Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 december 2016, om 20:43 uur
Bekeken:
255 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
158 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"het was gotzijdank net uit met mijn stijl gereformeerde vriendin"


Ik zat in het laatste jaar van de christelijke kweekschool voor onderwij- zers te Bloemendaal en het was gotzijdank net uit met mijn stijl gereformeerde vriendin Alice Kneuterdom, dat was een hele opluchting.

Ze terroriseerde me met haar stijl greformeerde opvattingen. Niks mocht, niks kon, alles moest in het licht van de Heire der Heirscharen geschieden, die voortdurend de mensheid bespioneerde en onheil zond naar wie Hem onwelgevallig was.

Banbliksems van omhoog.

Nee, dan zit ik liever hoog en droog, zei ik altijd en dan was er weer mat-schudding in de tent door dat fanatieke kreng.

Ik had echt het gevoel van “La Vie Va Commencer’’, zoals die schorre kraai Johnny Halliday zong toen het met haar uit was.

De grote Vrijheid ving aan.

Een ware opluchting!

Drie maanden voor het eind examen ben ik met de hoofdakte gekapt. Je verdiende na vijf jaar kweekschool vierhonderd gulden schoon in de maand, nog minder dan een arbeider bij de plantsoenendienst of een schrijver tweede klas bij de gemeente van Heemstede. Het was je reinste arremoe dat schoolmeestersbestaan.

 

Als je trouwens zag wat er in de nep hasj business om ging, dat bedrag wat die gasten in het onderwijs per maand ophaalden verdiende je per half uur in de weedhandel.

Met een stel andere hippe vogels deden we nep hasj in zakjes met exo- tische stempels er op, maar  dat was allemaal nep.

Het was niet van echte hasj te onderscheiden. Geperste henna ziet er na- melijk net zo uit als hasj. Rode Libanon maakten we door er paprika poe- der door heen te mengen en gele Libanon door er flink kerrie er in te stop- pen.

Ik geloof dat Stonie daar ook bij betrokken was, een bekende dealer van nep hasj. Ik ken zijn echte naam niet.

Zo werden die Yanks allemaal geript en dat vond ik niet zo fijntjes, want ze betaalden er heel wat dollars voor en de dollar was toen nog een keihar- de munt.

Ik geloof dat die op meer dan drie gulden stond, dus kun je nagaan wat er verdiend werd door ons. Je wist bij voorbaat al dat ze toch niet naar de politie zouden gaan als ze door kregen dat ze belazerd waren.

Hoewel: er waren heel wat geflipte Amerikanen, die van die bullshit nog high en stoned door de straten schoffelden.

In de zeventiger jaren ontmoette ik Peter Paul, een uit de Army in Viet- nam gedroste Amerikaanse, vreselijk fijnchristelijke student kunstgeschie- denis aan de VU te Amsterdam, een langharige, bloedarmoedige  bleek scheet die natuurlijk ook die troep kocht om er vooral maar bij te horen onder de studenten van de VU, dat mocht zijn half Engels-Australische vriendin Clarissa niet weten, want die was van hoge Engelse adel, als dat uit ging greep hij als domineeszoontje naast de familie poet, haar familie bezat half Engeland en dat wilde hij zijn verneukte neus niet voorbij laten gaan omdat hij zelf nergens talent voor had, die stripfiguur, dan kwam hij als ie stront had met zijn wijf om te rieleksen zelf gekochte hasj roken in mijn atelier in de tweede Nassaustraat 8 en dan moest ik wel eens lachen als je ‘m down and out zag gaan, terwijl ik wist wat voor troep hij had gerookt. Hij had net zo goed gelijk een vette hondendrol kunnen op vre-ten.

Zelf had ik natuurlijk wel een stuk echte Libanon, want ik paste er voor om honden- geitenstront of geperste konijnenkeutels te gaan roken, dat kan niet gezond zijn, dat moet haast wel op je longen slaan, daar krijg je

de vliegende tering op je longen van en dan is er pas echt stront aan de knikker.

Voor je het weet heb je longefyseem, balzakkanker, hangt je endeldarm er een halve meter uit en een dikke strot als een pittbull, kun je kakken door een slang die uit je navel komt of je strottenhoofd weg gooien, maar dat kwam volgens de verhalen alleen door het beffen van een dame met het HPV virus in haar lustgrotje.

Een doorsnee kutvirus dus. Het loon op de zonde. Mahlzeit !

Op een gegeven ogenblik persten we zelfs geiten- en konijnen keutels tot grote  langwerpige blokken nephasj.

Ze verkochten als warme broodjes. We liepen goed binnen. Dat moest ook, want ik had niet zoals al die studenten een rijke pappa die geregeld wat af schoof.

Ik ging werken in een discotheek en een alternatief jongeren centrum in Haarlem, Electric Centre, om sociaal verzekerd te zijn en een dekmantel voor mijn illegale handel te hebben, dat was veel safer, ook voor de belas- tingen en de politie.

 

Ik was vijfentwintig, zo gek als een deur door de stuff en de LSD,  liep rond in nylons, jarretelgordel, slipje, beha, dameshemdje onder mijn jeans en Paisley overhemd en kreeg er een relatie met een zeventienjarig blond meisje, die alles prima vond.

Joke, een ranke Haarlemse schoonheid. Jammer dat haar lingeriemaat de mijne net niet was.

In Haarlem woonden in de sixties de gepassioneerde dames. Die Haarlem- se meiden waren de mooiste van het land. Soms totaal los geslagen, dan werden ze bloemenmeisje van het jaar en als dat niet lukte kutkaasmeisje in Alkmaar of Miss tulpenbol bij de Miss verkiezing van de Keukenhof.

In hun gezelschap waren altijd wel jonge mensen met progressieve idee-tjes die een klein stukje rode libanon bij zich hadden.

Omdat ik zelf veel hasj rookte in die tijd kreeg je er steeds meer verstand van, ook van de effecten van de verschillende soorten. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.