Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 november 2016, om 15:38 uur
Bekeken:
270 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
145 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Op zondag preekt dominee Bierenbroodspot "


Dorpjes zijn in dit verlaten gebied nog slechts in het landschap opgenomen

contouren met de zwijg ende, alom aanwezige kerk in de kom. Het verwaarloosde, zelden bezochte Gods gebouw als een op gestoken vermanende vinger naar omhoog ? Een enkeling, meestal een ongelovige, spreekt oneerbiedig van een erectie naar omhoog- waar op de spits gedreven een door de weers invloeden dof geworden, afgebladderd, goudkleurig haantje al lang geen victorie meer kraait. Op zondag preekt dominee Bierenbroodspot over de noodzaak om zelf voorzienend te zijn of de onbezoldigde hulp dominee Snijdoodt over de voleinding des levens voor een lege kerk tegen de banken. Niemand luistert naar die achterhaal-de dorpsgek in zijn zwarte jurk en zo hoort het ook.

Nederland; Mijn God! Ik kende in de Nieuwe Spiegelstraat een antiekhandelaar die René Süss heette en door de collegas De Wandelende Jood werd genoemd omdat hij geen rijbewijs had en altijd tegen zessen door zijn schriele vrouw werd opgehaald met de Volvo.

Hij hield het niet uit in het Spiegelkwartier, verkocht zijn zaak en werd een paar jaar van zijn geloof gevallen dominee in Amsterdam, daarna voorganger in een klein bescheten Fries dorp waar hij de taal niet verstond en de autochtonen hem ook niet, totdat de classis hem vanwege zijn ketterijen het ambt uitzette, toen werd hij maar Rebbe en rebbelde er op los in de Jodenkerk van die tekenleraar M. te Kampen. Ook een vak. Laten wij gewoon verder wachten op de wederopstanding des vlezes en een erectie in den ochtendstond want die heeft goud in de mond. Wel even de partner wekken met een paar stompen opdat hij/zij de mondeling beleden lippendienst aan mijn geslacht kan vol brengen. Soms ben ik een wakkere spuitgast des ochtends vroeg om een andere keer te ervaren dat de druk op de slang plotseling is weg gevallen.

 

Een wat somber ogende man, die auteur/kunstschilder Fred van der Wal. Dressed in black, net als de grote Zoenvis. Anderhalf uur te laat komt hij glimlachend en zelf voldaan aanzetten op het terras in Donzy en doet alsof er niets gebeurd is.

De brug over de Nohain was deze keer in het geheel niet open gesteld vanwege wegwerkzaamheden, want het is een stenen brug met een hand gesmede, zwart gelakte ijzeren railing, die kan helemaal niet open of dicht, dus zodoende. Zonder vergunning verboden visvangst en wie het ver bod negeert wordt door de gendarmes auf die Flucht erschossen, net zoals in de tijden van weleer toen een Ariër nog een Ariër was en het niet zwart van de allochtone medemensen op de Albert Cuyp zag, maar frisse groene en grijze uniformen op stampende laarzen voorbij trokken.

Wist U dat ik daar net zag hoe een flink uit de kluiten gewassen dame met rossig haar beha met een knal door de lucht liet vliegen en daarna poedel-naakt het water in sprong”.

 Het leek wel een vliegende vis. Een zoenvis dan. Te toevallig om toeval te heten dat ik net langs kwam. Ik houd wel van vrouwtjes met initiatieven.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.