Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 november 2016, om 11:33 uur
Bekeken:
286 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kwaliteit in de kunst is elitair. Ik zou niet anders willen!"


Kwaliteit in de kunst is elitair. Ik zou niet anders willen!


Kunst is elitair. Kijk maar naar die Ruigoord commune kunstenaars. Er zit er eentje bij die goeie schilderijen maakt, van der Vegt, heet ie geloof ik, maar de rest is totale onzin.

Zoveeelste rangs rommel van gederangeerde tiepes, die niets voor stelt. In het gunstigste geval decoratie en verder lijden de bewonderaars daar aan eeen hoog aanstelleritis nivo.


Goede kunstenaars, uitmuntende artiesten behoren tot een elite.


Maar iedereen in dat Ruigoord — en in zoverre is kunst van ene lagere orde helemaal niet elitair — iedereen doet wel iets aan kunst, al hangt hij maar een geile off set prent van Veldhoen aan de muur van een paar neukende mensen. Grafiek die de stijl griffermeerde prod. H. R. Rookmaaker tijdens zijn leven verzamelde. Hoe griffermeerder, hoe geiler!


Iedereen siert zichzelf op met make up en versiert zijn huis met allerlei kleuren uit de verfpot.

In Franktijk heb je roze, lichtblauwe, beige, zachtgroene, gele en violette huizen. In Nederland is alles grauw beton of bruin baksteen, in het gunstigste geval wit gekalkt.


Iedereen leest ook wel eens wat. De boeketreeks. Iedereen luistert wel eens naar iets- Frans Bauer of Gerard Joling- en iedereen kijkt wel eens naar iets op de TV. Wat dat betreft is kunst helemaal niet elitair. Alleen is kunst op een bepaald, hoog nivo natuurlijk wel elitair en dat is maar goed ook.

In 2004 ging het Stedelijk Museum dicht en iedereen vond dat geen enkel gemis, maar als een of andere popzender uitvalt breken er stakingen los onder de Bertus Stijgerpijpen, Tinussen Tussengas en de Peer Plankgassers. Roeptoeters van de VoxPopuli.

Wáár hebben we he eigenlijk over? We praten natuurlijk niet over het hertje van die schilder van Meegeren, maar over wat wij als echte kunst geneigd zijn te beschouwen.

Ik maak geen verschil tussen echte kunst en van Meegeren. Dat wil zeggen, ik vind Rembrandt en van Gogh bijvoorbeeld veel slechter dan Ingres of Dürer. Dat hoor je niet zo erg vaak omdat de gemiddelde man in de straat –en webloggers als de een of andere kunstpsychologe onder de Martinitoorn geen verstand van kunst heeft, want het is met de kennis van de kunsthistorie en de ontwikkeling van een fijnzinnige culturele smaak onder academici niet veel beter. En waarom is het onder die geleerde dames en heren niet veel beter? Omdat zij gewend zijn aan de mythe dat een kunstenaar elf maanden per jaar in een gekkenhuis moet zitten of maar twaalf jaar lagere school genoten heeft en dan nog niet lezen en schrijven kan. Onaangepaste asociale tiepes die met S5 de militaire dienst zijn uit gebonsjoerd. Nou, daar wil ik niet bij horen. Het minkukel principe noem ik dat. De kunstenaar als rand debiel, drugsverslaafde, dronkelap en ruzie zoeker.

Merkwaardig genoeg zijn het altijd de gesubsidieerde staatskunstenaars die ingewikkelde verhalen op hangen over allerlei filosofen waar ze zelf de ballen niet van snappen. Ik kan wel een naam noemen van zo iemand die in het verre vverleden ook op internet figureerde, maar doe het niet. Daar encanailleer ik mij dus liever niet mee.

Is er in het cultuur consumptieve gedrag van de grachtengordel bewoners sprake van een elite vorming?

Ja, je hebt natuurlijk een… hoe moet je dat zeggen? Lui die graag tot de elite behoren en naar dingen kijken waar ze eigenlijk totaal geen plezier in hebben zoals die rotsooi van Herman Brood, want daar worden ze zo vrolijk van. Nou, ik word van slechte kunst helemaal niet vrolijk.
Dus menigeen die naar een tentoonstelling van abstracte kunst gaat, zou eigenlijk dolgraag een tekening van mij aan de muur willen hangen, daar komt het op neer. Dat vindt hij/zij eigenlijk pas echt mooi, maar dat kan en mag hij niet mooi vinden vanzijn academische vrindjas, omdat zijn snobistische omgeving dat niet toelaat.


Ik kon soms bij heel christelijke mensen waar dan iets hangt waarvan je denkt dat dat daar moet hangen omdat het mooi moet worden gevonden omdat de artiest lid is van een bepaalde kerk of van Christian Artists waar ze hun onkunde verbergen achter vroom klinkende verhaaltjes. Zij proberen zichzelf ervan te overtuigen dat het ondanks alles toch iets heeft. Wat het heeft is niet duidelijk. Terwijl als je mijn werk ziet hangen, weet je dat die mensen dat ook echt mooi vinden.


Het is dus een kwestie van authenticiteit.


Mensen die een flutromannetje lezen, lezen dat omdat ze dat fijn vinden en mensen die de Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch lezen, doen dat omdat je dat op de juiste tijd en op de juiste plaats gelezen moet heb-ben.
Menige hoogwaardigheidsbekleder zat indertijd de Ontdekking van de Hemel te lezen, omdat die denkt: er kan me door Paul en Witteman gevraagd worden: ‘Wat doe je aan de Nederlandse literatuur?’ en dan kan hij met die ontdekking van de hemel…Terwijl hij de pest heeft aan die hemel, er geen bal van gelooft dat er een hemel is en er helemaal geen aardigheid in heeft om ook maar iets van Mulisch te lezen!


(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.