Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 februari 2017, om 12:27 uur
Bekeken:
301 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
147 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Niemand bij mij in de klas heeft (deel 1)"


Niemand die bij mij in de klas heeft gezeten heeft een herinnering aan Fred van der Wal (deel 1)

Dat ligt dan aan het gebrek aan observatievermogen van mijn medeleerlingen, denkt U ook niet ? Ik had ook nooit veel behoefte aan me opvallend te gedragen of aan te stellen. Conflicten met leraren vond ik bij voorbaat al zinloos, want je trekt toch aan het kortste eind. Waarom zou je daar dan aan beginnen? Om met smaad overladen te worden weg gestuurd?
Ik mail nog wel eens met ex-klasgenoten van de lagere school Jan den D. en Hans L. die allebei beweren dat ik extreem verlegen was in die tijd en geen vriendjes had. Nou, dat zal dan wel kloppen, want ik mocht geen vriendjs thuis ontvangen. Ik woonde bij vijandig gestemd grootouders die ook nog een ongehuwde tante in huis hielden al huisdier.

Het was bij ons thuis een hel en dat had zijn gevolgen. Over het algemeen was mijn zorgvuldig geregisseerde onopvallendheid tussen 1957 en 1967 dus in Haarlem, Heemstede en Bloemendaal opvallend onopvallend, want daar gebeurde sowieso al weinig, dus droeg ik daar met liefde (n)iets aan bij.
Ik deed zelfs zo onopvallend dat mijn leraren en klasgenoten van de Da Costakweekschool geen enkele herinnering aan mij hebben ondanks dat ik vijf en een half jaar op die school heb gezeten.

Mijn naam is uit de school annalen verwijderd door de directeur J. de Tombe in 1966. Hij beweerde dat ik aan de drugs was, in een kraakpand woonde en met de provos mee liep. De waarheid was anders; ik woonde in Amsterdam centrum, werkte in een antiquariaat en maakt in de avond mijn tekeningen en schilderijen.  Het enige dat je kon doen was des avonds de Haarlemmer Hout na zonsondergang in lopen en je laten op pikken door een alleen staande middelbare heer met een dure auto om daarmee een feestje te bouwen met elkaars intiem. (Oooh, what a thrill; my baby will !)

Mijn niet echt praktiese gewoonte daaren tegen om op donkere winteravonden een zonnebril op te zetten in de vroege zestiger jaren heeft veel navolging gevonden bij tekenleraren in Haarlem en Heemstede.

De meisjes uit die klas van de Da Costakweek school; daar viel gewoon weinig aan te ont hou den. Kinderen in Schotse plooirokken en mosgroene skibroeken waren het! Kleuters met tiet en. En over het algemeen te stom om voor de duvel te dansen.
En wist U dat de Friese leraar Nederlands P.W. uit Leeuwarden, die ook nog bij mij in de klas heeft gezeten, onlangs in zijn moderne bril voor het effekt spiegelende glazen met een paarse zweem heeft laten zetten om het zonlicht beter te laten weerkaatsen in de klas, waardoor hij nu al beroemd is bij buren die over hem kletsen in zijn nieuwbouwbuurt dankzij die twinkeling in zijn ogen?
Uit dat dagboek van Jules Renard, die hier vlak bij in de Bourgogne geleefd heeft, is geloof ik tweederde weggelaten. Dat vind ik ver schrikkelijk, daar zou een kabinet over moeten vallen, dijken doorbreken, als iets verkeerd is, dan heb ik het idee dat Nederland geen tweederangs land is maar tienderangs.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.