Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 december 2016, om 21:14 uur
Bekeken:
277 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
172 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zwarte sneeuw (deel 1)"


Zwarte sneeuw

Nog maar dertig stevige stappen met zijn glimmend zwart gepoetste fascistenlaarzen en daar zien wij Fredo di Pedo de Poepchinees weer eens in de snijdend koude vrieslucht epibreren alsof er geen vuiltje aan de lucht is terwijl een zware sneeuwlucht zich samen pakt boven deze los gesla gen ontuchtige pretentieuze losbol die een paar uur tevoren nog vreemd gegaan was met de buurvrouw Misja van slechts drie huizen verder op, hetgeen bij de wet op de hasj shops van 250 meter vanaf een school verboden zou moeten worden, maar Fredo lapte alles aan zijn bolle reet en stond in zijn besneeuwde voortuin ter hoogte van de deur van zijn atelier waar hij steeds minder kwam, omdat de ezel niet riep en hij zoals elke echte sociaal democraat in hart en nieren liever lui dan moe was en zijn vette pens eerder vulde met de Zeer Oude Genever die hij dankzij Wim Kolemans in ruime mate kreeg voor geschoteld.

Wim had weer een eenvoudige kunstartiest op deze manier aan de Genever geholpen. Hij had echt een taak in het leven en was de apostel geworden van Belgische bieren in het algemeen en Kriek in het bijzonder.

Het ging er allemaal in als Gods Woord in een ouderling zo lang het bij Fred di Pedo lag en verder was het allemaal de schuld van de maatschappij, placht Fredo met zijn tremor altijd grijnzend te zeggen over zijn eigen drankzucht en onmatigheid en liet dan meestal om zijn gelijk te onderstre pen een natte protestscheet, greep met zijn volle linkerhand in zijn billen, voelde het lekker soppen als zijn middelvinger naar binnen gleed en riep dan keihard: Yes, we can!
Net als die verkeerd uitgepakte volgevreten rolmops Sharon Dijksma van de Partij van De Afgang. En dan begon onze Golden Wonderboy met zijn twee klamme, maar gouden jatjes me toch hatelijk te lachen!
Onderdehand verspreidde een vette putlucht zich als een wolk gifgas via de pijpen van zijn morsige jeans over de grond. Bloed was dikker dan water en kontgas zwaarder dan lucht, placht hij altijd te zeggen, maar aan de andere kant was bloed weer zoeter dan honing had hij opgestoken bij Salvador Dali met zijn bef snor!
Wat een lucht verspreidde zich onderdehand over het sneewitte dek van d egestaag vallende vlokken. De sneeuw kleurde van schaamte zwart. Er moest een flinke dot zwavelwaterstof in zijn gaslucht zitten, besloot Fredo, die als geboren stinkbom altijd een onvoldoende haalde bij meneer Beekhuizen van scheikunde. Het leek wel WO I ten tijde van een mosterdgas aanval. Stampend schudde hij grimmig de sneeuw van zijn schoeisel.
Gotsammetruttenbollen nog an toe, wat een kolere troep die sneeuw.
Je kon er wel de kinkhoest en de vliegende tering tegelijk van krijgen op je ballen, als je hier te lang bleef staan in die kutkou.
Hij had totaal geen spijt van zijn uitval tegen Berezina, zijn vrouw uit Bejing waar hij al bijna veertig jaar tegen beter weten in mee had gehokt en Krontjong muziek had gespeeld op de gamelan. Dat wijf ook met dat getingeltangel op dat instrument dat geheel wezensvreemd was aan de Hoog Staande Nederlandsche Cultuur die historisch gegrondvest was in het handvest van de Verenigde Natis of was het nou het Hanvat der Verenigde Naties?
Zo amuzikaal als de kolere dat teringwijf van um! Met de dag ging ze meer op haar moeder lijken, dat roomse ouweltjes slikkende loeder met die dikke olifantspoten!
Goed dat laatst genoemde in haar graf lag. Opgeruimd stond netjes! Nu Berezina nog, kon ie er gelijk vandoor gaan met Poenvis, een rijke douariere uit de Achterhoek met tenminste een stevige derriere, D cups en toch lekker slank.
Het was niet meer terug te draaien die veertig jaar maar binnenkort zou ie Berezina me toch een valse loer draaien als ie met de veel jongere Poenvis er van door zou gaan naar onbestemde verten met zijn fel rooie scooter, brede zadel en forse toeter.
Het stond gescheven in de sterren en in de Grote Pyramide had hij van een homofiele sterren wichelaar uit Zwollywood gehoord, die hem voor Nieuwjaar gelijk recht op de bek wilde pakken. Daar moest Fredo niks van hebben dat homosuwele gedoe en voelde zich behoorlijk in zijn kruis getast. Die homootjes dachten zich tegenwoordig door die verpolitiekte relnichten in D 66 verband van alles te kunnen permitteren en de belangen van de heteroseksjuwelen medemens, die in de minderheid was, over het hoofd te zien. Mooie boel!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.