Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 december 2016, om 13:06 uur
Bekeken:
293 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
167 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De meest gezonde kunstartiest is Fred van der Wal"


We ontmoetten elkaar in de sociëteit Arti et Amicitiae aan het Rokin op een bewolkte herfstmiddag te Amsterdam.

Frank, bruinverbrand, lang blond haar, leren jasje, t-shirt, Ray Ban zonne- bril, lacht en praat veel.

Net terug van Ibiza, het befaamde druipers-drugs eiland, waar regelmatig de hele Amsterdamse geslachtszieke, los geslagen artistieke sien met aan-, uit- en inhang komt uit puffen om hun dankzij een slordige levens-wijze te danken inherente ziektekiemen wijd en zijd verspreiden, zoals het de doorsnee internationale artiest van het slappe koord in kunsthistorisch opzicht betaamt. Artiesten neukten in historisch opzicht toch al voortdu-rend de bloemen van het beha behang en de sterren uit de klaarkom hemel.

Denk maar aan, de syfiliet Gauguin of de door een eeuwige druiper geteist erde impressionistische schilder Breitner, de tb lijder Modigliani, de syfilis lijder Van Gogh in zijn gekte als De Ongezalfde Heilige Van Het Bloedende Oor, onze vaderlandse monumentale rooie mafketel met zijn dominees bevliegingen en zijn gespeelde waanzin. Fred van der Wal is daarentegen de meest gezonde kunstartiest die in ons Vaderland nog rond loopt.

 Ibiza. Veel geblondeerde met goud omhangen zonnebankbruine heren met strakke leren broeken gezien. Samen hand in hand stilzwijgend langs het Ibicenzer strand wandelen met de lange, valse wimpers koket knippe rend in de warme avondzon van eind september als een paar Ibicenzer staartloze hondjes, dat vinden mannen die van mannen houden nu een maal mooi.

Ze kunnen niet anders.

Als iets op hitst, breek me de bek niet open, ik heb me toch een verleden, heden en toekomst achter de rug, maar beslist niet staartloos of pootloos. Mannen of vrouwen het komt wat ‘t bed betreft toch allemaal op hetzelfde neer. Een gat is een gat en in een zwart gat verdwijnt alle mate-rie kosmies gezien, net als in een gebleekte anus is me dat niet dolko-mies ?” deelt de kennelijk bisexuele Frank vrolijk mee aan het gezelschap dat aan de bar zit en slaat zich vrolijk op de dijen. 

Meestal is hij de zwijgzaamheid zelve maar nu gaat hij los op volle toer- en.

Zijn rond z’n middel dichtgeknoopt overhemd staat in zeeroversstijl open tot op de navel. Zijn glad geschoren borst met de gewelfde borsten en sptise tepels zijn bruin verbrand. Toegankelijkheid is the name of the game onder deze vertegenwoordiger van de lichtzinnige globetrotters. Vandaar dat open overhemd.

De op het eerste gezicht vriendelijk ogende marathonloper Smartie Wella med achter de bar luistert aandachtig mee als het volume van de conversatie door het enthousiasme van de zich manifesterende kroegtijgers regelmatig boven het geroezemoes van de andere zwaar bebaarde en behaarde kunstzinnig ongewassen gasten uit stijgt.

Hij zou als barkeeper er boeken over vol van kunnen schrijven over het- geen  hij allemaal aan de bar hoort.

Zelfs over de in- en inkeurige, beschaafd ABN sprekende Fred van der Wal heeft ondanks zijn beschaafde stemgeluid zo zijn scabreuze anec- dotes voorhanden.

Wat die niet allemaal in het diepste geheim heeft uitgehaald op het gras- groene biljartlaken met de speciale keu in andermans/andervrouws voor onder in de kombuis waar een aardig potje klaar gestoofd werd moet voorlopig maar even geheim blijven tot vijftig jaar na zijn dood. Een odyssee aan bachanalen en bizarre seksjuwele SM rituelen uit de Pain and Pleasure Industry waar de calvinistische hetero honden geen avondmaalsbrood van lusten.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.