Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 december 2016, om 20:48 uur
Bekeken:
265 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
165 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Arti is geen psychiatriese opvang!"


“Bochels hebben altijd iets rancuneus”, zei kunstschilder Hans Engelman tegen mij toen hij eens flink te pakken was genomen door rooie Stille Wil- lie bij een aankoop.

Hans had Stille Willie aan een prijs geholpen voor zijn aquarellen en een artikel in het Parool. Vervolgens keurde Stille Willie als dank het werk ca-tegorisch af van Hans bij aankopen.

Die rooie rakkers in de Amsterdamse artiesten sien waren geen haar beter dan NSB -ers. Rooie fascisten en gewetenloze, gefrustreerde opportunist- en waren het.

Ze wisten van gekkigheid niet wat ze moesten doen om op te vallen. Of ze lieten hun lul er af zagen zoals dat Utrechtse drankorgel William Kip en verbeeldden zich dan een vrouwtje te zijn omdat ze glad van onderen wa- ren, maar zo werkt het niet.  

Alsof het niet genoeg is voor een man om zijn vrouwelijke inborst uit te drukken door dure lingerie te dragen! Ik vond het maar rare mensen, die kunstartiesten.

 Sociëteitsbeheerder Corrita van Arti zei altijd: “ We gaan expres niet op zondag open, want dan krijg je allemaal van die rare, ongewassen, vereen- zaamde, huilerige, gekneusde  mensen aan de bar, die net als die illustra-tor Teun Steun Nieboer voorover op de bar gaan liggen grienen om aan-dacht te trekken en het liefst aan je boezem willen uithuilen. Nou, daar is mijn boezem toevallig niet voor geschapen, dat soort sukkels kan beter weg blijven, die verteren toch niks, dat geeft alleen maar proble- men.

Daar ben ik niet voor in de wieg gelegd! Arti is geen psychiatriese op- vang! Wat denken ze wel die gesubsidieerde kunstartiestjes!”

Ik moest haar gelijk geven.

 

Ik wist dat die Leidseplein jongen waar ik connectie mee maakte een no- toire homosexueel was, maar dat maakte mij als mooie jongen niets uit. Integendeel.

Het maakte het allemaal wat gemakkelijker, want ik was toen nog bloed- mooi.

Ik had vanaf mijn dertiende hele stoeten kerels achter mij aan gehad die vonden dat ik “een paar geile poten had en lekker tieten” zoals ze be- wonderend hijgden in mijn nek en soms ging je er als mooie jongen maar op in uit verveling of tijdverdrijf voor het onderlijf, dus ik was wel wat gewend en behoorlijk door de wol geverfd.

Zelf heb ik mij ook daarna niet altijd even heterosexueel gedragen en van af mijn vroege tienertijd deelde ik het bed met jongens en mannen van acht tot tachtig in alle rangen en standen, dus ik had fysiek ook wel wat te bieden aan die dealer wat liefdeslisten, -lasten en -lusten betreft.

Ik stapte jaren lang als tiener met een broek vol liefde in de Mercedes van elke oudere man met grijzende slapen die mij een compromitterend voor- stel deed.

Ik heb het nooit alleen voor geld gedaan. Just for fun!  Als ze me wilde belonen, okee ! Mijn devies was met alles : Let it all hang out! Zo lang je maar klaar kwam als een kanon kon je niks overkomen.

Vertaald : Doe open je klep laat zien wat je heb! Ik begon al op mijn der-tiende met jongens af te zuigen en had een verhouding met een man tot mijn negentiende.  Daarna kwamen de wijven in drommen op me af. Het overkwam me. Veel later ging ik weer regelmatig met mannen naar bed. Meestal one night stands.

Daar was die leraar van een hogeschool, daarna een park bezoeker, toen een gepensioneerde leraar Nederlands, een sadomasochistische spuitgast van de vrijwillige brandweer, een radiotechnicus, een pedagoog uit Amsterdam met SM neigingen, een advocaat, een decor ontwerper, een sleepboot kapitein, een tattoomaster, een gepensioneerde ingenieur, een muziek producent, een flenzenstanser uit de vier ploegen dienst,  een zwembadmeester, en de rest ben ik vergeten omdat er niet veel aan te onthouden viel.

 

De beste zakendeals worden immers in bed af gesloten en veel morele scrupules heb ik nooit gekend, dus ik zocht die knaap van het Leidseplein voor wat aangenaam divertissement voor mijn krent op, maar ook om za-ken te doen, want ik was het kleine kruimelwerk echt goed zat.

Hij vond het echt helemaal te gek dat ik voor hem wilde werken maar eerst werd het ’t betere bedwerk, ander kon ik het schudden, dat peperde hij mij wel even in.

“Geen probleem”, zei ik, want ik heb van huis uit de mentaliteit van een stoephoer, dus eerst even betalen. 

Hij legde tien briefjes van duizend op tafel en dat vond ik wel okee, dus we hebben het die nacht goed uitgevierd en ik was tienduizend gulden rijker.

Ik geloof dat ik die nacht wel acht keer ben gepijpt. Geen moment rust en het was toch al altijd van Never A Dull Moment. Ik denk altijd bij zoiets; beter mee verlegen dan om verlegen

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.