Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 januari 2017, om 17:30 uur
Bekeken:
315 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
174 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Om de schrijver achter de schrijver te kunnen ontdekken"


Begrijpt U het? Ik niet! En we moesten vooral vanuit de VVL maar eens schrijven over het schrijven om de schrijver achter de schrijver te kunnen ontdekken en daar weer de mens achter de mens, maar hoe kunnen we dat doen als de meeste kultuur dragers en verspreiders de koude des nachts en de hitte des daags of de grote schijtstorm niet over hun schamele leventjes en onbenullige produkten hebben voelen waaien? En willen ze eigenlijk wel van harte de achterkant van het gelijk en de onderkant van de samen-leving leren kennen? Dan heb ik het deze keer beslist niet over anale sex, want dat bewaar ik voor een volgende aflevering van deze feuilleton, be-grijp mij niet verkeerd, alhoe wel dat ook heel leerzaam is voor wie nog niet weet heeft van hoe of wat in het beschaduwde disteldal van Achor tussen de achterwangen. Daar waar de zon nooit schijnt. Heel geurig ook voor de liefhebber c.q. liefhebster. De goed ingevoerde Bijbel kenner weet waar ik op doel. De Heere Heere Himself beha behoede mij voor zogenaamde gezonde christelijk humanistiese beha behoefte kunst als dwingend opvoedingsmiddel voor de massa, zoals Christelijke organisaties dat willen, maar ik ben er tegen, want dat riekt naar Stalin en de grote A.H. uit WO II.

Ik weet wat er aan de hand is op velerlei terreinen daar in de Haarlemmer Hout na tweeën (dan gaan we met zijn allen naar benejen) en ook wat onder dat soort mensen leeft. Voor mijn part leidt een boek of een schilderij tot regelrechte agressie op wereldschaal, misschien dat dan de kunst serieus wordt genomen of tot het totaal verzieken van het lekkere MTV gevoel. Maar vertel mij dan niet dat ik wel of niet kommersjeel moet wezen om mee te doen in het sirkwie, want dat kenniknie en wil ik ook niet kennen.

Ik kan mij dat permitteren omdat ik nu eenmaal een groot talent ben, hetgeen ik niet van de fijngriffermeerde kunstenaars kan zeggen, daar heb ik de BVKK (Bond Van Kristelijke Klootzakken) voor opgericht. Bij die gasten breken de motieven als scherp gepunte rotsblokken door de niet echt grazige weiden heen, dwars door het dunne gras en de opperhuid van het bestaan. Daarom draag ik bergschoenen met stalen neuzen om beter om me heen te kunnen schoppen. Want hoe verloopt het artistieke proces? Eerst is er in je jonge jaren een enorme behoefte om vorm te geven aan wat in je leeft, woelt, worstelt en werkt.

Om uit te spatten.

Let it all hang out, girls. De zipper op standje omlaag. De heroiese jaren dus. En maar graaien in andermans bloesje en slipje met je kalvinistiese klauwhamers tot je een tik op je vingers krijgt of een venerische ziekte van de wilde wieven dat je l*l de volgende dag paars ziet.

Geeft allemaal niks, maar wel even snel naar de l*llensmid. Twee spuiten in die ondeugende reet en U was weer fit in de Silver Sixties. Laten we wel wezen. Maar je wordt van-zelf zonder enige moeite er voor te doen ouder en ouder tot het begint te kieren en te malen. Hopelijker onder tussen ook vol wassener en uitgebalanceerder. De kaarsen worden al aan het voeten einde ontstoken en een zwartjurk loopt te prevelen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.