Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 december 2016, om 09:11 uur
Bekeken:
280 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
182 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De vroegste herinnering van Fred van der Wal aug. 1944"


Vanaf zijn vierde levensjaar heeft Fred van der Wal tot zijn twaalfde jaar zijn moeder eenmaal per jaar een uur gezien, daarna nooit meer. Ze zei haar drie kinderen, evenals de vader, te haten. Uit een psychiatries rapport over de vader uit 1949 bleek dat ook hij vanaf het begin van zijn huwelijk zijn kinderen het liefste uit zijn leven had zien verdwijnen. Het jarenlange gedwongen verblijf van Fred, zijn zusje en broertje bij de verbitterde grootouders en de ongehuwde, gefrustreerde, haar leven lang bij haar ouders inwonende tante, die zeiden wraak te nemen op de drie klein-kinderen voor wat hun zoon en schoondochter ze hadden aangedaan, was vooral voor Fred en zijn zuster een hel.

De jongste broer Bobbie werd in de watten gelegd, droeg driedelige dure maatpakken en van jongs af aan voorgetrokken boven Marjan en Fred. Zo groeide hij op tot een bekakt sprekende, arrogante, onaangename, problematiese, neurotiese, verwende, verwekelijkte, kontakt gestoorde, homosexuele jongeman die sympathiseerde met de Baghwankultus, regelmatig hasj rookte en bij vlagen teveel alcohol dronk. Voor zijn dertig-ste levensjaar werd hij ontslagen wegens wanprestatie op het kantoor van een Haarlems incasso bureau, voerde daarna het leven van een nietsnut en werd in 1985 vermoord in Haarlem. De dader werd naar de mode van de tijd niet bestraft. Het slachtoffer heeft zijn veertigste verjaardag niet gehaald.

De vroegste herinnering van Fred van der Wal is de aankomst sept. 1944 in de Palestrinastraat 4 huis te Amsterdam, na de vlucht, vlak voor de slag om Arnhem , met de ouders, die gewaarschuwd door een inwoonster van Renkum een kwartier voor een S.D. arrestatie team uit Arnhem op de fiets vluchtten naar Utrecht, waar zij over nachtten bij kommunistiese kennis-sen. In Utrecht gingen zij per trein en taxi naar de Palestrinastraat en werden tijdens de treinreis onder weg twee keer beschoten door Engelse jagers .

De moeder trekt in bij haar ouders in de Cornelis Schuytstraat met dochter Marjan. Fred en zijn zusje Marjan en de vader (Frits) trekken in bij de groot ouders .

De vader gedraagt zich tussen okt. 1944 en mei 1945 zo onmogelijk en bedreigend in het gezin dat de grootouders dreigen hem aan te geven bij de Duitsers als hij zich niet matigt in zijn onbeheerste woede aanvallen tegen zijn zuster en ouders. Zijn uitdagende, de Duitsers provocerende gedrag (mogelijk een uiting van zijn masochisme ) en zijn vernielzucht (Sept. 1940 was hij al eens brutaal tegen een Duitse soldaat die huiszoeking verrichtte. Als zijn moeder zich over hem beklaagt tegen de Wehrmachtsoldaat ramt deze hem met de kolf van zijn geweer de keldertrap af om hem een lesje te geven .

Zijn ietwat kinderlijke verloofde, Cornelia Kruyer, die bij het incident niet eens aanwezig was, ontkent 50 jaar na dato het voorval , dat Fred van der Wal zelf uit de mond van de “vader” heeft gehoord. Wellicht een masochistische wensdroom.

Als de situatie onhoudbaar wordt in de Palestrina straat 4 hs in 1944 vindt notoire ruziezoeker Frits van der Wal enkele maanden onderdak bij de alcoholist Charles Dijkmans in de Lairessestraat en brengt om de tijd te doden bonkaarten rond aan onder gedoken Nederlanders. Na de bevrijding krijgt het echtpaar van der Wal met de twee kinderen een woning aan de Utrechtsestraat toe gewezen waar zij met een schamele inrichting een moderne boekhandel beginnen .

In het huis is een Canadese officier ingekwartierd. De nog geen vierjarige Fred mag spelen met de ongeladen revolver van de officier. Hij gebruikt als toekomstige dienstweigeraar het wapen op pragmatiese wijze als voeten-steun voor zijn hobbelpaard. Veel ander speelgoed is er niet vlak na de oorlog.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.