Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 december 2016, om 23:19 uur
Bekeken:
278 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De kou van deze mistroostige,mistige,koude dag staat symbolies.."


De kou van deze mistroostige,mistige,koude dag staat symbolies voor de bijna zes lange,uitzichtslo-

ze jaren die ik aan de Da Costakweekschool voor onderwijzers ,Koepellaan 8 te Bloemendaal ,tegen mijn zin,doorbracht.Ik sta vierendertig jaar later met dezelfde oudleerlingen (op twee na) van de tweede klas in het tekenlokaal waar je van alles leerde,behalve tekenen.Ik weet op dat moment nog niet dat in de villa achter de kweeekschool in de Potgieterlaan de aantrekkelijke,blonde Els Bouma al negen jaar (na haar scheiding van Pierre Vinken, presi dent-directeur van Elsevier), woont en we anderhalf jaar later in nov. 1997 een met alcohol overvloedig besproeide avond,nacht en ochtend in haar prachtig gedecoreerde huis vol schil derijen en antieke meubelen,zullen doorbrengen en zij om half drie ‘s nachts aankondigt haar slaap kamerdeur (voor het geval dat) open te laten en eindeloos blijft talmen in de deuropening van de slaapkamer waar wij zullen gaan slapen.Ik ben er niet helemaal zeker van wat haar bedoeling is en speel het low profile. Ik blijf onder alle omstandigheden de koele, afstan delijke minnaar van de koele meren des doods. Wil ze een eroties samenzijn in tijdelijk driehoeks ver band? Dan zijn we tien,vijftien jaar te laat. De tijd van erotiese spelletjes is voorbij. Waarom was ze nooit to the point en duidelijk in wat zij wilde? Mis schien zou de match geslaagd zijn in de jaren tach tig, die decade vol van sexuele experimenten voor mij en mijn wederhelft, maar het is nu over en slui ten voor mij in het aids tijd perk.Geen komplikaties op het erotiese vlak! Ik zag Els Bouma voor het laatst in 1976 en nam na een vervelende,overbodige ruzie waarbij ze mij in het atelier van een Haar lemse kontraprestatie artiest zeer beledigde voor een periode van twintig jaar heel gekwetst en ver drietig afscheid van haar.

 

Meer dan dertig jaar geleden vormde dit handjevol vermoeid ogende grijzende mannen en vrouwen van deze reunie mijn klasgenoten met wie ik min der kontakt had dan met de kat van de buren. Ik voel me deze middag slecht op mijn gemak in de grauwe, verveloze en verwaarloosde leslokalen die in niets zijn veranderd. Het trieste grauwe onbestem de licht van deze mistige winterdag stemt mij niet echt vrolijk. Wat doe ik hier in Godsnaam? Waarom heb ik me door Dick van Heyst over laten halen voor deze Mission Impossible?

Wie geconfronteerd wordt met het topografiese terrein van zijn morele nederlagen en zijn verdriet om wat niet is en nooit iets zou worden moet meer onverschilligheid en optimisme geneties hebben mee gekregen dan ik ooit heb kunnen opbrengen. Nooit zag ik tijdens die kweekschooljaren de zon door de ramen of in andermans water schijnen. Niemand heeft ooit een woord van troost of mede leven met mijn lot uit gesproken.Mijn leermeesters aan dit instituut van de middelmaat heetten;niks, naks,notting en niemendal.De door bevlogen, on nozele adspirant schooljuffrouwen geadoreerde leraar Nederlands, Leendert Kip,die zichzelf een miskende kruising waande tussen:Sarte,Camus, Vestdijk en de al lang terecht vergeten Zweedse filmer sombermans Ingmar B., is al lang en breed verlaten door zijn tweede vrouw (vriendin van Marlou W.) en eenzaam overleden in bitterheid en gramschap. Zijn films opgeslagen in bestofte, ver roeste ronde film blikken ergens in een film mu seum. De enige afwezige manlijke klasgenoot,zijn achternaam een anagram van Bergmann,is al jaren gedompeld in de absolute waanzin en slijt mono maan mompelend een doel loos bestaan in een psy chiatriese inrichting Vogelenzang waar de ingeslo tenen vogeltjes aan de binnen kant van de hersen pan horen kwetteren en imaginaire snaveltjes tegen het schedeldak tikken. Soms belt hij mij nog wel eens op. Een trieste monoloog van droefgeestige waanzin en flarden van een opgerakeld verleden dat niets met mij te maken heeft. Hij herinnert mij aan voorvallen die ik al lang vergeten ben. De Gemeen te Haarlem, omringd door gekkenhuizen tot diep in het duinlandschap, dat dorp Haarlem voorzien van verhoudingsgewijs de meeste kroegen van alle ste den, zorgt voor een kon stante aanvoer van Korsa kowlijders en andere artistieke geloofswaanzinnig en, die in rijen van drie de inrichtingen luidkeels De Internationale of een psalm in de O.B. (Oude Be rijming) zingend het hek van het gesticht binnen marcheren.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.