Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 juni 2017, om 17:09 uur
Bekeken:
272 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
163 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een al of niet gefingeerd heldhaftig verzetsverleden "


23 dec. 2002

Geachte Mevrouw Woestenburg,

Alleerst verzoek ik u mij niet te tutoyeren. Wij kennen elkaar niet – u heeft mij als peuter van anderhalf aug. 1944 weg gegeven aan de grootouders- en uit uw mogelijk door korsakow of dementie gedreven agressieve, onzinnige schrijfsels op te maken lijkt dat mij ook niet bepaald wenselijk u te leren kennen, dus moesten we daar maar niet aan beginnen.

Of u een lange brief aan mij helemaal niet zinvol vindt, ja, dat is aan u, dan schrijft u maar een korte of helemaal niets, nog simpeler.

 

Het zal mij worst wezen.

Uw brieven zijn in elk geval van een zeldzame onbeschoftheid. Zelfs een behoorlijke aanhef van uw schrijfsels heeft U niet in huis. Wat zouden ze daarop gezegd hebben bij de (Duitse? Deense?) ambassade waar u werkte? Om over uw betrekkingen met uw directe Nazi chef Paustian maar helemaal te zwijgen, want anders wordt meheer Pastoor vast en zeker erg boos en zal bisschop Simonis wellicht wederom zeggen ‘Wir haben es nicht gewusst!’

In antwoord op uw beledigende, mallotige, lasterlijke en onjuiste, slordig opgestelde briefje, dat door niemand serieus valt te nemen, hierbij de vol-gende korrekties ten aanzien van uw onjuiste konklusies en ziekelijk ver-wrongen denkbeelden:

 

1.Wat betreft de volgens u -vermeende verwaarlozing- heb ik uitsluitend de visie van uw eerste echtgenoot vermeld zoals hij mij deze mede deelde, daar ik er op kon vertrouwen dat echte verzetstrijders altoos de waarheid verkondigen. Voorts beklaagde hij zich er over dat u zijn oudste zoon als baby regelmatig in de steek liet om na de steeds weer terug kerende hoog oplopende ruzies naar uw ouders te Amsterdam af te reizen en de verzor-ging van de baby voor het gemak over te laten aan goed willende buren omdat de verzorgingstaak u veel te zwaar viel.

U weet zelf heel goed dat u na 1954 zelfs geen aandacht meer besteedde aan de verjaardagen uwer kinderen en ze in de voor liggende jaren (1947-1954) niet vaker dan één maal per jaar bezocht, meestal niet langer dan een half uur en dan al weer genoeg had van de -opvoeding-. In 1950 bent u niet door het medies opvoedkundig bureau (overigens geen instantie ter heropvoeding van mislukte ouders) gehoord en ter verantwoording ge-roepen maar door Pro Juventute.

De voogdijraad was in de door u genoemde jaren zoals u wel weet, be-vooroordeeld en niet geïnteresseerd in de belangen van minderjarigen, uitsluitend in het alles overkoepelende leed van mislukte huwelijks-partners vol zelfbeklag en zelfmedelijden.

Elke mislukkeling na de oorlog beriep zich op een al of niet gefingeerd ‘heldhaftig verzetsverleden’ als het hem of haar uit kwam in het kader van de poltiek linkse klaag en claim cultuur.

Bovendien werden uw drie kinderen in materieel opzicht uitstekend op-gevoed in de villa te Heemstede door de vermogende grootouders en inwonende tante, die kosten noch moeite spaarden om de op hun leeftijd zware opvoedingstaaktaak op zich te nemen die u en uw echtgenoot als koene (pseudo) ‘verzetsstrijders klaarblijkelijk niet aan konden. De kwestie van het ‘dropje’ dat u aanroert speelde zich af in Renkum en was geen dropje maaar een ons drop in mijn mond gepropt door een buurjongetje waardoor ik bijna gestikt ben. U hield geen toezicht op uw oudste zoon die in de box stond. Jammer, maar helaas voor u is dit de ware toedracht.

 

2. De psychiatriese toestand van uw eerste echtgenoot is mij via familie-leden en vrienden verteld. Ook over zijn verblijf na de mislukte zelf-moordpoging is hij in een dwangbuis afgevoerd naar de gesloten afdeling met zware gevallen van het gekkenhuis Paviljoen 3 Wilhelminagasthuis te Amsterdam. Tevens zijn diverse weinig smakelijke sexuele afwijkingen o.a. het nu zo populaire sadomasochisme alsmede de wat minder smakelijke poep- en plasseks praktijken en het feit dat hij zijn dochter heeft willen aan randen in de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam en dochter Y. B. van zijn tweede vrouw, nationaal socialiste en Meesteres T. P., een huwelijks-aanzoek deed.

3. Uw eerste echtgenoot heeft u gevraagd tot ver in 1963 om de zorg voor ‘uw gezin’ op zich te nemen, dan kon hij buiten schot blijven? Een wel erg late inhaal manoeuvre, vindt u ook niet? Daar had ik overigens niet mee ingestemd daar ik toen meerderjarig was en met mijn studie aan de Da Costakweekschool bezig was en geen tijd had voor andermans gefrus-treerde fratsen, potsen en strapatsen. Onze familie advocaat Mr. Moes heeft met succes uw claims bestreden tot voor de rechtbank.

4. Merkwaardig genoeg beweert u dat mijn zeer kapitaalkrachtige groot-vader een armoedzaaier was, die tussen de wal en het schip was gevallen (mogelijk een kategorie waar u van huis uit beter mee bekend bent dan ik, gezien de beroepswerkeloze status van uw huidige partner, die het altoos verdomd heeft als loodgieter. An sich een respectabele functie in het arbeidersparadijs) .

U weet waarschijnlijk ook wel dat mijn geachte en door mij zeer geres-pekteerde grootvader H.J. van der Wal, in Amsterdam dertien panden bezat, een makelaardij in de Sarphatistraat en een fabriek in Diemen van bouwmaterialen. Reeds begin vijftiger jaren miljonair was, toen nog een verdienste, nu normaal.

Mijn familie van vaders kant was dus zeer kapitaalkrachtig.

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.