Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 januari 2017, om 16:21 uur
Bekeken:
340 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
194 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ze stak een zelf gerolde Winner op. Net als vroeger. "


Een maal per half jaar kwam Frank een uurtje langs. Langer kon hij niet opbrengen. Twintig jaar huwelijk was genoeg geweest. Huwelijk? Het was meer een vechtvereniging geweest met maar twee leden. De me-dicijnen hielden haar tot op zekere hoogte aardig koest, maar meer ook niet. Niet elke verandering in het leven was een verbetering. Toch was alle venijn nog niet onderdrukt door de downers, maar het kon allemaal veel erger. Wat was een huwelijk meer dan een stuk papier met een stempel. Ze stak een zelf gerolde Winner op. Net als vroeger. Nog steeds haar merk. Een paar maanden had hij hetzelfde merk gerookt. Haar donkere ogen waren als van ouds diepe poelen van verderf om voor goed in te ver-drinken. Frank keek naar de pas geknotte knotwilgen met de takken ten hemel geheven als verbrande armen, die uitliepen in zwarte doodskoppen, tevergeefs om medelijden smekend bij een hogere instantie.

“Alles kits in de rits, Medusa?” vroeg hij om de stilte te doorbreken. Wat moest hij anders vragen? Hoe het met haar neef Kees uit Heemstede ging? Een beroepswerkeloze amateur goochelaar van middelbare leeftijd, die steeds dikker werd naar mate hij meer aan lager wal raakte, uit medelijden door zijn zuster in huis was genomen en werd onderhouden. Modern sa-men leven. Hij maakte misbruik van haar telefoon. De rekening was bin-nen een paar maanden opgelopen tot zeven duizend gulden. Ze had uit woede zijn laptop gepakt en op de grond gesmeten. Er aan toegevoegd dat wie niet horen wilde maar moest voelen. Frank kreeg een klaagbrief van Kees dat hij niet meer kon schrijven nu zijn laptop en zijn Triumph Gabrielle schrijfmachine ook nog naar de verdommenis was geholpen.  Frank had Kees aangeboden dat hij gratis een electrische schrijfmachine kon krijgen omdat hij zelf alleen nog maar met een computer teksten verwerkte. Antwoord had hij nooit gekegen. Hoogst waarschijnlijk zat Kees al lang weer in Vogelenzang waar patiënten zaten die voortdurend vogeltjes hoorden fluiten in hun hersenpan.

In zijn allerlaatste brief schreef hij dat hij honderdvijftig kilo schoon aan de haak was en opgenomen in het Elisabeths gasthuis om het water uit zijn olifantenpoten te laten tappen. Voor alles was een oplossing te vin-den. Het kostte hem geen cent meldde hij triomfantelijk. Het ziekenfonds betaalde alles voor een arme jongen die in de bijstand liep.

Medusa en Frank zaten aan een ijzeren tafel met uitgestanste bloem mo-tieven, wit gelakt, een tafel die nog eeuwen mee zou gaan. Er stond een kleine beker met bloemen in het midden, verwelkte dode bloemen die aan treurige, slappe steeltjes hingen. Het was zo gek nog niet om een leven lang door te brengen in een gesloten inrichting. Je natje en je droogje op stalen dienbladen aangereikt. Alles op zijn tijd, broeder. Praise the Lord, boeder!

“Jij bent een hufter, Frank. Jij stopt je lul overal in waar een gat in zit en als je niks bij de hand hebt zelfs in een inktpot en als je die niet hebt stop je hem met liefde tussen de draaideur van Hotel Americain en geef je die een hengst omklaar op te komen. Je bent niets veranderd! Je kunt niet eens veranderen! Al zou je willen. De ontucht staat met grote letters op je voor hoofd geschreven! God ziet alles! Je zult er voor branden in de hel!

De hel! Daar hoor je thuis! Ik heb een slang aan mijn borsten gekoesterd door met jou te trouwen! Ik heb mijn beste jaren aan jou weg gegooid! ”

“Dat is niet waar, Medusa. Er staat niets op mijn voorhoofd geschreven, de hel is nonsens en God bestaat niet. Een kapitalisties concept om de ar-beidende klasse er onder te houden, dat moest jij toch weten na al die col-leges marxistische filosofie die je bij drs. Cover hebt gevolgd. En je hebt niks weg gegooid. Je bent er zelfs op vooruit gegaan met die nieuwe medicijnen! Kijk maar eens in de spiegel! Een hele vooruitgang! Je opoe wangetjes zijn bijna helemaal verdwenen. ”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.