Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 juni 2017, om 21:07 uur
Bekeken:
286 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
201 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een zwarte bladzijde (deel 1)"


Man of vrouw, meisje of jongen. Alleen zal hij nooit een kleuter aan zijn leuter rijgen of de beuk bij zijn kleine zusje er in gooien, want dan krijg je haar grote broer op bezoek.

Frank stelt zijn grenzen.

Frank is zo bi als een looien deur. Waarom zou je de helft van de bevol- king bij voorbaat uitsluiten beweert hij?  

Hij heeft groot gelijk. Modern Times.

Mag een gezonde Hollandse jongen zelf kiezen met wie hij een over en weer democraties besloten wederzijdse wip in bilateraal overleg op het overlegplatform met een man of een vrouw gaat maken?

Nou dan!

 

Zo nu en dan komt de aantrekkelijke, Italiaans ogende, donkerharige, dis- crete Corrita even binnen.

Een klassiek ogende ingetogen schoonheid in de zeventiger jaren van de vorige eeuw zonder een zweem van aanstellerij zoals onder de dames en heren kunstartiesten van Arti et Amicitiae zo nu en dan bon ton is.

 

Corrita spoelt een dozijn bier glazen geroutineerd om of geeft nauwelijks hoorbaar op uiterst beschaafde, welluidende toon instructies aan de bier wacht die net onder de tap bezig is met de koppeling van een  koperen bierleiding aan te schroeven omdat er al twee dagen geen druk op de slang van het koolzuurvat staat.

Ze wisselt steels blikken van verstandhouding met haar altoos glunderen de echtgenoot, die weer aardig in zijn nopjes lijkt omdat hij volgende week een marathon in New York zal lopen.

Corrita is in het zwart gekleed.

In elk geval een kleur die haar flatteert.

 

Auteur dezes houd van zwarte kleding. Zwarte lingerie ook. Zwarte dames weer niet. Onoverbrugbare cultuurverschillen. Okee, dan vinden ze me maar een racist ; het zal me aan mijn reet roesten. Ik ben tegen interraci-ale huwelijken. Heeft wat mij betreft niets te maken met huidskleur, maar wel met cultuurverschillen. Het zal me een zorg zijn of iemand blank, zwart of geel is zo lang ik er maar niet mee in de huelijksboot hoef te stappen want die laat ik zeker kantelen.

Als we het toch over zwart hebben : Gothic heeft mijn belangstelling, dat weer wel.

Volgens bepaalde ouderwetse  kunstschilders zijn zwart en wit geen kleur- en, maar laten ze maar eens naar zichzelf kijken met hun paarse drank- neuzen, bleke bespataderde poten, krakende reet en knalrode hoge bloed- drukdrank koppen.

Couleur locale van de drankzuchtige artistieke sien met pretenties.

De schuine Baskische muts of baret op de lange witte meidenlokken, zo- als Henk van Zusteren, de joviale, verkalkte kunstkop van de Rietveld akademie.

Een haardracht die een gedateerde, slordige en onverzorgde aanblik geeft.

Representant van een achterhaalde vorm van het kunstenaarschap. Het schijntalent gaat gehuld in lange lokken.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.