Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 november 2016, om 10:53 uur
Bekeken:
289 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
197 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Met één snaar op je gitaar kun je ook leven "


Voor honderdvijfentachtig procent blijf ik steeds dichter bij de waarheid alhoewel ik geen enkel gevoel voor powezie heb want powezie is leuk voor tieners vol Sturm und Drang en door het bloed heen jagende hormonen. Ik heb geen fantasie. Ik zie me geen verhaal  schrijven over een vijftigjarige bluesknakker in de swamps van Louisiana, een houthakker in een lumberjack met een gebutste gitaar waar vijf van de zes snaren van zijn gesprongen en de stemknoppen lam gedraaid, de klankkast aan splinters. Affijn, waar een wil is daar is altijd een weg en met één snaar kun je ook leven als niet al te fijn besnaarde broeder des gemenen levens.In mijn werkkamer in Friesland staan overigens twee electrische gitaren en één akoestische,in Frankrijk twee akoestische. Goed  materiaal en gereed-schap is een eerste vereiste in het leven als je wat wil voor je naaste. Een slechte guitaar in handen en dan Rock me baby zingen zou ik niet kunnen, daar heb ik de blues te lief voor en als het instrument vals is dan wordt het geen blues maar de huilerige Howlin Wolf Katzenjammer in de maneschijn tussen de cotton pickers, die je dan ook snel zullen gaan vragen om even op te rotten naar je eiland en dreigende gebaren maken met hun machetes en heel boos kijken, hetgeen mij toch zo doet denken aan dat poweem van Lucebert, Er Is Een Boze Grote Neger In Mij Neergedaald, en hoe de werkelijkheid de stoutste fantasie uit de fifties heeft ingehaald, dan weet ik wel hoe hard ik moet weg rennen om me te verbergen in de backyard, bij voorkeur in de chickenshack.

Ik moet als integer kunst artist uitsluitend uit mijn eigen werkelijkheid putten. Ik kan niet anders, maar zit liever op de tuinbank model fifties met SuperZoenvis een avond de nacht door te zakken en de orkestratie van het leven in al zijn facetten door te nemen! Laat ik het over de titels van mijn nieuwe boek hebben.De doorpakkende novelle Befbafbofbaardenvoederbietenkop gaat over een laag betaalde werknemer van de suikerbieten fabriek in Groningen en ik heb dat geschreven toen ik daar zelf werkte als suikerzakje aan de lopende band, samen met het literaire suikerschepje Hugo Claus.Als ik al iets verzin is het voor verhalen met een zeer korte adem. Dat boek van mij zit vol toevalligheden, lichtvoetige woordspelingen, leuke grapjes en aan de andere kant toch ook veel leringhe ende vermaeck want dat is een goede saeck voor het Vaederland waar veel gebrek aan humor en doorluchtigheid is als we  de literaire sien bezien van afstand.Ik kan me helemaal niet voorstellen dat iemand zich daardoor gekwetst zou voelen door mijn uitingen of je moet een overgevoelig mietje als Baron Ruys de Beerenbroeck van Suchtelen zijn. Zelfs niet een goed willende van zijn griffermeerde geloof afgevallen naieve doch in de kern jofele pik uit het Noorden des lands die als Groningse artistieke voederbiet en geboren vroeg bejaarde kunstknakker een tweedehands fiets en een tweedehands wijf heeft. Geeft niks! Op een ouwe fiets moet je het leren! Dat mag de pret niet drukken! Ach, wat; van sommige mensen die voor het ongeluk geboren zijn wordt hun fiets altijd gejat en dan blijkt ie na afloop nog geleend ook! Dat over komt de meeste Haarlemmers dagelijks, maar dat zijn samen met die Zandvoortse duinkonijnen ook niet de slimste! Prima dat de huizenmarkt stagneert trouwens!"

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.