Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 februari 2017, om 17:47 uur
Bekeken:
314 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
171 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Yesterdays papers."


Yesterdays papers.

(april 2001. Oldeboorn. Herzien en aangevuld dec. 2006)

Al in de tijd dat ik schreef en schilderde zonder er nog een serieus beroep van te maken of zelfs maar overwoog het kunstenaarsschap te kiezen als mijn belangrijkste levensvervulling, zo in de mid zestiger jaren, tijdens de laatste fase van mijn niet zelf gekozen opleiding aan de Da Costa kweekschool voor onderwijzers. Ik bracht meer dan vijf vervelende, uitzichtsloze jaren tegen mijn zin door in de witte, steriele fantasieloze villa waar de opleiding tot christelijk schoolmeester was gevestigd aan de Koepellaan 8 te Bloemendaal, een instituut bevolkt door een paar honderd dulle, bleke, zwaar brillende adspirant schoolmeesters met pukkel koppen, die bij voorbaat al voor rijksambtenaar in de wieg leken te zijn gelegd.

In de zomervakantie van 1963 begon ik met het verzamelen van grote hoeveelheden schrijf- en teken papier uit binnen- en buitenland. Handgedrukte vellen zwaar papier uit Antwerpen waar zelfs echte bloem-bladen en kleine zand korrels in zaten fascineerden mij in hoge mate. Nu, vijfendertig jaar later bezit ik ze nog en kan ik ze U op aanvraag tonen als U het mij beleefd vraagt.

Mijn lichtelijk geborneerde klasgenoten wisten niets van mijn verzameling-en. Behalve papier verzamelde ik artikelen en fotos over James Dean, Elvis Presley, electronica, literatuur en schilderkunst in het bijzonder het surrealisme. Nooit hebben mijn klasgenoten, voornameijk voetbal liefhebbers, enige blijk van belangstelling gegeven voor wat mij bezig hield. Het verzamelen van papier, boeken, publikaties over het surrealisme en de vijftigers powezie, antiquariese, obscure uitgaven van Oosterse stromingen, studieboeken betreffende magiese genootschappen als The Hermetic Order Of The Golden Dawn, de Ancient And Mystical Order Rosae Crucis rond 1900 en The Inner Light Society liet ik uit Engeland over komen.

Boeken waren lange tijd mijn enige grote hartstocht en ik herinner mij nog de zoete geur van de soms paars of bruin gekleurde Engelse drukinkten. Geen van mijn brave, oplettende, aangepaste, beleefde, kort geknipte medeleerlingen die geruite colbertjes en koket te vlinderdasjes droegen om een op het eerste gezicht vrije, artistieke levensstijl te suggereren (bijna zonder uitzonde ring brave, volgzame dragers des koningins wapenrok en met lof uit de militaire dienst ontslagen als soldaat eerste klas. Een twijfel achtige eer waar ik van harte voor bedankte na de selektie procedure voor de reserve officiers oplei ding om vervolgens als PSP stemmer dienst te weigeren) had er enige interesse in en maakten zich liever druk om de dansles, petti coats en wat daar onder schuil ging, bij elkaar gespaarde uitzetten en verlovingsringen.

De leerlingen van de vrouwelijke kunne droegen onooglijke, asexuele mosgroene skibroeken die door een elastiek je onder de schoenen op zijn –of liever haar-plaats werden gehouden (ik moet er niet aan denken wat die skibroeken verborgen aan genitale onsmakelijheden) of maakten zich druk om de verkiezing van het rijkeluiszoontje John F. Kennedy tot presi-dent van de V.S. Ik was in 1960 de enige leerling in de klas die sympati-seerde met de republikein Richard Nixon. Ik ben het voor deze ene keer geheel met U eens als U verveeld of geërgerd zegt: wat verbeeldt U zich eigenlijk alle maal wel, dat zijn helemaal geen bijzondere feiten die U daar op somt. U doet alsof U een genie bent. Wat denkt U eigenlijk wel? Een schrijver/ schilder zal net als een schoolmeester of boekhouder meestal papier, potloden, punten slijpers, vlakgom, pennen, balpunten en kwasten in overvloed in voorraad hebben, zoals een dakdekker zwarte na gels, rollen bitumen, platen zink en rollen lood. Hiermede lijkt de vraag dan ook volledig beantwoord als U over het hoofd ziet dat ik toen nog geen kunstschilder, noch auteur van vele teksten op mijn drie weblogs was, bovendien god zijdank nooit schoolmeester zou worden ondanks de aandrang van mijn toenmalige orthodoks gereformeerde gepas sioneerde boezemvriendin Els Deutekom, die dag in dag uit minstens tien uur in mijn gezelschap verkeerde tussen 1963 en 1966. Hoe gereformeerder hoe geiler ondervond ik toen letterlijk aan den lijve. Ze was niet van mij af te slaan. Ik was een min of meer gewillige deel- en bedgenoot aan urenlange vrijpartijen, die me al snel gingen vervelen. Mijn voorstellen om de stad in te gaan wimpelde zij elke keer ten stelligste af. Er moest per dag tenminste een uur of vier, vijf gevrijd worden.

Ze vertelde wekelijks haar toekomstdroom voor ons beiden. Het eerste jaar zouden we beiden voor de klas gaan staan om financieel de inboedel bij elkaar te harken. Daarna zou ze in hoog tempo vier kinderen ter wereld brengen, ieder jaar één, die allemaal gereformeerd gedoopt zouden worden en als die na een jaar of achttien het huis uit waren zou ze weer voor de klas gaan staan. Part time, want van al dat baren wordt zelfs een griffermeerd mens barensmoe. Naar bed uiterlijk tien uur, dan twee uur neuken, de eerste wekker op zes uur, dan an derhalf uur neuken, de tweede wekker begint om half acht te ratelen, snel een bak cornflakes naar binnen slobberen met een ei voor de potentie om nog meer te kunnen neuken, bijv. in de middagpauze of in de schoolpauzes een vluggerje in de bezemkast, de weekenden gevuld met kerkenwerk als jeugd ouderling, twee avonden per week naar het kerkkoor, twee avonden jeugd catechesatie geven, de vakanties als jeugdleiders naar kampeerweken van de gerefor meerde kerk. Cursussen christelijk leiderschap volgen, fundamentalistische navigatorcursussen leiden, verplicht lidmaatschap van het GPV. Geen boeken, dagbladen, tijdschriften, radio of televisie in huis, want dat was allemaal toch maar zondig. Als krant op zaterdag Dagblad Trouw vanwege de pagina met kerkdiensten.

Drie keer per zondag naar de griffermeerde kerk. Voorgeschreven kleding; driedelig donkerblauw of zwart pak met stropdas. De vlag uit met koninginnedag en studeren voor een middelbare akte pedagogiek om carrière in het onderwijs te maken.

Nu, veertig jaar later heb ik geregeld nachtmerries over die periode. Minstens drie maal per week. Soms word ik schreeuwend van afschuw wakker uit een gereformeerde, helse droom. Ik noem haar niet langer Els maar Hels.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.