Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 december 2016, om 09:17 uur
Bekeken:
320 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
245 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"1945. Voor het eerst voelt hij zich als 25-jarige iemand"


De “vader” beroept zich op zijn grotendeels fiktieve, in elk geval zwaar aangezette, deels gefantaseerde verzetsverleden en krijgt via fantast Charles Dijkmans en het Militair Gezag in 1945 een gekreeërde baan als inspekteur/rechercheur verborgen/gestolen wapenvoorraden en een Amerikaans militair uniform plus Engelse helm, model omgekeerde pispot en is maanden van huis. Voor het eerst voelt hij zich als 25-jarige iemand. Zijn inkomen uit deze funktie is, ondanks klachten achteraf van zijn eerste ex-echtgenote, zeer redelijk . Het komt niet in zijn onvolwassen geest op dat hij bij zijn gezin moet zijn. Hij wil nog steeds het leven leiden uit een schooljongensboek. De weinig daadkrachtige, voortdurend depressieve “moeder” staat overdag lusteloos in de boekhandel, lijdt aan chronies zelf beklag en zorgt tegen wil en dank zo goed en zo kwaad als het gaat tegen haar zin voor haar twee kinderen, Fred en Marjan, die veel te weinig aandacht van haar krijgen. Zij spelen zelfstandig op de binnenplaats van het huis aan de Utrechtse straat te Amsterdam of in de stoffige bijkeuken . Al snel kan de weinig daadkrachtige moeder de werkzaamheden niet meer aan. De moeilijkheden groeien haar boven het hoofd als zij regelmatig mishandeld wordt door haar man die een verhouding (een voor die tijd zeer ongebruikelijke S.M. relatie ) is begonnen met haar beste vriendin Truus Pfann , ex-echtgenote van de na de oorlog naar Duitsland gevluchte nationaal socialist Steven Barends , vertaler van “Mein Kampf” en overtuigd S.S.-er waar zij twee kinderen bij heeft, Joka en Edda . Truus Pfann, evenals haar echtgenoot Steven Barends, anti-semities en sympatiserend met de nazis schrijft onder het pseudoniem Karin Moen enkele pathetiese, voornamelijk middelmatige gedichten in de trant van haar echtgenoot over heroies stervende nazi soldaten in het naziblad Groot Nederland. Zij probeert tevergeefs haar weinig originele powezie die het nationaal socialisme verheerlijkt gepubliceerd te krijgen bij nazi gezinde uitgeverijen. Hierin slaagt zij echter niet. Tot ver in de jaren tachtig bezoekt zij de beruchte nazi weduwe Florrie Rost van Tonningen die een kring van jonge neo nazis en CP’ 86 leden om zich heen heeft verzameld, merkwaardig genoeg in gezelschap van haar derde echt genoot Frits van der Wal, die zich beroemde op (grotendeels) onbe wezen verzetsheldendaden –hij beweerde in zijn grootheidswaan dat dankzij hem de tweede wereldoorlog was gewonnen en het “geheim van het England-spiel” te kennen (een journalist van Vrij Nederland Igor Cornelissen, ont-maskert hem begin jaren tachtig tijdens een gesprek ten huize van Frits van der Wal, Nassaulaan 16 te Ede als een ziekelijke fantast en een be-drieger. Frits van der Wal zoekt tever geefs steeds weer de publiciteit, maar heeft niets in te brengen behalve lege briefjes). Sinds 1974 krijgt Frits van der Wal na veel moeite en niet zeer betrouwbare getuige verklaringen van zijn eerste ex-vrouw en de gymnastiekleraar Charles Dijkmans een ruime uitke ring van de Stichting ‘40-’45 die hem in staat stelt dagelijks te eten in het weinig gezellige Edese restaurant Mon Rêve en verder een leven van niets doen te leiden, gevuld met leuteren, lasteren, onrust stoken , familieleden tegen elkaar op zetten, mensen anoniem opbellen, zich te buiten gaan aan alkohol en sigaretten en voorts lan terfanten).Truus en “verzetsstrijder” Frits van der Wal nemen en thousiast deel aan tiepiese nazi rituelen ten huize van Rost van Tonningen als het “door het vuur heen springen”.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.