Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 maart 2017, om 08:23 uur
Bekeken:
282 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
177 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Over de grote dorst en de bodemloze put"


De hem door de fotograaf R. toegedichte arrogantie en agressiviteit, zo blijkt al na een klein half uurtje, bestaat in het geheel niet. Dat moet een enorme vergissing zijn.

Kwaadsprekerij van een stel Groningse culturele ontbijtkoeken en artis-tieke voederbieten van het platte land.

Hij zegt een buitengewoon bedeesd man te zijn en dat de vrouw in al heur gestrengheid overheersend de baas in huis is waar hij zich overigens met liefde bij neer legt.

Niet dat hij ook maar iets met deze mededeling bedoelt, maar voor de zekerheid en om duidelijkheid te scheppen over zijn instelling.

De verhoudingen moeten nu maar eens in alle openheid worden vast gelegd.

Slechts een nadrukkelijke vorm van zijn zelfbewustzijn wil nogal eens een niet al te ruim bemeten Hollandse huiskamer vullen als de fles niet meer gevuld is, ja, dan wil hij nog wel eens lastig en rumoerig worden, veel-eisend ook en veandert zijn zoetgevooisd stemgeluid in bars gebas, maar is dat zijn schuld als hij met zijn kalvinistiese klauwen wild in het rond gaat molenwieken?

Welnee! Dat ligt allemaal aan de slijter en aan zijn eigen habit. Over de grote dorst en de bodemloze put.

De tandeloze tijd van Sisyfus met het emmertje de berg op en neer. Als dat geen metafoor is voor het kunstenaarschap weet hij het ook niet meer. Dat schiet niet op. There’s a hole in my bucket. Beter dan omgekeerd.

En hoe het tij tegen had toen het plestik boterhammen zakje nog niet was uitgevonden, zodat hij die niet om zijn schoenen kon binden als waterke-ring wanneer er weer eens vuist grote gaten in de zolen zaten, want wie geen cent te makken heeft in het begin van zijn kunstenaarsloopbaan zal zich geen nieuwe zolen onder zijn hoeven aan laten gieten.

 Wij tasten elkaar in figuurlijk opzicht en heel formeel voorzichtig af en vinden elkaar in onze waardering voor de boekenrubriek van Martin Ros. Mogen wij ook even? En heeft de beminnelijke Marlou Witzel te Haarlem hem niet het web adres van deze boekbespreker attent door gemaild? De kunstschilder blijkt verder merkwaardig genoeg zeer op vormen gesteld, zelfs al spoedig vermeld en respecteert ieders privacy.

Tenminste voor drie minuten, langer niet. Hetgeen wij al eerder vernamen van de Rotterdamse R. B. met wie de artiest sinds maanden gebrouilleerd is en waarmee het nooit meer goed zal komen. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.