Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 maart 2017, om 09:16 uur
Bekeken:
287 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
172 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"kunstwerken verkocht voor een euro per stuk"


KUNSTENAARS NIET VERANTWOORDELIJK VOOR HUN EIGEN KUNSTVULLIS VOLGENS EX-BKR TREKKER?

 

Tags: bkr kunstwerken verkocht voor een euro per stuk

 

KUNSTENAARS NIET VERANTWOORDELIJK VOOR HUN EIGEN KUNSTVULLIS VOLGENS ONBEKENDE EX-BKR UITKERINGSTREKKER?

 

FRED VAN DER WAL:"Kunstenaars zijn wel degelijk verantwoordelijk voor veron derstelde kunstvullis die 95 % van de BKR trekkers produceerden, veelal door gebrek aan inzet en onveranderlijk wegens gebrek aan talent, inzet en enig intel lect.

Gesubsidieerde kunst verpietert, verstoft en kan straks bij de vullis, beweert een meneer, die ik niet ken en ook niet wil kennen

Ooit was het Rijk een soort superverzamelaar van hedendaagse Nederlandse kunst, beweert deze  olijke kwant in zijne niet geïnformeerde status…

Het Rijk der Nederlanden is nooit een superverzamelaar van eigentijdse kunst geweest. Een fictie die in de opinie leeft van de gemidddelde half- of ongeschoolde Telegraaaf lezer.

Vrachtwagens vol schilderijen en sculpturen reden vrijwel dagelijks vanuit het hele land naar Den Haag, naar de depots van het Instituut Collectie Nederland, beweert een onbekende, middelmatige ex-BKR trekker uit het zuiden des lands.

Dit is een misvatting en is nimmer geschied.

De ICN collectie bestaat uit:

Binnen de totale ICN-collectie zijn door het Rijk der Nederlanden beheerde belang rijke  deelcollecties aanwezig, die zeer omvangrijk zijn. De meeste zijn beschreven in aparte bestandscatalogi. Unieke deelcollecties zijn bijvoorbeeld:

 

• schilderkunst: familieportretten (17de-20ste eeuw), interieurs, landschappen, zeegezichten, religieuze taferelen uit de 17de-19de eeuw;

 

• werken op papier van 1850 tot heden;

 

• sculptuur uit de 20ste eeuw;

 

• sieraden uit de tweede helft 20ste eeuw;

 

• keramiek, waaronder veel Chinees porselein en Delfts aarde-werk (o.a. afkomstig uit de collecties Bal en Baron Van Verschuer), tegels (collectie Lambert van Meerten) en vrije naoorlogse keramiek;

 

• Nederlands aardewerk uit de periode 1890-1940 (waaronder een grote collectie van De Porceleyne Fles), serviesgoed (gebruiksaardewerk) uit de jaren 1945-1990;

 

• collectie Van Rede (voornamelijk schilderijen en meubelen uit de tweede helft van de 19de eeuw);

 

• meubelen, waaronder veel 19de-eeuwse en een uitgebreide verzameling Nederlandse meubelkunst uit de jaren 1900-1940;

 

• inventaris Jachthuis St. Hubertus (o.a. meubelen van H.P. Berlage).

 

Kelderkunst is een negatieve connotatie , schreef "Play BKR"te Eindhoven.

 

De Heer “Play BKR” is een fictieve persoon en wellicht de naam van een computer spelletje voor analfabeten

 

"Over dit fenomeen is nog nooit een goede recensie geschreven. Maar is het nu anders. En wie is nu verantwoordelijk…, de kunste-naar? Nee, ik denk van niet die treft geen enkele blaam. Dit was de teneur op de Nieuwjaarsborrel in het Bonnefantenmuseum Maas-tricht na vele kelkjes" meent een anonieme kunstenaar.

 

Fred van der Wal: Zoals in welingelichte kringen bekend en door mij uitvoerig toegelicht in enkele weblogs uit 2010 is het kwalitatief slechte werk uit de BKR regeling grotendeels terug gegeven aan de makers, hetzij geveild via E-Bay voor een euro per stuk (sic!) waarmee de waarde van de “kunstwerken” m.i. zeer juist bepaald is en een klein percentage kwaliteitswerken uit de BKR in het ICN , het Stedelijk Museum te Amsterdam en het Rijksmuseum te Amsterdam opgenomen, waaronder tientallen van mijn werken, waar menig minder begaaafd collegaatje met een vrije tijdshobby jaloers op is.

