Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 november 2016, om 22:58 uur
Bekeken:
303 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
169 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Voor je het weet zit de mat ook nog onder! (deel 2)"


Niet dat je van een haat liefde verhouding kunt spreken met Mous want ik ben nu eenmaal niet helemaal door de Mickey Mouse van de flikkerij gebeten, alhoewel het als toetje na de heterosekjuwelen maaltijd natuurlijk heel lekker en waardevol kan zijn volgens de Viva Nieuwe Stijl als je eens stevig doorgeneukt wordt door een viriele minnaar met een lul als een kanons loop op je kussensloop.

Nu heeft menigeen er niks op tegen als hij/zij in plaats van een man een niet nader te noemen vrouwspersoon van Zeer Hoge Kom Af een voorbinddildo aan gordt, haar leren laarzen aan giet en de liefhebber/-hebster een grote beurt geeft om al raggend wat achterstallig onderhoud weg te werken. Ik denkd an wel aan die rock song Too Pooped To Pop van Chuck Berry, dat stuk herrie, maar dat is weer een ander chapiter.

Het is goed dat U weet met wie U te maken heeft en waar mijn voorkeuren liggen op intiem intermenselijk gebied, dat scheelt weer heel wat tijd om uit te leggen waar Abraham de mosterd vandaan haalt onder Saras rokken, zonder van antisemitisme beschuldigd te worden door dat houten paard van Troje of die andere trut met een papegaai op d’r schouder. Nee, namen noemen we niet.

 

Huub Mous vertelde me bij een uitzending van de Friese omroep dat er heel wat kunstenaars rond lopen in Friesland die dertig jaar na dato “nog steeds beschadigd zijn in hun integriteit, plus aangetast in hun privacy en seksjuwelen identiteit en om die reden bij het GG&GZ lopen omdat zij nog steeds aan post traumatiese stress lijden en de penseel uit hun handen valt als ze in hun artistieke kolere ook maar even één moment aan een close encounter of the fourth kind met alien Fred van der Wal terug denken”. The truth about flyin’saucers dus.

 

De collegaatjes? Okee, ik heb er alle begrip voor; het is ook een kut situatie voor zulke lui die eigenlijk nergens voor deugen als luldebeha behanger , behalve de hele dag op zeer artistieke wijze uit het raam kijken op kosten van de subsidie verlener en nooit verder zullen komen dan de provinciegrens van Friesland.

Geeft allemaal niks, want geld moet rollen en waar het naar toe rolt zal me aan mijn reet roesten.

Ach, ze zijn zo gevoelig, die provinciale kunstenaars van de zoveelste garnituur in Friesland, als ze me van uit de verte aan zien komen gaan ze gelijk in de overgave houding liggen, net als een hond op hun rug langs de kant van de weg, trekken hun broek omlaag en wachten af met gespreide achterpoten op de dingen die gaan komen. Als het aan mij ligt komt er niks en nie mand klaar. Ik rijd er gewoon met een tietvaart langs. Plank gassen en weg wezen. Laat ik klare wijn schenken, folks!

 

Mij best en de Heir der Heirscharen doet de rest. Ik teken er voor als artiest. Geen probleem. Liever niet, maar als het moet dan moet het, dan stomp ik ‘m genadeloos naar binnen. Bloedbruiloft in het poepertje bij de achterwaartse achteruit oefe ningen.

Benen wijd voor de klasse strijd, dat hebben ze geleerd van Marx en zijn enig geboren zoon Lenin, en daar ga ik niet in mee, want ik ben vanzelfsprekend een winner en de winner takes it all, dat spreekt vanzelf in kunstenaarsland.

 

Die BBK juffrouw M. uit Leeuwarden schreef me trouwens een briefje of ik niet met ‘r naar bed wilde, maar ik heb het verdomd en terug geschreven dat ze d’r beschimmelde saloncommunistiese klapkutje beter aan de wilgen kon hangen. Hier krijg ik als Harm met het harpje natuurlijk weer commentaar op van lezeressen van de vrouwelijke kunnen die mij verwijten anti vrouw en fascist te zijn.

En ja hoor, gelijk hebben ze, ik ben namelijk maar voor één vrouw en dat is de Superbe niet nader te noemen vrouwspersoon van Zeer Hoge Komaf en of dat faksisities is zal me aan me reet roesten.

Lucas Washier schreef op zijn Website een profiel over mij onder de kop “Veelwijverij in dameskleren” of zoiets, maar er klopte helemaal niets van.

 

Die gevangene op de beeldbuis waar ik het net over had kreeg een vonnis van levenslang min een jaar dus die moest nog wel even zitten. Hij verveelde zich in die gevangenis de pleuris en nam daar om deel aan de gebruikelijke usance van het gang bangen in de gangen en onder de douche waar iedereen met iedereen aan de gang ging met zijn ingezeepte l*lhaannes.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.