Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 december 2016, om 14:50 uur
Bekeken:
269 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hun schetsboek is nu al een vergeetboek"


BAREND BLANKERT IN GESPREK MET P. KARSTKAREL 

FRAGMENT

Barend Blankert: Voor het tekenen heb ik een degelijke vakopleiding gevolgd, de Rijksnormaalschool, een van de traditionele museumscholen achter het Rijksmuseum. Die leidde oorspronkelijk voor het vak van tekenleraar op. De oude school was er nog toen ik aan het begin van de jaren zestig aan mijn opleiding begon. Net als bij de kunstnijverheidschool kozen veel leerlingen die kunstenaar wilden worden voor deze opleiding. Je leerde er tekenen: stilleven, portret en naar model. Vakmatig mankeerde er niet veel aan; alles was erop gericht dat je in een dag een rake tekening kon maken. De nadruk lag op snelheid, op een vlotte wijze van tekenen. Maar een visie ontbrak.

Fred van der Wal: De nadruk lag op snelheid, een vlotte wijze van tekenen, maar een visie ontbrak. Ik zie dat bij heel wat collegaatjes die de Rijks akademie achter de kiezen hebben. Hun arrogantie is omgekeerd evenredig aan hun talent. Hun schetsboek is nu al een vergeetboek en zelf zitten zij in het verdomhoekje van de beeldende kunst en hebben het zelf niet door. Instant kunst bestaat niet. Hiet in het Bildt beweert een onbenullige meneer op leeftijd die vanwege gebrek aan talent wat abstracte doekjes in elkaar flanst en een jaar de Rijksnormaalschool voor tekenleraren in Amsterdam zonder succes volgde dat hij daar de 17- e eeuwse schildertechnieken leerde. Hij liegt, die technieken werden niet onderwezen aan die opleiding. Zelf zou hij al zo ver gevorderd zijn dat hij die de zgn. 17- eeuwse schildertechnieken achter zich had gelaten. Zijn voornaamste artistieke feit waar hij zich op beroemt is dat hij herhaaldelijke malen diverse landen is uitgezet vanwege landloperij. Affijn; smaken verschillen!

Barend Blankert: De groep leraren die ons de technieken onderwees was een lost generation. Ze waren opgeleid en begonnen in de jaren dertig, vervolgens had eerst de oorlog de ontwikkelingen verstoord en onmiddellijk daarna vaagde Cobra hun verwachtingen met veel visueel geweld weg. Volkomen begrijpelijk dat ze wat zuur waren.

Fred van der Wal: Verzuurde, totaal talentloze tiepes kwam ik in artistiek Amsterdam tussen 1967 en 1978 genoeg tegen, o.a. op Arti et Amicitiae.

Barend Blankert: (...) Want naast de over elkaar rollende vernieuwingen ontstond er ook een tegenbeweging van mensen voor wie die moedwillige conceptuele of andere vernieuwingen niet hoefden. Kunstenaars die aan de traditie van het schilderen genoeg hadden om op voort te bouwen. Ik kwam er ook snel achter dat de hollende avant-gardes over een doodlopende weg voerden. De tegenbeweging bestond al vroeg. Ruim voordat in de tweede helft van de jaren zeventig de machine van de modernismen inderdaad vastliep, de kunst dood werd verklaard en de schilderkunst aarzelend weer opgepakt moest worden. Het voortzetten van de schildertraditie werd in de jaren zestig door velen niet serieus genomen. Er lagen nogal wat risicos in besloten. En ik ging deel uitmaken van de tegenbeweging.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.