Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 juni 2017, om 20:19 uur
Bekeken:
290 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een didactisch pedagogische verhandeling"


Fred van der Wal: Ik leg deze correspondentie betreffende dit exposé van schandalige familiezaken hier vast om de volgende redenen.

Ten eerste maak ik het mijn toekomstige biografen bijzonder gemakkelijk om uit voorhanden weblogs te putten

Ten tweede zet ik een aantal zaken recht die anders voorgesteld werden of worden.

Ten derde wil ik mijn kritikasters informeren over mijn achtergrond waar-over enkele academici nogal schamper over spraken in hun gerieflijke positie van pappie en mammies lieveling van zuigeling af aan.

Ten vierde zie ik het publiceren als een late wraak actie mijnerzijds en als genoegdoening.

Ten vijfde laat ik zien hoe de hypocriete, verwende ouders plus verdere familie zich in hun onverantwoordelijke opstelling jegens mij, mijn zuster en broer (die er echt aan onder door gingen) zich als meedogenloze mon-sters uit een horrorstory hebben gedragen.

Ten zesde toon ik aan hoe ik een en ander heb overleefd en wel met suc-ces, alhoewel het leven mij de eerste 25 (!) jaar weliswaar niet onmogelijk werd gemaakt door de naaste familie, maar heel erg moeilijk en er op geen enkele manier rekening mee werd gehouden wat voor mij goed en wense-lijk was. Mijn eigen wensen wat beroepskeuze betrof werden niet inge-willigd.

Ik ben de enige niet die dat over kwam of zal overkomen, dat beeld ik mij beslist niet in. Het relaas laat zien hoe mensen elkaar opzettelijk kunnen treiteren, minachten, dwars zitten en aantasten wat voor een ander van belang is. Een didactisch pedagogische verhandeling over hoe wij niet moeten samen leven.

Of ik een schoolmeester ben op dat punt?

Oho, op wel meer punten!

Daar schaam ik mij niet voor.

 

BRIEF VAN EEN MOEDER AAN HAAR ZOON DIE ZE NOOIT GEZIEN HEEFT (DEEL 4)

 

Fred van der Wal: Juli 2002 ontving ik een eerste brief uit een serie van 3 brieven van mijn ‘biologische moeder’ zoals zij zich in de correspondentie noemde (de term alleen al, alsof ze niet meer dan eeen redeloos dier was), die mij in samenwerking met de vader nog voor mijn tweede levensjaar weg gaven aan de verbitterde grootouders, waar ik op groeide en ze me vandaan haalde als het hen uit kwam voor korte periodes.

De vader zag ik verder zelden en mijn moeder een maal per jaar een uurtje op mijn verjaardag. Ze vond het een ‘opgave’ om te komen. Haar drie kinderen had ze nooit gewild, beweerde ze elke keer weer.

Belangstelling toonde ze nooit. Ik weet nog dat ik een keer vroeg: ‘Wie is die Mevrouw? Moet ik u tegen haar zeggen?’

Ik heb op de hate mail van de vrouw die zich mijn ‘biologische moeder’ noemt nooit meer geantwoord na een eerste briefje mijnerzijds, waarin ik bedankte voor de geveinsde ‘belangstelling’.

Verdere correspondentie had geen enkele zin.

Meer details uit de eerste brief (let op de onbeschofte aanhef) :

 

Voorthuizen , 1 sept 2002

Hallo v. d. Wal,

Nu nog enige leuke wetenswaardigheden om al je leugens te ontzenuwen op de volgende blad-zijde: Het betreft een door jou beweerde vermeende erfenis waarbij de ouders (mijn ex-echt-genoot en ik) ten onrechte TON-NEN ontvingen omdat je broertje zo stom was geweest geen testament op te laten maken, waardoor het meeste aan mij verviel en jij bijna niks kreeg.

Net goed trouwens! Gelukkig voor jou beschik je al weer over een grote fantasie wat de bedragen betreft en kon je daardoor menigeen met al je leugens weer eens op een dwaalspoor brengen om er zelf beter uit te springen in je zogenaamde achterbakse schrijfsels die niemand leest.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.