Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 november 2016, om 22:56 uur
Bekeken:
241 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
149 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Voor je het weet zit de mat ook nog onder! (deel 1)"


FRED VAN DER WAL STEEKT VAN WAL: “VOOR JE HET WEET ZIT DE MAT ONDER EN WORDT JE ER OOK NOG ONDER GESCHOVEN! EEN MAATSCHAPPIJ KRITIESE ODE AAN DE ONDERGESCHOVENEN!”

 

Nu steekt Fred van wal met verve:

“Wat daar in die TV programmas gebeurt, oh boy, je houdt het niet voor mogelijk. In een talk show, ik geef er allemaal geen nickel en dime voor, ik zeg daarom ook altijd tok sjoo, tok-tok-tok al weer een ei, in elk geval stond die studio ergens in Los Angeles, de stad waar Charles Bukowski leefde, in de goot lag, zich het leplazerus zoop en tussen door zijn boeken schreef, zich het vel van zijn knokkels knokte, zijn wijven helemaal lens sloeg en daarna om het weer goed te maken lief koosde door zijn l*l er hardhandig in te stompen zoals het de ware artiest betaamt.

Sex and violence horen in sommige kringen bij elkaar, anders is er voor de gemiddelde psychopaat geen bal aan.

Als ex-karateka, judoka en jiujitsuka vind ik dat je sex en violence niet moet scheiden.

De Sensei ziet je aan komen als je die twee uitersten in de dojo wilt combineren bij wijze van entertainment. Voor je het weet zit de Genemuider biezen mat al weer onder de externe secreties na een O Soto Gari. Toch is het een overweging waard allemaal vanzelf gesproken.

 

Voor dat TV programma werd de een of andere beruchte beroepscrimineel geinterviewd, een inmate, een kop als een pokdalige baviaan, TBS tiepe, loerende varkensoogjes, doorgegroeide borstelige wenkbrauwen, brede neus, een Lombroso tiepe als die kunst aaap Bokito met zijn vette pens, breder dan hoog, zwaar behaard, die had zijn moeder, schoonmoeder, schoonvader en de cavia met de botte bijl vermoord om niks, teveel cola of crack op of zo iets, ze gooien daar van alles door je geneties gemodificeerd eten en drinken, dat kan nooit gezond wezen, daar word je helemaal gek van, misschien waren de genetisch gemodificeerde potatoes die avond net niet gaar genoeg, je weet hoe dat tegenwoordig gaat in familie kringen als er een kool gestoofd moet worden, die bajesklant zat in elk geval aan handen en voeten geboeid in die show vanwege zijn levenslange veroordeling met gevaar voor eigen leven, dus dat gaf de hele ambiance wat extra sjeu. Interessanter dan de biggenpoten van die ratelende koffiepot Karin Bloemen om naar te kijken.

Ik ben –zoals de lezer wel weet- op papier niet vies van een potje soft SM met zijn tweetjes, dus de hele setting van rinkelende ketenen en vrijheidsbeprking op de buis sprak mij als Switch wel aan.

Niet voor niets ben ik nu al jaren lid van de International Underground SM Group die onder de naam “The Chaingang” regelmatig vergadert in The Golden Cockring, een lugubere, besloten kroeg in een achteraf gribus in Amsterdam, vlak naast besloten club de Es Emmer waar een zinken emmer aan een vlaggestok hangt met een grote S er op gekalkt. De S emmer dus en dan wel alsof je een emmer leeg gooit. Ons favoriete lied is De Wolgaslepers omdat die aan touwen vast zaten en ook die boeiende rolprent over galeislaven zijn we voor in.

 

Gelukkig ging na dat TV programma een niet nader te noemen vrouwspersoon van Zeer Hoge Komaf wat koken betreft voor je gezond, een item gemixed met flink veel knoflook en niet bepaald junk food, zodat ik nog erg lang blijf leven tot grote ergernis van de kunst collegaatjes als ik die voedsel tips op volg, hetgeen weer niets te maken heeft met soft SM op nat, doorweekt papier of met een zinken emmer vanzelf.

 

Om in de Food Art sfeer te blijven; ik heb het vaak meegemaakt dat een paar dozijn diep gevroren cherry tomatoes bij de liefhebber van onderen naar binnen werd gewerkt en dan is het wel even slikken geblazen met die tweede mond.

 

Ik had ook onmiddellijk sympathie voor die man op de beeldbuis. Echt mijn tiepe van ouwe jongens krentenbrood en lekker is maar ene vinger lang. Heel anders dan die dwang neurotiese softe kunstartiesten in Friesland die altijd zo bang zijn voor alles en iedereen en speciaal voor Fred van der Wal, tenminste volgens mijn grootste vriend en mentor, de algemeen breed ontwikkelde kunsthistroricus drs. Huub “designbril” Mous, waar ik het ondanks alles het vaak mee eens ben, maar vraag niet waarmee, want dat ik al weer vergeten.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.