Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 maart 2017, om 14:39 uur
Bekeken:
298 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
167 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik was toch wel eens lichtelijk jaloers op..."


Ik was toch wel eens lichtelijk jaloers op de streng gereformeerde klasgenootjes, zoals Els en Margreet van de Da Costakweekschool vanwege hun grote Bijbelkennis en wie al van de lagere school leeftijd aan veel weet heeft van het Oude en Nieuwe Testament neemt toch deel aan een brok eeuwen oude kultuur waar ik in mijn adolescente jaren de ballen van af wist en dus helemaal niet over mee kon pra ten.Nou,daar werd ik niet echt vrolijk van.U weet dat ik overal over wil kunnen mee babbelen dus zodoende zorgde ik er later wel voor een en ander in te halen en iemand van mijn intelligentie doet dat in een fraktie van de tijd die een moeizaam lerende schoolmeester in opleiding daar voor nodig zou hebben.U weet toch ook wel dat het allemaal halve zolen zijn die naar een paedofie..paedago giese akademie gaan?Nee?Wist U dat echt niet?
Ik ging anderhalf jaar lang elke zondag naar de Hervormde kerk van Heemstede en in al die tijd heeft nooit één brave kerkganger van die klup mij ooit aan gesproken en toen die ijdele,zelf ingeno men dominee Schoch,die zo graag een bij de jeugd populaire tulleviessie dominee wilde worden,een jaar later bij mij kwam zeuren of ik geen belijdenis van een geloof,dat ik helemaal niet bezat,wilde doen (dat gaf allemaal niks volgens die blikken dominee) gooide ik hem natuurlijk voor de voeten dat hij noch zijn fijne geloofsgenoten ooit een bek tegen mij open hadden gedaan,terwijl een van de ouderlingen drie huizen verder op woonde.Hij had als moraaltheoloog natuurlijk tien duizend excuses paraat en gaf al helemaal zijn falen niet toe en toen zei ik hem als tege prestatie dat ik ‘t verdomde om bij zo’n kerk ooit belijdenis te doen.Hij kon dat overigens wel begrijpen en eigenlijk interesseerde het hem ook helemaal niet.Een paar jaar later ben ik toch nog een half dozijn keren bij hem op catechesatie geweest bij gebrek aan beter onder hevige druk van mijn toenmalige fijn christe lijke,hartstoch telijke,wat nymfomane vriendin Els , waar bij ik sexueel gezien gelukkig niets te kort kwam als viriele hyperpotente sexuele alles verslindende alleseter, integendeel,maar ik hield het toch al gauw weer voor ge zien.Het geleuter was er niet van de lucht in die evange liese kringen.Als je ouders niet bij een kerk of politieke partij zijn aan gesloten sta je meer alleen in het leven dan een kind dat wel in tussen het onmondige kerkvolk op groeit.Je hebt het zelfs veel moeilijker dan de afvalligen van de gereformeerde kerk vrijgemaakt want die willen het liefst de verloren zieltjes terug winnen,die gelovig en zijn gefascineerd door afvalligen,dat windt ze op,daar komen ze klaar van en daarom is die God loochenaar-travestiet Maarten ‘t Hart met zijn droe ve piepstem ook zo populair in E.O. kringen.En of hij openlijk beweert nergens in te geloven en gere geld een damespruik over zijn kop trekt,zijn schonkige lijf in een voor hem op maat gemaakte zacht ruizende taftzijden lange jurk laat glijden met daar onder een zijden dameshemdje,onderjurkje,een open gewerkte kwart opduwbustehouder met open speelruimte ,alwaar niets op te duwen valt door het in deze kontekst funktieloze stuk verleidelijk textiel,een tangaslipje,de prangende jarre telgordel,nylons en op torenhoge pumps met palen van hakken door het leven wankelt maakt bij de E.O. niets en niemand van het bestuur of de re dak tie wat uit;want elke vader landse gedrogeerde Gods lasteraar,mits hij maar rijk, beroemd of liever nog berucht is,want dan kan hij nog bekeerd worden,kan altijd nog schaamteloos verschijnen in dat vreselij ke E.O. programma van Andries Knevel om zijn on aantrekkelijke visie breeduit voor de camera te ven ti leren.Voor wie zoals Fred van der Wal nooit ergens heeft bij gehoord heeft en niemand van die fijne christenen van Art Revisited of Christian Arts ooit enige werkelijke be langstelling toonde,die staat moederziel alleen in het ar tistieke leven,die is be smet,verdoemd,sociaal melaats.Die onsmakelijke opvattingen en houding die mij in hoge mate erge ren gelden vooral voor die gereformeerde hypokrie te hufterskliek zoals ik die tussen 1963 en 1966 leer de kennen bij de familie van mijn toen nog zo geliefde Els van het Mariotteplein 17 tegenover de troosteloze, verlaten,op een nazi concentratie kamp gelijkende door hoog prikkeldraad omgeven speel tuin waar het altijd leek te regenen,vol met bleke, bloedeloze aan bloedkanker lijdende lusteloze kin deren,die elkaar beentje lichtten of van de glijbaan afduwden in Amsterdam Watergraafsmeer,niet ver van dat sinistere atoomlaboratorium van die nazi vriend prof. K.,die lugubere alfastralende geleerde die zo sprekend leek op de op hol geslagen professor Lupardi uit de stripboekjes van kapitein Rob.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.