Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 november 2016, om 10:45 uur
Bekeken:
258 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
154 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het horror scenario van Francis Bacon"


FRANCIS BACON & GEORGE DYER

George Dyer was tot nu toe bij buitenstaanders –en dan nog moesten zij kenners zijn van het werk van Bacon-uitsluitend bekend als onderwerp voor de vervormde portretten in ro ze, oranje, rood, groen, zwart en grijs. Soms heeft hij twee neuzen, geen mond of geen kin.De film die John Maybury maakte over Bacon zegt niets over zijn schilderijen.
Het is aanvechtbaar of de schilderijen van Bacon er beter op worden als we weten dat hij in zijn jeugd het huis uit wordt gestuurd op zestienjarige leeftijd als zijn ouders hem dames lingerie zien aantrekken. Is het belangrijk om te weten dat hij een gokker was, homosexueel, alcoholist, sadomasochist en geld over de balk smeet? Ik vind van wel, maar ik ben dan ook zoals U al lang weet niet vies van een schandaaltje en sta zeer tolerant ten op zichte van variaties in sexueel gedrag!
Daniel Farson,vriend en biograaf van Bacon:”Over het algemeen is kunst het laatste waar kunstenaars over wensen te praten en in Muriel’s roddelen ze over de dingen die er echt toe deden:
sex, drank, schandalen, minnaars, minnaressen, sexuele hang ups en wrede dagdromen van macht en wellust, onderdrukking, dominantie en volgzaamheid, zoals decennia later de gespreksstof zou zijn voor verlichtewereldse deelnemers aan chique salons en televisie forums.
Op de dag dat Bacon wordt gehuldigd in het Grand Palais pleegt George Dyer zelfmoord. Moreel failliet of beseffend dat hij zelfs als middelmatige fotograaf van onpersoonlijke treurig stemmende fotos hooguit afgeleide roem zou kunnnen vergaren en als minnaar van Bacon altijd in zijn schaduw zou blijven staan?Genoot Dyer om deze reden van de sexueel getinte fysieke martelingen waar aan hij zijn vriend met liefde en hartstocht aan onderwierp?
De vraag dringt zich steeds weer op of de geest van een kunstenaar moeilijker te begrijp en valt dan van een boekhouder bij ‘s Rijks belastingen. Van een kunstschilder of schrij ver weet je in elk geval heel duidelijk waar hij mee bezig is. Er zijn meestal te veel ge tuigen om niet als jury tot een geldende uit spraak te kunnen komen. Van een boek houder is de geest ondoorgrondelijker en raadselachtiger dan van de scheppende mens die vaak een glazen ziel met een geopende patrijspoort heeft. De gebraden duiven vlieg en de kunstkritikus net als in luilekkerland de mond in zodat hij voor zijn artikelen niet al te veel moeite hoeft te doen.
Interessante mededelingen wat betreft de film Love is the Devil lijkt mij de fotografiese beeld tech nieken die de regisseur gebruikt om de verwrongen wereld van Bacon op het filmdoek weer te kunnen geven. Hij gebruikt filters en spe ciale lenzen om de werkelijk heid te vervormen. Een kunstje dat iedere computeraar met enige grafies inzicht met Corel draw 8 hem moeiteloos nadoet.

Muriel Belcher, de bazin van The Colony Club fotografeert en filmt hij door wijnflessen of gereflekteerd in asbakken. Voor de close ups van Deakin, de fotograaf die in opdracht van Bacon veel van zijn modellen fotografeerde, gebruikte Maybury een lens die voor het filmen van insekten in natuurfilms gebruikt wordt.

