Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 augustus 2017, om 17:36 uur
Bekeken:
326 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
187 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben geen illegaal in eigen taal"


IK BEN VANUIT M’N EIGE GEEN ILLEGAAL IN EIGEN TAAL WAAR, IK NAAR TAAL, DE TAAL VAN HET HART, HIER DE ZOETE KOEK, VOEL MIJN HARDE HAND EN DAAR DE GARD

De mens die komt
de mens die gaat
met het ene been
naar de hemel
de andere naar de hel
is het niet in het crematorium
dan is het gewoon
onder een oto
op straat

Ik ben geen illegaal in eigen taal
anders ging de story met mij
wel aan de haal
zacht gefluister in het riet
in de disco
veel kabaal

Waar de rede faalt daar faalt de punt 38 snubnose niet. Geladen met dum dum kogels die na de inslag grote uitgangswonden veroorzaken en fijn in de body rond tollen om zo veel mogelijk schade aan te richten bij andermans/vrouws intiem. Buckshot, headshot, nekschot, buikschot en buksjek. Heb het voor de eenvoudige leek over de sixshooter en je kleine zusje als kogelvanger. Een klein wicht als kogelvanger.
Saturday Night Fever dus.
Gewoon voor het aangename divertissement effe een shoot out in de Alles Kits Okee Corral Bar in de Regeliersdwarsstraat voor koele kojbojs zoals U en ik. Koele kekes for kampes. Een los geslagen homoseks-juwelen en biseksjuwelen bar waar travestieten met straffe tieten te kust en te keur zich graaibaar op stellen.
Okee, het geeft even wat rommel als je daar mee aan de slag gaat bij een potje wurgsex, maar dan heb je ook wat en opgeruimd staat netjes. Ook bij die kinkies gaat het gewoon van met mijn pielemoos in jouw hotseflots.
De taal waar ik naar taal is niet de brabbeltaal van een procedures opeen stapelendegeluk zoekende licht getinte Noord-Afrikaanse illegaal, maar komt uit de loop van een shotgun met afgezaagde loop voor het gemakkelijke vervoer, waar ik ter misleiding eerst even een handvol bloemetjes in de loop heb gestoken en dan los brandt onder het uitroepen: “Even naar het vogeltje kijken! Kaboem!”.
Het gekletter van brekende bierglazen en spiegels is music for the millions.
Flarden van eigentijdse vaderlandse muziek van Gordon en de zijnen. Het dieselen van de rond vaart boten op de achtergrond alwaar wij als kapitein ter zee met een stoot adelborsten met dikke worsten en goudgalon vanwege hun Hoge Positie op de Brug de failliete kunsthandelaar Hansje Brinkman ontwaren. Hoe goed staat die witte pet hem niet als evenknie van onze vorst Willem de dikke in zijn hagelwitte uniform gelijk een ijscoman.
En hoe die dappere dikzak weg dribbelde toen er een schreeuw om leven klonk op de Dam.
De kroon staat voor ons allen paraat.
Hoe Hoogheid Prins Willem de Dikke toen door de mand viel met zijn generaalsrang was duidelijk. Landsbelangen in het geding.
Weet U, lezer en -es, politiek links is moreel corrupt en waait met alle winden mee, je ziet het aan die principiële André van Es, heel vroeger nog net niet verwant qua opvattingen aan de Rote Armee Fraktion, een decennium later uitgenodigd op Soestdijk om een boekje te schrijven over Prins Pils de Domme.
Hoe kan een linkse mevroj zo te koop zijn?
Laten we het liever weer eens over de collegaatjes hebben.
Doorgaans zit meneer de kunstenaar en mevroj de kunstenares als karkas op de dodenakker te wachten tot er posthuum een monument voor hem of haar wordt opgericht nabij het Vondelpark zoals dat nu al lang weg gehaalde prachtige standbeeld van koninging Emma waar een met reclameaffiches beplakt electriciteits transfomator huisje voor in de plaats is gekomen ter democratisering van het stads beeld op last van het salonsocialistische gemeentebestuur, want de junkies in het park kijken niet verder dan de krom gebogen injectienaald lang is, dus waarom zouden we een prachtig beel handhaven.
Een monument komt dus pas doorgaans na je dood. Ook voor mij als genie. Ben ik daar blij mee? Helemaal niet.
En dàt duurt mij net iets te lang dus dacht ik zo bij mijzelf; ik moet er wel zelf bij zijn anders heb ik er niets aan en doe het dan maar even zelf door mijn boeken te schrijven en na te laten.
Van vele kanten is mij verzekerd dat het verrukkullukke leesstof is die veel te overdenken geeft, vooral voor een bepaald soort academici. Pakkende stories waar elke gepensioneerde leraar Nederlands met een zeilboot zich aan kan laven om zijn onbenullige leventje nog enige richting te geven met zijn maatjes.
Die boeken van mij zijn dus te koop voor een aangenaam prijsje dat elke bijstandsmoeder met zes kinderen van de kinderbijslag en ruime huursubside alsmede ziektekosten toeslag zich kan aanschaffen zonder een halfje op de fles goedkope kruidenierswijn te hoeven inleveren en anders drinkt ze maar grenadine met een rietje of gooit haar kut als openbaar toegankelijk vermaaks instituur tot nut van het algemeen in de strijd om daar revenuen uit te peuren.
Dat soort mensen ligt toch al om tien uur ‘s ochtends wazig op de versleten driezitsbank met de knieën opgetrokken geheel en al sliploos in het vooronder naar Koffietijd te loensen met hun frikandel open en bloot tussen hun achterpoten. En waarom lijkt menige doorsnee kut meer op een ontplofte mol dan op een glad geschoren weke mossel?
Nou, nou, nou zult u zeggen bij uw eige: waar doet ie het allemaal van en dan de middelvinger op steken maar zo zijn wij niet getrouwd zeg! Ook een doorgaans zo argwanenende en kritiese GP met zijn aangename vriendin, dat ukkie H. vragen zich dat elke dag nog af want hunne ganse horizon wordt beslagen door de werkelijk geniale auteur/kunstschilder Fred van der Wal en wel tercht, dat zal de lezer schoorvoetend op zijn gouden muilen moeten toe geven.

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.