Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 juni 2017, om 20:20 uur
Bekeken:
306 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Subsidies, daar leeft jouw soort toch van?"


Fred van der Wal: In 1967 keerde het kindsdeel van de erfenis, van mijn grootvader, een bedrag tegen de drie en een halve ton uit aan mijn vader, die daar op besloot om zijn beide antiquariaten in de Nieuwe Spiegel-straat te verkopen en stil te gaan leven op 45 (!) jarige leeftijd.

Erg werkzaam is hij nooit geweest.

De familie leden heb ik altijd uitsluitend horen kankeren op het werk dat ze deden.

In 1982 overleed mijn grootmoeder die de miljoenen verdeelde onder mijn vader, oom en tante.

In 1985 werd mijn broer vermoord die geen testament had. Hij loog mij tijdens zijn leven voor dat ik in zijn testament vermeld stond o.a. zou ik een grote collectie antieke merklappen krijgen, die hij echter al lang door zijn criminele drugsvriendjes had laten verkopen.

Het bleek niet de waarheid dat hij een testament had laten op maken. Hij had voor meer dan een ton aan schulden gemaakt o.a door verduistering van incasso gelden via zijn eenmans incassoburootje, een eenmans mini onderneming die hij frauduleus voerde op zolder in de Heemsteedse villa van zijn aan verdovende middelen verslaafde tante.

In 1983 overleed mijn tante die f 750.000 naliet aan mij, mijn broer en mijn zuster, die bij de boedelscheiding de nodige problemen veroor-zaakten waardoor de afwikkeling vertraging op liep en extra documenten moesten worden verzameld door mij over de gezins situatie tussen 1942 en 1967.

Soms waren de gegevens moeilijk te achterhalen, getuige verklaringen pas na eindeloos zoeken verkregen, familieleden waren overleden, buren ver-huisd naaar adressen die niet of nauwelijks waren te achterhalen.

Een aantal betrokkenen weigerde om dwars te zitten verklaringen af te leggen.

Het heeft mij veel tijd gekost om de documenten op orde te krijgen in de mid tachtiger jaren. In de plaatselijke bibliotheek bestudeerde ik het successierecht, een hoofdstuk in de rechtspleging dat gemakkelijk te begrijpen is voor een leek.

In de hoffelijk gevoerde correspondentie met de notaris gebruikte ik som-mige artikelen om een snelle voortgang af te dwingen. Hij waardeerde dat.

 

De ‘moeder’: De waarheid, van der Wal, is: Ik heb slechts f 26000,- (zesentwintig duizend gld.! Een fooi!) ontvangen uit de nalatenschap van je broertje Bobbie, die ook al nik uitvoerde en met zijn homovriendje de hele dag op een zeiljacht lag te zonnen.

Ik zal nu de Waarheid nu vertellen. De echte Waarheid met een hoofdlet-ter. Hoe het echt in elkaar zat en waar jij weer eens niets van af weet als zogenaamde zelf verklaarde zogenaamde ‘kunstenaar’ want een academie waar echte kunstenaars worden gemaakt heb jij nog nooit van binnen gezien.

Jij zou daarvoor direct worden afgewezen omdat je niks kunt.

Toen ik in 1941 trouwde bracht ik o.a. mee: Een ruime linnen uitzet, een complete keuken uitzet, een mooi wandmeubel van firma de Ridder (thans gevestigd in de Hartenstraat, Amsterdam), een keurige garderobe, waar niets op aan te merken viel en enige kostbare, mooie, antieke sieraden, die jouw zogenaamde vader allemaal verpatst heeft (geërfd van familie) en veel geld opbrachten dat er doorheen gejaagd is door je vader in de kroeg.

Daar ik net als jouw vader geen uitkering van de schade-enquête commis-sie wenste omdat ik de rug recht wilde houden voor de overheid als ver-zetsvrouw heb ik dit schamele erfenisje van slechts f 26000,- geaccepteerd als vergoeding voor verloren gegane bezittingen bij de slag om Arnhem en als Schadefreude tov jou en je familie, van der Wal.

Jij greep er weer eens naast!

De juistheid van dit bedrag mag desgewenst geïnformeerd worden bij het notariskantoor van den Bosch te Haarlem.

Is jouw mededeling over het bedrag weer eens een leugen, een misver-stand, een fantasie of een droom?

Hoezo tonnen? Hoezo? Wáár heb je het over?

Toen het eerste kind helaas verwacht werd door een ongelukje, van der Wal, jij dus, schonk de familie Trons uit Bussum ons een beeldige wieg en een baby uitzet.

Daar heb jij geen cent aan bijgedragen, van der Wal. Ik zou daarvoor bij jou ook nog vergoeding kunnen eisen.

Als mantelzorgerster voor mijn invalide echtgenoot heb ik weinig tijd voor dit soort ongemakkelijke correspondentie met een niksnut, zoals jij bent, van der Wal, met je onbenullige leventje waarin jij alle tijd te over hebt met je zogenaamde artiesten bestaan van de hele dag niks uit voeren en de belastingbetaler uit te vreten.

Subsidies, daar leeft jouw soort toch van?

 Nu je al oud bent geworden, gebrekkig en der dagen zat (je bent al bijna 60, van der Wal! Ja, ja, de grote finale nadert voor jou! Het zal wel niet lang meer duren door je drankmisbruik en sigaren roken) wens ik je een goed een prettige levensavond in je eentje toe, dat is alles wat je van mij hebt te verwachten, verder niks.

Je tante Nettie uit Heemstede wenste je ook een moeilijke dood toe en een sterven in alle eenzaamheid, van der Wal.  

Zij is niet de enige, van der Wal!

Ik wacht af en kijk toe!

Beste groet,

van der Wal

 

(Beste groet, dat zeggen ze toch bij die boertjes in Friesland waar jij woont?)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.