Onze wereld van de meedogenloze negentiger jaren is een kopie van de vervormde, mee dogenloze wereld van Bacon en die vervorming is naar de werkelijkheid terug gekoppeld. De kunstenaar als korte termijn profeet. Rooksignalen uit de hel. Nachtmerries van waan zin gestold in verf op dramatiese wijze gevangen in de goud omlijste kooi van canvas. De art directors van de demoniese film The Silence Of The Lambs namen voor de hoofdper soon in zijn kooi de schilderijen van Bacon als voorbeeld. Ik moet de eerste bioscoop bezoeker nog tegen komen die de film voor een tweede keer heeft willen zien.
In hoeverre is onze wereld een kopie van het imaginaire geschilderde gruwelkabinet van Francis Bacon?
Zie het journaal of de verslagen van de ooggetuigen van de burgeroorlog in Yoegoslavië of het strafrechterlijk ampu teren van ledematen in aanwezigheid van publiek in Islami tiese landen. En dat niet alleen;het entertainment blinkt uit in het vertonen van sadomasochistiese scenes. Zo zag ik laatst hoe een zeer aantrek kelijke jonge vrouw naakt ondersteboven uit eigen vrije wil aan een kruis werd opgehangen bij de enkels en daar over duidelijk zeer van genoot waarna haar even aan trekkelijke blonde dominante in leer geklede vriendin haar liefdevol de tepels doorstak met kruislings geplaatste (Symbool! Symbool!) naalden en haar als beloning voor toe ging afzwepen en om haar te zalven met heet kaars vet bewerkte. De schreeuw van intense pijn, gekoppeld aan sexuele lust in dit geval, is eveneens de schreeuw op de schilderijen van Francis Bacon, maar ook op mijn kunstwerken. En denkt U nu niet dat het twee lesbiese dames betrof, die met elkander in de weer waren voor het koel registrerende oog van de camera, want beiden hadden een manlijke, begripvolle minnaar, die ze fijn hun gang liet gaan. De wereld op zijn kop of modern samen leven? Laten we het op de laatste optie houden. De opwin dende kombinatie van sex en pijn spreekt mij zeer aan. Het vast binden van een aantrek kelijke, welgevormde vrouw om daar mijn wijze van omgaan met de naaste van de vrouw elijke kunne te beoefenen heeft nog steeds mijn voorkeur!

Fred van der Wal, mei 1998, Oldeboorn

fredvanderwal ⋅ 23/07/2011 om 08:20

De thematische relatie tusssen Freud en Bacon is duidelijk. De post existentialistische mensvisie eveneens.De grove schildertoets voor mij niet erg aantrekkelijk. Hoe vroeger het werk van Freud des te meer het mij aanspreekt. In 1963 zag ik zijn in Nederland toen nog onbekende werk voor het eerst in een Engelse catalogus.

George Knight ⋅ 23/07/2011 om 10:46

@Fred
Ha, de F van Fred. Mee eens over B&F. En is Bacon niet nog rauwer, anti-clericaler en ‘moderner’? Denk aan de stukken onbeschilderd canvas en de vervormingen. Dat pasteuze van Freud vraagt om liefhebbers door dik en dun.
fredvanderwal ⋅ 23/07/2011 om 13:20

De beeldtaal bij Bacon is verrassender, vernieuwender, gedufder, origineler en naar mijn smaak veel krachtiger door het integreren van surrealistische elementen dan het academische expressionisme van het lelijke schilderen bij Freud. Ik was direct geetroffen in 11963 door de onorthodoxe fotgraafische beeldvorming bij Freud en geloof dat de rada van Bacon aan Freud om varkensharen kwasten te gaan gebruiken verkeerde keuze is geweest.
Luister nooit naar andere schilders, die hebben naar goed post existentialistisch voorbeeld niet het goede met de collegas voor.
Bacon slaagde er in met abstracte beeld elementen een fotografische niet bestaande wereld te verbeelden. Freud is slechts een academisch schilder met soms lelijke fotografische afsnijdingen van het beeld en een modderig, deprimerend kleurgebruik waar mijn tenen van gaan krommen.
Bacons is vele stappen verder gegaan, zijn unieke kunstenaarschap van de vrolijke wanhoop vertolkte de durf in de schilderkunst, een totaalpakket van visie op de mens die niet de mijne is, maar wel trefzeker.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.