Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 november 2016, om 10:00 uur
Bekeken:
311 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik zag hem meewarig glimlachen..."


Ik zag hem meewarig glimlachen toen ik verhaalde over de verhaalkunst van de rebbes van het Oude Volk, vertellers van den beginne. De rabijnen die van generatie op generatie hun verhalen vertelden met de Talmud in het achterhoofd. Verhalen als sappige perziken, druiventrossen, dijen van elpenbeen, vochtige lippen, de natste van de hele wereld. Sappige vruchten maar met een harde pit, waarop de ongelovige zijn ontuchtige tanden stuk zou bijten.

Via het kerkblad had ik de belangstellenden voor deze avond op geroepen om als huiswerk de realistische roman  Met jouw wald hoorn tussen mijn alpen van Helmut Kletterhorn te lezen en te annoteren. Over een Zwitser die het op zijn Zwitsers doet tegen de alpen op en als een berggeit tegen de klippen op klautert met zijn leuke Alpenkletterhoed met gemzenveertje.

En liaisons aangaat met eenvoudige Deernes uit de lager gelegen Konditoreien en Bier stubes in het dal, want na gedane arbeid tegen de klippen op is enige ontspanning wel op zijn plaats. En hoe ze leven en lief hebben die Alpenkletteraars en andermans levens riskeren als ze buiten de piste om onder uitbundig gejodel een levens gevaarlijke ski tocht maken op de lange latten. Hoe koene reddingswerkers ze uit een lawine redden en een lobbes van een Sint Bernhardshond met een vaatje konjak om zijn nek de hele meute een vrolijke dronk bezorgt onder de kerstboom. En hoe het na dat drinkgelag niet bepaald van Stille Nacht Heilige nacht er aan toe gaat als de kleren uit gaan in eine kleine Konditorei?

Een weergaloos eigentijds meesterwerk in de christelijke vertelkunst was het boek, uitgegeven bij Kokhals en Zonen in Kampen. Hoe gereformeer-der hoe geiler dus vanaf het begin zit het Eind Goed Al Goed er al in voorgebakken als kankerverwekkende olie in een zak fabrieksfrieten.

Ik was als aanwezige met stomheid geslagen toen ouderling Kwaaitaal zijn stuk problematiek op tafel in de groep gooide, dat hij sinds het lezen van de roman-hij had het realistische werkje werkelijk door geploegd met rode oortjes- de wijze van omgaan onder de Alpen bewoners beter was gaan begrijpen. Dat ze meer voor hem waren geworden dan rond wandelende Zwitserse koekoeksklokken en sjokolade repen. Dat ze alles behalve een zootje bewoners van een ijsklomp vol met reuzenkeien waren. Dat hij, als meedogenloze, keiharde, gereformeerde houwdegen de hoofdpersoon zelfs in zijn hart gesloten had omdat de algemeen met de mond beleden nasteliefde dat van hem eiste, maar vooral omdat hij zich in de promis cueuze, bisexuele hoofdpersoon Walter von Schnickel-Liebesschwantz was gaan herkennen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.