Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 november 2016, om 11:39 uur
Bekeken:
259 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
136 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"In het restaurant “De Majoor”aan de Oude Bildtdijk"


Ik heb al die jaren wel de carrière van Hartkamp op de voet gevolgd in de couranten en zijn opvatting dat een auteur begrijpelijke taal moet schrijven deel ik, om dat ik als beeldend kunstenaar hetzelfde standpunt deel. Hartkamp is het standaardvoorbeeld van de auteur die neer kijkt op beeldende kunstenaars.

In het TV programma van Theun de Winter, die langharige pluizebol luizebol met dat Texeliaanse moederkompleks,dat programma op de buis “Terloopse Obsessies”, ik geloof op SBS 6,zag ik Hartkamp naar aanleiding van zijn laatste roman “Flitslicht.” Hij hield een verhaal over de rol van het getal veertien in zijn leven en werk.

Hartkamp en ik woonde in Amsterdam op twee kilometer afstand van elkaar in het centrum van de stad. We vertrokken beiden onafhankelijk van elkaar in 1978 naar Friesland en woonden toen wij tussen 1991 en 1994 in Firdgum waar we een tweede huis hadden weer, hemelsbreed gemeten, op ongeveer twee kilometer van elkaar.Nu is twee keer zeven veertien,dus vandaar!Hij verhuisde,net als wij,in 1978 naar Friesland en 1978 gedeeld door veertien is 141.28571,dus daar zit ook weer het getal veertien in.Ik ben nu bijna 56 op het ogenblik dat ik dit allemaal opschrijf.U raadt het al;vier keer veertien!!!Wij wonen op nummer zeven!Veertien gedeeld door twee!

In het restaurant “De Majoor”aan de Oude Bildtdijk vond ik toevallig een menukaart met een gedicht van Martin Hartkamp en ik informeerde bij de nor se, dikke waard,die weer eens in een ruzie was ver wikkeld met zijn vrouw,of de auteur hier in de buurt woonde.”Ergens in een huis op de dijk, hier vlakbij.Het moet één van de eerste twintig huizen zijn,” bromde hij onverschillig.

Ina en ik gingen zoeken maar het was niet één van de eerste twintig huizen.

Thuis gekomen sloeg ik het Friesch Dagblad op en zag een foto van het huis van Martin.Ik pakte mijn opgevoerde Honda Vision en reed naar de Oude Bildtdijk terug.Na een uur zoeken had ik het huis gevonden.Ik schreef op een kaart:Beste Martin. Terloopse obsessie of supranormale coïncidentie?In Amsterdam woonden we op minder dan twee kilometer afstand van elkaar en nu in Friesland weer!In ieder geval van harte welkom!Ina en Fred van der Wal.

Het telefoonnummer van ons tweede huis in Fird gum schreef ik erbij.Diezelfde avond belde Martin op.Op technies gebied stond Martin in elk geval zijn mannetje als alleenstaande man,want het ont luchten van een cv radiator heeft hem de gehele  radiator gekost.Dat is mij nog nooit gelukt.

Als jongeman zakte Martin voor zijn verkeers examen door op de vraag welke hand je uitsteekt als je naar rechts afslaat te antwoorden:met de linker hand.Het verklaart tevens waarom Hartkamp net als ik geen auto rijd en op negentiende eeuwse wijze het continent doorkruist per trein en één keer met een goedkope chartervlucht naar new York vloog omdat de dollar zo sterk gezakt was dat een retourvlucht ver onder de duizend gulden was.

Een andere overeenkomst tussen Martin Hartkamp en Fred van der Wal is dat ook mijn ouders geschei den waren toen ik vier jaar oud was.Moederliefde, noch enige aandacht van de vader heb ik nooit ge kend en ben opgevoed door een ongehuwde tante en twee verbitterde grootouders die niet tegen el kaar spraken en in aparte kamers sliepen.Een volko men verziekt milieu.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.