een uitgebreide gerefor meerde lobby bij het kabinet wordt uiteindelijk de Christelijke Akademie te Kam pen opgericht,waar ieder een welkom is die bij andere akademies wegens gebrek aan talent is afgewezen. Binnen een jaar bevolken 660 leerlingen de klaslokalen zo dat de overheidssubsidies binnen stromen. Leraren zijn o.a. het CPN partijlid An dré Schaller (beeldhouwen), het extreem linkse echtpaar Noortje en Pim Knaup (ex-BKR deelnemers, lid van de marxistiese BBK), de abstrakte kladschilderes Frea Lenger (ex lerares handwerken) en de vrijgemaakt gereformeerde gefrustreer de opportunist Mark de K., die afgewezen vanwege gebrek aan beeldende kwali teit voor de kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae (waar hij volkomen ten on rechte  Fred van der Wal, die hem enkele keren bij Arti introduceerde, n.b. de schuld van gaf) en de André Volten epigoon Jan Maaskant. De direkteur van de akademie wordt een werkeloze ex-timmerman/aannemer, die aan Fred van der Wal een brief schrijft dat hij niet welkom is en zijn pennevruchten “uiterst depri merend en niet positief zoals wij behoudende christenen gewend zijn alles te zien” noemt. De sollicitatie die Fred van der Wal schreef naar een leraarschap aan de christelijke akademie trekt hij na een week in als hij van vrijgemaakt gereformeer de Mark de K. (lid christian artists en heel christelijk zolang er aan te verdienen valt) hoort dat de Klijn in samenwerking met de tekenleraar Jan van Loon  er alles aan zal doen om Fred van der Wal buiten de akademie te houden. Zo nodig hoeft Fred van der Wal als vrije kunstenaar nou ook weer niet een leraarschap te vervul len!

[7] Mozart was nog net niet zondig om naar te luisteren. De kalvinistiese heiligen in E.O. kringen zijn nog steeds: J.S. Bach, Van Gogh, die hoeren lopende Heilige van het Oor en de oplichter Rembrandt.

[8] De kunstenaar (1942-2002) heeft altijd vol gehouden tijdens zijn leven dat de ontmoeting met Els D. (ondanks haar zeer beperkte, akulturele, gereformeerde mi lieu en soms bekrompen fanatisme) en de jaren met haar samen zijn leven een rich ting ten goede hebben gegeven.Hij zei hier over eens: ”Iemand die heel sterk gelo vig is, op de manier van de E.O. aanhangers als Feike ter Velde en Henk Binnen dijk, lieden  met het Eeuwige Licht in de ogen c.s., zou zeggen dat zij,ondanks alle moeilijkheden met haar en vooral met die vreselijke ouders en andere hypokriete familieleden,op mijn pad was gestuurd door een hogere macht.Ik weet niet of dat waar is,maar één en ander geeft wel te denken en in de eeuwigheid zal het onge twijfeld allemaal geopenbaard worden,als je de fundamentalistiese christenen op hun woord mag geloven!In de omgang met Els D. is er voor mij een enorm helend affektief,maar niet gemakkelijk,genezingsproces op gang gekomen.Ik denk dat wei nigen zo over hun ex-vriendin zullen denken.Vooral omdat zij op een buiten ge woon unfaire manier heel abrupt de relatie eind sept. 1965 heeft afgebroken en me keihard in de steek liet toen ik twee maanden in bed moest liggen met een zeer he vige ziekte van Pfeiffer (ze beweerde altijd dat echte christenen niet ziek konden worden en slangen konden opnemen en gifbekers  dronken met smaak. Als Fred van der Wal aan de koffie denkt die hij bij de Deutekommetje op zondag kreeg…) en het hele jaar daarna een zeer zwakke gezondheid had”.

Heel moeizaam is hij daarna opgekrabbeld, psychies en fysiek. Tegen mei 1967 voelde hij zich lichamelijk weer wat beter.Els D. en haar familie geloven als “born again christians” zo sterk in vergeving, maar voor wat zij hem toen hebben aange daan hebben ze nooit vergeving gevraagd in hun gereformeerde arrogantie.Wel hebben ze in 1996 tijdens een bezoek gezegd dat ze het er indertijd niet mee een waren hoe Els heeft gehandeld en dat had hij totaal niet verwacht,want de stijl ge reformeerden geven nooit een centimeter toe.Tijdens het laatste jaar aan  de Da Costakweekschool met zijn veel eisende studie programma, dat toch al zeer inten sief was en dan de konstant toenemende druk van zowel de familie van Els als van zijn eigen familie die een hetze tegen Els voerde  heeft het heel weinig gescheeld of hij was totaal ingestort.Hij realiseerde zich terdege dat iedereen een totale ner vous breakdown van hem in die tijd wel erg goed was uitgekomen en juist dàt heeft Fred van der Wal met heel veel moeite op de been gehouden! Ten koste van wat, vraagt de auteur dezes  zich soms af”.

[9] Wij zien hier gedemonstreerd dat soms pas jaren later het effekt zichtbaar wordt van wat aanvankelijk een dood lopende weg lijkt. Een ijzeren wet, lezer! On aange name herinneringen heeft Fred van der Wal aan de gereformeerde, inbleke, brave  jongeling Lieko Helmus (later financieel direkteur van de E.O.), de uitge streken kop van zijn gereformeerde echtgenote Rinske en het voortdurende indok trineren van de Heer en Mevrouw Deutekom. De enige naaste familieleden van Els Deute kom waar Fred van der Wal zich niet bedreigd of gehinderd,maar ontspan nen en prettig bij voelt zijn Bob en zijn levenslustige zuster Ineke Deutekom.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.