Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 maart 2017, om 17:42 uur
Bekeken:
258 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
167 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nu dan uiteindelijk vrolijk uit de school klappend"


Nu dan uiteindelijk vrolijk uit de school klappend met zijn arrogante kuntskop alsof het niks kost, uit liefde voor Vlaanderenland, al waar hij reeds vanaf 1963 met veel goesting voor paling in het groen plus waterkonijn aan het spit, talloze keren voor kortere of langere tijd verbleef, om dan nu eindelijk op aan vraag van de vrouwelijke clientele van de O.K. Alles Kits Bar ongegeneerd den bronstige, ongeschoren, brutale artiesten bek wijd open te trekken, overigens zonder gelijk uit zijn groezelige, ongeschoren nek te gaan zwetsen, want hij heeft U allen lief voor zo lang als het duurt en een enkeling van de vrouwelijke kunnen in het bijzonder, dan mag ik denken aan mijn virtuele vriendinnen die ondanks al mijn ongebbe lijkheden toch het beste met mij blijven voor hebben, de bepaaldelijk zeer aangename dames I. N. en L. B., die door de jaren heen aardig door de wol geverfd van wanten weten en zich er niet tussen laten nemen door die meneer Fred van der Wal met al zijn onaan gename streken en misselijke op- en aanmerkingen. Het is maar dat U het weet! En een lucht dat er vanaf slaat in een greppel waar de zon de hele dag op heeft gestaan met al die stront- en steekvliegen! Kunt U nog Uw eigen baan trekken, trek dan mee! Wilt U mij maar even volgen? De geheimen van mijn schrijvers- en kunstschildersstiel gekoppeld aan een dosis ingehouden levenskunst waar de griffer meerde ouderlingen Roderick Houtepen en Fredrick Fijnvandraat van uit hun schommel stoelen en oorfauteuils achter over zouden slaan nu eindelijk definitief ontsluierd door Uw verslaggever ter plaatse.

De flauwe kul van de Da Vinci code is er niks bij! Laten we wel wezen. “ Lelijk in de luier, mooi in de sluier!” mompelt Fred van der Wal voor zich heen als hij weer naar het uit dagende portret van vijf jaar geleden van de wel zeer aantrekkelijke Madame X. kijkt en wil dat wel eventjes verder expliceren als wij aandringen, doch niet direkt namen noemen. Is hij dan niet de discretie zelve? Niet dus. “ Weet U; zij mag dan wel de schoonste aller schonen van de Veluwezoom zijn en zo hyper artistiek, ver standig en actief op velerlei terreinen en ik mag dan wellicht niet waardig zijn de zoom van haar op ge schorte, zwart fluwelen rok huiverend van ingehouden wellust aan te raken, maar ik was dan misschien ook wel geen jeugd genie, zoals zij of buitengewoon begaafd op welk gebied dan ook, toch wist ik van hout nog wel eens pijlen te maken in een verloren ogenblik en toen ik eenmaal uit de krammen schoot als broodmagere, inbleke artiest was ik in mijne goesting als zenuwelijer niet meer af te stoppen door de Sche penen van Antwerpen, is mij dat allemaal achteraf gesproken nog lelijk opgebroken.

Ook het dekenaat deed mij niets. Ik he liever een dekbed overtrek met rozen er op.

De clerus had zijn handen van mij afgetrokken en terecht want ik ben er niet zo van gediend om aangeraakt te worden door onbekenden, behalve als het in de nabije toekomst dierb’re intimi worden dan is het wat anders, dan mag alles en kan alles, maar wel op zijn tijd.

Jarenlang om die reden pianolessen gevolgd bij Frater Ambrosius de Jongere, de bekende monnik met tien duimen in plaats van vingers aan zijn handen en jaren lang heb ik al zijn luimen verdragen waaronder veel gegraai op niet nader te noemen erogene zones en nog kon ik na afloop met hoogrode konen geen noot lezen, maar wel een blues of een boogie woogie spelen en heel veel andere dingen die hij mij geleerd heeft en waarmee ik nog elke dag in het Bois de Boulogne mijn voordeel mee doe na twaalf uur des avonds bij het beukenoten rapen. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.