Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 februari 2017, om 14:38 uur
Bekeken:
269 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Niemand bij mij in de klas heeft (deel 3)"


Niemand die bij mij in de klas heeft gezeten heeft een herinnering aan Fred van der Wal (deel 3)

Fred was wel geliefd bij de vrouwelijke leerlingen van de kweekschool-hij bewonderde de aantrekkelijke, rumoerige, expressieve Marlou W. van Joodse origine, min of meer van uit de verte (40 jaar later kreeg hij aug. 2004 een email van haar met het verzoek contact op te nemen)- maar jaren lang veel te verlegen om iets met de da mes mee te beginnen tot de Amsterdamse voortvarende Els het heft in handen nam. Hij her innert zich nog dat hij in het begin weinig van intimiteiten tussen de sex en moest hebben (tussen zijn twaalfde en eenentwintigste had hij uitsluitend gepassioneerde relaties met mannen en jongens) toen hij omging met Els D., maar toch aan snel al haar hoge sexuele eisen tege moet kwam, want je moest toch wat als vroege twen en als er iemand was die leergierig was op sexu eel gebied dan was hij het wel. Ongeremde sex hoorde nu een maal bij de jaren zes tig toen aids nog niet uit gevonden was.
Via een andere goede (dominante) vriendin (Frieda T.) kreeg hij een verzamelbundel met de gedichten van Lucebert in han den en leende de Heemsteedse Sarina hem een Nijhoffbundel. Els D. gaf hem een kunsthistories boek van de 20-e eeuw. En even later ontdekte hij waar empel het zestiger jaren werk van Remco Campert dat hij nog steeds op eenzame hoogte vindt staan en vooral van een on-Nederlandse lichtvoetig heid. Jan Cremer vond hij na dat tweede boek niet echt interessant en Jack Kerouac van ‘t zelfde laken een pak. Bij Hermans had hij jaren later die herkenning in nog sterkere mate dan bij Campert toen hij Nooit meer slapen las (aangeraden door de beroeps werkeloze hoofdonderwijzer Sjouke Stigter te Amster dam) en meteen tot het Hermans kamp bekeerd was, dus automatisch in het anti-Vestdijk kamp belandde, want tussenwegen zijn er niet. Toch prefereert hij de romantische mentaliteit van Campert boven het uit zichtsloze nihilisme van Hermans. Het verhindert hem niet een ar chief van inmiddels duizenden knipsels vanaf 1950 over het werk van Hermans in bezit te hebben die nu veel geld waard zijn. Hij vertelt met smaak hoe een Amerikaanse vrijgemaakt gereformeerde mevrouw (JoAnn van S.) uit een gehucht in Groningen, die slecht Nederlands sprak en de Ne derlands e taal met enige moeite las, een lezing hield voor de plattelands vrouwen vereniging, een categorie vrouwen die behalve de Story en de Prive nooit iets lezen, over een boek van W.F. Hermans, maar niets wist van de complexe en vooral tiepies voor oorlogse, gedeeltelijk zelfs negentiende eeuwse Amsterdamse acht ergrond van de auteur, zijn exis tentialistiese en Freudiaanse wortels, de invloed van Bordewijk op zijn auteursschap en hoe hij haar aan bood zijn archief uit te lenen en raad te geven, hetgeen zij, zoals te ver wachten was, gedecideerd hooghartig afwimpelde, want een gere formeerde Amerikaan deed alles beter, ook als hij /zij nergens iets van af wist. En dat ervoer Fred van der Wal als de voornaamste eigen schappen van vrijgemaakt gere formeerden: geborneerdheid en vooral minach ting van andere geloofsrichtingen en morele opvattingen. Niet voor niets zei hij altijd : Als ik een gereformeerde knakker een hand geef tel ik na af loop altijd even mijn kloten na.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.