Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 maart 2017, om 14:38 uur
Bekeken:
282 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
149 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Denkt U vooral eens aan de op het Haarlems lyceum mislukte..."


Denkt U vooral eens aan de op het Haarlems lyceum mislukte Harry Mu-lisch met zijn filosofiese nonsens turf, volgens W.F. Hermans alleen ge-lezen door filosofen om er de onkunde in aan te wijzen.

Ik ben er bij voorbeeld ook helemaal niet trots op dat mijn zuster zich door Harry Mulisch met zijn verneukte neus bij haar tieten en nog ergens an- ders in het ondernavelse heeft laten grijpen.

Ik ben de fatterige uit Haarlem afkomstige auteur, die me steeds weer aan Guus Geluk uit de Donald Duck deed denken, slechts een maal tegen gekomen in 1966 in zijn geboortestad toen hij naast mij op het terras van het restaurant Brinkman te Haarlem op de Grote Markt zat en het enige dat mij aan hem op viel behalve zijn grote verneukte neus waren de koket open gewerkte dure kalfslederen handschoentjes die Formule 1 autocou-reurs graag schijnen te dragen om de pitpoezen, katjes die niet zonder handschoenen zijn aan te pakken, vast en zeker stevig bij hun lurven en ook nog heel ergens anders beet te nemen.
Verder kwam ik Mulisch heel vaak tegen in de Leidsestraat of de Kalver-straat want hij wandelde elke dag uren lang die straten op en neer om gezien te worden en als ik kunsthandelaar, kunstschilder, ex-paracom-mando en Amerikaans avonturier Michael Podulke bezocht die in de zestiger jaren met zijn ex-vrouw Eugenie Drabbe aan de Leidsekade naast Mulisch woonde kwam ik hem ook vaak tegen, maar ik heb hem nog nooit gegroet.

Hij interesseerde mij als mens en als auteur gewoon niet. Er was in Amsterdam toch al een grote kloof tussen schrijvers en schilders en om zoals die over het paard getilde graficus S. B. een reputatie als auteur Cees Nooteboom na te lopen daarvoor voel ik me toch een beet je al te sjiek.


De vraag die U stelde, was, geloof ik, of je als kunstenaar een opleiding moet afmaken? Als U heel streng in de leer bent; zoals die paar art. 31 aanhangers die ons land nog rijk is dan zult U zeggen dat iedere studie moet worden afgemaakt, want anders zwaait er wat van omhoog of van het buro voor de studie financiering.

 

Is Fred van der Wal wel eens jaloers op mensen die opgevoed zijn in een bepaald geloof en zou dat iets hebben uitgemaakt voor zijn rebellerende houding ten opzichte van zijn opvoeders en leraren die hem het liefst als een anonieme schoolmeester een leven lang voor de klas hadden ge-zien?

Dit is een misverstand dat door menig oppervlakkig, meestal orthodox christelijke beschouwer van mijn werk en leven wordt gehuldigd. Ik rebelleerde helemaal niet tegen wie of wat dan ook. Ik zat als leerling van die vreselijke kweekschool op mijn zolderkamer in de Heemsteedse grote villa en las boek en of knutselde met elektronika onderdelen van alles en nog wat in elkaar.

De enige keren per week dat ik het huis buiten de schooltijden om verliet was om naar de judo- en jiu jitsulessen, de tafeltennis club, de tennis-vereniging of naar de bibliotheek te gaan. Niet bepaald het leven van een tegen dedraad se rebel,vindt U ook niet?
Mijn opvoeders rebelleerden eerder tegen mij dan ik tegen hen en poog-den alles onmogelijk te maken dat ik ondernam. Tot op zekere hoogte zijn ze daar wel in geslaagd totdat ik voorgoed begin mei 1967 de villa in Heemstede opgelucht verliet om er pas tien jaar later, eind 1976 voor een heel kort bezoek terug te keren. Ik ben nooit meer met ze On Speaking Terms geraakt, dat begrijpt U misschien zo ook wel!
Ik ben niet opgevoed met een bepaald geloof.Mijn opvoeders geloofden alleen in de materie,geld ver dienen,elkaar dwars zitten,burenruzies uitlokken en verder niets.De naam van God of Jezus hoorde ik in familiekring alleen als vloek.Veel mensen die ik tijdens mijn kweek schooljaren kende waren al bij voorbaat van hun geloof af gesodommieterd of had den nooit enig geloof ergens in gehad en hingen veel liever modieuze vaag linkse idealen aan of lie pen mee met demonstraties tegen de Amerikaanse Vietnam politiek,zoals P. Ik vond dat te naief om me daarbij aan te sluiten.Bovendien waren die straatbrede protestlappen die aan vlaggemasten wa ren bevestigd loodzwaar en kreeg je al na honderd meter pijn in je armen van de zware last, dus gaf ik zo’n protestlap zo gauw mogelijk door aan een andere,meer politiek bewuste meeloper,met het excuus dat ik even een veter van mijn schoen moest vast maken,zodat ik ruimschoots de tijd had een zij straat in te schieten en me uit de voeten te maken voor er klappen gingen vallen door goed in karate getrainde M.E. leden met politieknuppels.Ik had een heel andere zware last te dragen en dat vond ik wel genoeg.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.