Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 november 2016, om 23:17 uur
Bekeken:
272 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
182 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"open breken naar boulevards van wederzijds mededogen"


Van der Wal houdt voor de zoveelste keer een even verward als gedreven en gecompliceerd exposé over topwijven gekoppeld aan het emotioneel open breken naar boulevards van wederzijds mededogen, gestilde verlangens, die achteraf toch zo luidruchtig bleken dat de politie gewaarschuwd werd door de buren, ongezouten kritiek, die als zout op de huid brandt, het zoet en het zuur van het kabinet, brandende liefde, die niet te blussen valt, hete hartstochten, die de vlam in de ondernavelse pan doet slaan, hoge hakken zonder echte liefde met een duidelijke symbool- en signaalfunctie, alle lichten staan op rood, ook de groene, alarmbellen rinkelen langs zenuwbanen, zout op de huid vormt kristallen die als lenzen het zonlicht convergeren en liters gutsend vers zweet dat erotiserend zou werken als het niet als te oud wordt omdat het na een be paalde tijd als maanden ongewassen gaat geuren en je strot dicht knijpt die zure zol derlucht en vooral onbeperkt door beukende zeeën van wederzijds onbegrip op de kusten van leuke vrouwen, eeuwig durend geklots van natte oksels, die smakkende plof geluiden veroorzaken in weelderige kantoortuinen, waar hele directies voor plat gaan onder de bestuurstafel, statische ladingen van het hoogpolig tapijt waardoor de schaamharen recht op gaan staan, variabelen in menselijk gedrag waarvan de parameters moeten worden vast gezet tijdens sociologische experimenten om het geheel con troleerbaar te houden, waar over ondergaande, bloedrode kosmische zonnen de laatste stralen dienen te werpen alvorens de Yin naadloos in de Yang kan vallen, onder top condities uiteraard op hoog beleidsnivo, in op en top werelden, gekatapulteerd naar de twaalfde dimensie, waar de zin of onzin van het bestaan samen vallen, paralelle heelal len waar het zo goed toeven is dat niemand meer weg wil en pakkende uitspraken die door geen sterfelijk wezen meer voor verbetering vatbaar blijken omdat ze onbewijs baar en niet na te checken zijn.

Topwijven klinkt ons als begerige, hunkerende heteroseksjuwelen bekend in de oren, daar hebben wij ook nog wel enige voeling mee, maar wat bedoelt hij met top wereld en en topcondities op toplocaties?

 Is het hem nu echt voor goed in de bol geslagen? Wij vragen voorzichtig om uitleg!

 Wat jammer dat U mij weer eens niet begrijpen wilt. Wat vervelend ook voor  U.  Ik kan het U niet uitleggen. Het betreft een geheel nieuwe visie vol wijkende per spectie ven. Filmisch dus, in vierentwintig beeldjes super 8 per seconde met een klein Eumig cameraatje, maar wel in zwart wit zoals die cult prent van "Verleden jaar in Mariënbad", waar iedereen verleden jaar steeds met elkaar in bad wilde, maar later weer niet of juist wel, dat ben ik vergeten. The Hidden Persuaders dus. De verborgen boodschappen en verbroken beloftes. Laat ik het zwijgen er toe doen want binnen de kortste keren zitten we midden in diep gravende stuff waarmee je hele encyclopedieën zou kunnen vullen. En wat krijgen we dan? Gelul ins blaue hinein? Juist!

En daarna? De vlucht naar voren in de agressie. De stennis en de herrie. Reuring in de tent. Stront aan je knikker. Je vrouw wijdbeens als knikkerpotje voor de ander. Lekker putten bij het minigolfbaantje in de huiskamer. En willen we dat, al die smeer lapperij tijdens een bridge drive? Nee, dat willen we niet maar toch gebeurt het! Wie komen er dan als komisch duo hand in hand om de hoek kijken? Onbegrip en misverstand. Waar de eigen wil blijft? Die staat achter de deur met een knuppel in zijn hand, dat weet U toch wel?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.