 

In het Stedelijk Museum zijn van de 9 werken van mijn hand drie door aankoop verworven en 6 via de BKR binnen gekomen.

 

Door gebrekkige administratie van het BKB is één van mijn  schilderijen "Flatgebouwen"verdwenen uit de collectie van het SM en na veel geharrewar en correspondentie mijnerzijds terug gevonden in het CBK Amsterdam en retour gegaan naar het Stedelijk waarover ik enkele weblogs publiceerde.

 

Er is zeer veel gepubliceerd over deze gang van zaken in tegenstelling tot wat de slecht geïnformeerde  provinicale ambtenaren in de wandelgangen van achter de Jeneverfles en de Liemburgse vloaien beweerden tijdens een uit de hand gelopen Nieuwjaarsborrel.

 

"Sinds 1935, ten tijde van de gasbel te Slochteren, het Gronings goud, de periode van afbouw tot 1989 en nu…, de crisis heeft de regering in Den Haag een heel groot probleem bezorgt namelijk…, hoe ruimen we onze troep op?

Niemand weet het, er is nooit een goed onderzoek gehouden over de verzameling kunsten in musea, kunstacademies, galeries (kunstkoopregeling); depots, zolders en magazijnen die zich om veiligheids redenen soms in de kelders bevinden. Een goede recensie is nooit geschreven. Het verpieteren van ons Nationale kunst in allerlei depots zet door. Er is geen geld om het te redden" beweert ons anonieme orakel uit het Zuiden des lands.

 

Fred van der Wal: Flauwe kul en uit de lucht gegrepen nonsens.

 

De eerste spreker was curator Guus van het centrum voor hedendaagse cultuur Marres Maastricht. Guus roept al een tijdje dat ‘Subsidie ook een Kunstwerk’ is. Hij was in zijn toespraak woedend over het kunstbeleid. Gesubsidieerde kunst door de STAAT, daarover is nog nooit een goed onderzoek gestart. Proost… 

 

Fred van der Wal: Meneer Guus is niet goed op de hoogte als olijke leuterbroek en blijkt de publicaties die o.a. op internet te vinden zijn  niet te kennen.

 

De tweede spreker, directeur Alexander wist het ook niet en ziet zware wolken hangen. De geldkraan druppelt.

 

Fred van der Wal: Zorgen dat je er onder zit met eeen geopend beursje om een graantje mee te pikken. Lijken me niet de slimste die olijke Zuiderlingen.

 

Daarna was het de beurt voor glaswerk. Zo kwam ik een professor tegen. Ons gesprek ging o.a. over Plato en de jongetjes.

 

Fred van der Wal: Seksjuwelen smaken verschillen!

 

Hier en daar waren er zelfs heel beroemde kunstenaars, architecten en schrijvers uit Maastricht.

 

Fred van der Wal: Bestaan er beroemde kunstenaars, architecten en schrijvers uit Maastricht? Ik dacht toch van niet!

 

Allemaal hebben zij zo hun problemen: kunstsubsidie binnenhalen. Dat was vanaf 1935 al zo. Het instellen van een regeling voor kunstenaars, musea en galeries…, ging toen ook niet van een leien dak.

 

Fred van der Wal: Een regeling voor kunstenaars, musea en galeries vanaf 1935? Daar is niets van bekend!

 

Je kunt de kunstenaar nooit verantwoordelijk stellen voor de waarde van zijn kunst, noch voor de schoonheid of betekenis ervan…!

 

Fred van der Wal: Als men iemand verantwoordelijk voor zijn kunst kan stellen is het de kunstenaar wel. Een typerende PVDA opvatting om zelf geen verantwoordelijk voor de eigen kunstwerken te willen of kunnen nemen. Deze linkse visie is een zwaktebod.

 

Architect X. denkt ook na:“Voor de gevestigde kunstwerelden vertegenwoordigen subsidieregelingen bijna altijd verworven rechten. Rechten die nauwelijks veranderd zijn”, was een opmerking van een van de bezoeksters.

 

Fred van der Wal: Onzin verhaal. Telegraafachtige flauwe kul.

 

Toonaangevende groepen hebben het altijd voor het zeggen gehad en maken in toenemende mate zorgen, door de economische crisis, over de verstoffing van hun kunstwerken.

 

Fred van der Wal: Toonaangevende groepen vol verstoffende kunstwerken? Namen noemen, anders is dit  een onzinnige opmerking. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.