Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 december 2016, om 10:49 uur
Bekeken:
287 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
173 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Praat maar Fries of Nederlands"


Twee heren aan de overkant van de bar verkondigen op luide toon hun voorkeur voor mannen met dubbel dikke lippen en geprononceerde popos.

Een zeer middelbare vrouw aan de bar, een gezette, blozende bolle wang en hapsnoet met een parelketting om, lepelt gulzig een kom kippensoep leeg op hoorbare wijze.

Het lied van het varkenshok. Wij herkennen in haar de stoege Friezin Naadje Naerebout, de onbegrepen kunstenares, die altijd alleen aan de bar zit en volgens de blonde beeldhouwer Gerrie de Beuker nog steeds niet weet of ze voor  de lesbische of heteroseksjuwelen wijze van omgaan met de naaste moet kiezen. 

Waarom zou ze een keuze maken? Niet kiezen is ook een keuze. Alleen ziet Naadje er niet uit. Ze is geen wet dream voor een lesbian womanizer van de vrouwelijke kunne. Nee, dan houdt het gewoon op.

Waar zit Naadje? In het varkenshok. Je herkent d’r aan d’r wollen Eskimo muts.

Frank, de hoofdpersoon van deze novelle, heeft geen moeite met de keuze wat tijdverdrijf voor het onderlijf betreft; verstandigerwijze pakt hij van huis uit alles wat hij lekker vindt. Modern samen leven.

Man of vrouw, meisje of jongen. Alleen zal hij nooit een kleuter aan zijn leuter rijgen of de beuk bij zijn kleine zusje er in gooien, want dan krijgt hij haar grote broer op bezoek, die politie agent is. Knuppelfeest. Die Frank stelt zo zijn grenzen.

Frank is zo link als een looien deur. Hij houdt van mannen en van vrouwen. Waarom zou je de helft van de bevolking bij voorbaat uitsluiten?  Hij heeft groot gelijk. Modern Times.

Mag een gezonde Hollandse jongen zelf kiezen met wie hij een over en weer democraties besloten wederzijdse wip in bilateraal overleg op het overlegplatform met een man of een vrouw gaat maken?

Nou dan! Zo lang er goede afspraken zijn te maken kan echt alles.

Zo nu en dan komt de aantrekkelijke, Italiaans ogende, donkerharige, dis- crete CoCo Corrita even de sociëteitsruimte binnen.

Een klassiek ogende ingetogen schoonheid in de zeventiger jaren van de vorige eeuw zonder een zweem van aanstellerij zoals onder de dames en heren kunstartiesten zo nu en dan bon ton is.

 Corrita spoelt een dozijn bier glazen geroutineerd om of geeft nauwelijks hoorbaar op uiterst beschaafde, welluidende toon instructies aan de bier wacht die net onder de tap bezig is met de koppeling van een  koperen bierleiding aan te schroeven omdat er al twee dagen geen druk op de slang van het koolzuurvat staat. Ze wisselt steels blikken van verstand-houding met haar altoos glunderen de echtgenoot, die weer aardig in zijn nopjes lijkt omdat hij volgende week een marathon in New York zal lopen.

Corrita is in het zwart gekleed.

In elk geval een kleur die haar flatteert.

 Auteur dezes houd van zwarte kleding. Zwarte lingerie ook. Doorzichtige gewaden waardoorheen de lingerie veel belovend vage controuren toont van wat voor lekkers de dames in petto hebben voor de echte hetero  liefhebber. Een gezonde bruin verbrande huid, maar dan wel van een Kaukasisch tiepe met leuke ideeën. Hennakleurig haar en mooie gazelle ogen om in te verdrinken. Beschaafd stemgeluid. Niet vervuld van extre-mistisch linkse praatjes of soortgelijke frustraties.

Zwarte dames weer niet echt welkom in mijn huizen. Ik heb er niets mee. Soul music gebalk. Break dancing flauwe kul. Rappers met de taal van de achterbuurt, overgewaaid van uit de ghettos in New York. Onoverbrugbare cultuurverschillen. Ik versta dat taaltje van de nieuwkomers ook niet. Praat maar Fries of Nederlands. Blanken hebben in ons land de verkeere kleur. Nedreland is altijd een kleurloos transito land geweest. Een nepotistische regentenstaat met een democratische facade. Politiek? Poppenkast voor het volk met een Jan Klaassen en Katrijn aan het hoofd. Prins Willem de Dikke en die dochter van een minister van het fascistische Argentinië. 

Wat zegt ras kunstenaar er zelf allemaal over zegt: Ik ben geworteld in mijn eigen eeuwenoude Westerse literaire en beeldende cultuur. Ik heb cultureel gezien namelijk niks met de propaganda van groot moefti Ali Ben Harem Saleikum Ben Maf  Maf. Als ik minder, minder wil roepen dan doe ik dat toch ? De vrije meningsuiting, weet u ! Okee, dan vinden ze me maar een racist ; het zal me aan mijn reet roesten. Ik ben tegen interraciale huwelijken of vrije seksjuwelen samenleving. Voor je het weet heb je er weer een ziekte bij. Liefde zonder grenzen ? Hou toch op. Droogloopmat voor natte poes zul je bedoelen met je boot vol dobbernegers!

Heeft wat mij betreft allemaal niets te maken met huidskleur, genitale geur, maar wel met cultuurverschillen. Het zal me een zorg zijn of iemand blank, zwart of geel is zo lang ik er maar niet mee in de huwelijksboot hoef te stappen want die laat ik zeker kantelen. Alle eendjes zwemmen in het water. Hahaha, heb je er weer een zootje dobbernegers bij. Zwarte Pieten die allemaal met een broek vol liefde klaar staan om te integreren. 

Als we het toch over zwart hebben : Gothic heeft mijn belangstelling, dat weer wel.

Volgens bepaalde ouderwetse  kunstschilders zijn zwart en wit geen kleur- en, maar laten ze maar eens naar zichzelf kijken met hun paarse drank- neuzen, bleke bespataderde poten, krakende reet en knalrode hoge bloed- drukdrank koppen. Couleur locale van de drankzuchtige artistieke sien met pretenties.

De schuine Baskische muts of baret op de lange witte meidenlokken, zo- als Henk van Zusteren, de joviale, verkalkte kunstkop van de Rietveld akademie, die sikkeneurig aan de bar van Arti et Amicitiae hing.

Een haardracht die een gedateerde, slordige en onverzorg de aanblik geeft.

Representant van een achterhaalde vorm van het kunstenaarschap. Het schijntalent gaat gehuld in lange lokken en zuipt zich het schompes.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.