Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 februari 2017, om 17:28 uur
Bekeken:
297 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
156 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Niemand bij mij in de klas heeft (deel 8)"


Niemand die bij mij in de klas heeft gezeten heeft een herinnering aan Fred van der Wal (deel 8)

Ik ben niet iemand van compromissen uit gemakzucht en amu seer mijzelve uitstekend. Iemand heeft in de zeventiger jaren van de vorige eeuw een boek over mij willen schrijven (een ex-leraar met zes M.O. aktes die nu al lang is overleden) en dat was net in de tijd dat ik al herhaaldelijk zei dat ik het modewoord evaluatie zo verschrikkelijk vond - het wordt nu een beetje minder gebruikt. Die man wilde een boek over mijn werk waarin op iedere blad zijde iets uit mijn werk of leven krities werd geëvalueerd en Freudiaans geinterpreteerd, naar de mode van die tijd, waar ik toen al fel op tegen was. Dan is het toch wel duidelijk dat ik tegen de keien sta te preken. Ik heb die uitgave ook afgewimpeld, net zoals ik de kunsthisto ricus Dr. G. Birtwistle van harte bedankte in 1983 om een artikel over mijn werk voor het Ste delijk Museumjournaal te schrijven want daarvoor vond ik het veel te vroeg. Hij ontkent nu overigens dat aanbod te hebben gedaan en dat is weer heel tieperend voor een gereformeer de glimpieper als die Engelse hangjurk B. In 2003 vroeg ik hem een voorwoord te schrijven bij een catalogus van mijn surrealistische werk 1964-1984, dat nauwelijks is geexposeerd, maar daar voelde hij helemaal niets voor, want kunsthistorici varen graag op veilig, die schrijven nog het liefst over dode kunstenaars, die kunnen tenminste niet tegen spreken. Ik weet ook heel zeker dat hij door gefrustreerde vrijgemaakt gereformeerden als de de latent homosexu ele Groninger Hans van S. en de van zijn gereformeerde geloof afgevallen gefrustreerde teken leraar M., de poepkliederaar uit Kampen, die zo graag in het geheim poep- en piessex porno boekies verzamelde en de tekenleraar J. uit Groningen tegen mij opgehitst is. Het was daarom niet alleen maar prettig om in Frankrijk te zitten, soms voelde ik mij de laatste jaren zeer ontmoedigd en heel erg gedeprimeerd in het calvinistische Nederland. Ik had ook jaren lang last van zware astmatiese klachten en chronische bronchitis, die zo ernstig waren dat een ziekenhuis opname noodzakelijk bleek, anders had ik hier nu niet meer gezeten, ik ben bijna gestikt, kreeg zelfs last van ernstige evenwichtsstoornissen en dat is hier voorgoed voor bij. De lucht in de Bourgogne is de zuiverste van Europa en anders is daar wel de afwezigheid van Nederlandse collegaat jes en mijn Pulmicort inhalator waar ik reuze baat bij heb.
Amsterdam vond ik altijd al erg provinciaal, vergeleken bij Parijs of Londen. Dat programma van Bernard Pivot, dat proberen sommige mensen in Nederland te imiteren, maar die hebben helemaal niet die woordenstroom op niveau, de parate kennis, een grapje hier en daar, one liners bij de vleet, gelardeerd met wise cracks, rond te strooien als pepernoten door de goede Sint. Die man (B.P.) heeft die boeken echt bestudeerd, die las toch vier, vijf boeken in één week en bij saillante passages legde hij papiertjes. Dat hebben we in Nederland niet. Ze zitten hier maar wat uit hun vette nek te kleppen en te leuteren. Of ze laten de mensen even voelen: ach, we hebben het hier even over Nederlandse lit ratuur c.q. beeldende kunst, maar ik heb natuurlijk veel meer verstand van de Amerikaanse of de Engelse, zoals dat bekakt sprekende bisexuele NRC fatje Adriaan van Dis. Dat is in kranten ook zo.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.