Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 december 2016, om 11:35 uur
Bekeken:
278 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
172 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Links lullen, rechts zakken vullen."


Die academies leiden toch ook nog steeds op voor de bijstand, het gekken- gesticht, het buurtcentrum, de kroeg, het bordeel, de ontwenningskliniek, het ziekenhuis of de gevangenis.

Het was me een leip zootje die beeldende kunstenaars.

De akademieleraren lagen meestal net als Matthijs Rollebol stoned of la-zerus achter in de klas op een bank te pitten. Matthijs had regelmatig bij volle maan last van gekte, klom in een boom en speelde voor vogel die een ei moest leggen of ging met een spiegel ei zoals conducteurs hadden het verkeer staan regelen tot ie weer eens opgepakt werd. Volgens de Groningse tekenleraar Fokko neukte ie mannen zowel als vrouwen. Affijn, smaken verschillen. De grote mode was toen onder artiesten om het communistje uit te hangen.

Er liep in Arti een artistieke, zwaar brillende, eeuwig grijnzende bochel rond, WeeWee (spreek uit WieWie) Willie Eikenakkermaalsonderhout, die miste een wervel in zijn nek en daardoor leek het alsof hij een bochel had. Hij wist zeker dat de Russen of de Chinezen elk moment ons land binnen konden vallen, dan zou de hemel op aarde aanbreken en hij zou gekozen worden als blokhoofd over een contingent kunstartiesten.

Hij Hal vast het rode boekje van Mao aangeschaft en uit zijn kop geleerd.

Ik had aan dat soort potentiële landverraders schijt. Tegen de muur met dat soort, redeneerde ik altijd. Oranje boven.

Hij kocht een race fiets maar sloeg al bij de eerste bocht in het Amster damse bos over het stuur heen tegen het plaveisel omdat hij bij een scherpe bocht slipte op een nieuw aangelegd kiezelgrindpad en brak zijn sleutelbeen. Ik zag hem Arti binnenkomen met zijn arm in een mitella.

Attenoje, Willie, heb je weer matschudding met je wijf gehad ? vroeg ik hem lachend.

Jaren lang gaf hij in China les in revolutionair schilderen en tekenen en woonde als communist dan ook ergens in een duur grachtenpand.

Politiek linkse lulverhalen betekende in kunstkringen een regelrecht op-stapje naar een goed gesalarieerd baantje in een kunstcommissie. Eén middag werk in de jaren zestig en twintig ruggen per jaar uitbetaald door de gemeente Amsterdam was normaal.

Links lullen, rechts zakken vullen. Liefst op kosten van de subsidiegever.

In de klas van die kunstakademie in China zaten de spleetogen de hele dag koppen van Mao en Lenin na te tekenen.

“Bochels hebben altijd iets rancuneus”, zei kunstschilder Hans Engelman tegen mij toen hij eens flink te pakken was genomen door rooie Stille Wil- lie bij een aankoop.

Hans had Stille Willie aan een prijs geholpen voor zijn aquarellen en een artikel in het Parool. Vervolgens keurde Stille Willie als dank het werk categorisch af van Hans bij aankopen.

Die rooie rakkers in de Amsterdamse artiesten sien waren geen haar beter dan NSB -ers. Rooie fascisten en gewetenloze, gefrustreerde opportunist- en waren het.

Ze wisten van gekkigheid niet wat ze moesten doen om op te vallen. Of ze lieten hun lul er af zagen zoals dat Utrechtse drankorgel William Kip en verbeeldden zich dan een vrouwtje te zijn omdat ze glad van onderen wa- ren, maar zo werkt het niet.  

Alsof het niet genoeg is voor een man om zijn vrouwelijke inborst uit te drukken door dure lingerie te dragen! Ik vond het maar rare mensen, die kunstartiesten.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.