Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
3 november 2016, om 21:44 uur
Bekeken:
286 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
185 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn Magistrale Meesterwerken overheidsbezit (deel 1)"


Jaren geleden constateerde ik al dat alles wat er met pen en penseel viel te bereiken, door mij, als genie van den beginne, al lang bereikt was.

Sindsdien is hij dan ook definitief uitgeschilderd, maar beslist niet uitgepraat. Wel exposeert hij nog regelmatig zijn magistrale meester-werken uit gevoerd in olieverf van de hoogste kwaliteit in dure galeries in de hoofdsteden van Europa.

Vanzelfsprekend niet op het platteland in Holland, daar heeft hij alleen maar dédain voor. Je hebt golf en je hebt boerengolf, dat mag wel zo zijn, maar je hebt geen kunst en boerenkunst, alhoe wel, als ik die doeken van Dieterbald  Keuckenhoff uit Groningen met zijn Salonkunst of het gefröbel van de onnozele overgesubisideerde Diep Friese collegaatjes van een niet nader te noemen kunstenaarsvereniging bekijk?

Een ontmoeting met de onstuitbare Fred van der Wal, die ook in Frankrijk zegt wat hij denkt en weet wat hij zegt, maar vooral weet wat hij wil en dat is toevallig niet niks, want voor wie niets wil gaat toch de zon op en treedt een bijstandsuitkering in werking.

 De artiest met een van zijn onafscheidelijke zonnebrillen is er heel duidelijk over. 

“De mensen vinden zo’n donkere bril soms niet zo erg prettig, weet U. Ik houd er niet van als men aandringt om ‘m af te zetten, maar ik ben als Goed gelovig gristenmens natuurlijk een uiterst flexibel, Bijbelvast man, vraag maar aan hen die regelmatig om mij heen staan en uitsluitend Ja knikken. Ik kom hier trouwens bij U binnen met een heldere doorzicht-zonnebril, zo ongeveer als een doorkijkbeha, gekocht op een jaarmarkt buiten het toeristenseizoen te Donzy, Frankrijk, een land streek bekend om zijn optiese instrumenten van wereldnivo.

Men slijpt hier tijdens lange, donkere winter avonden bij een olielamp de lenzen nog voor de vuist weg met de hand met carborundumpoeder en bij hele sloten zelf gestookte malt wisky waar een normaal mens ge zeten op een eikenhouten fust na één slok al blind van wordt. En hoe ik dan zie wil ik U wel  verklappen, namelijk als… affijn, laat ik het zwijgen er maar toe doen, acht jaar, want het is zó ongelóóflijk! Menig huwelijk duurt toch heel wat korter! Ik zie dan na een litertje of wat als…

 

Als een Sony Digital Camera met Night Shot?

 

Die slag is U! Als ik overdag langs het strand loop dan kijk ik met mijn Speciale Leitz optiek met night shot namelijk dwars door de schaarse dameskleding heen, dat wil ik U nog wel even verklappen. En wat ik dan zie, daar word ik als metro seksjuweel niet altijd even vrolijk van, dus laat ik het er meestal maar bij zitten en hou mijn kalvinis tische, koude, klamme jatten liever bij me, omdat er om te be ginnen visueel al geen eer aan te behalen valt, laat staan de rest, dat wil ik niet eens wéten! Als eigentijdse jonge man prefereer ik goed geklede vrouwen, dat is heel modern, in plaats van die naakte, kale apinnen uit de feministische golf die als brak wrakhout aan land zijn gespoeld op de goLf van de tijd.

 

En als U des zomers monkelend over het naaktstrand loopt met Uw speciale

gekleurde bril?

 

Dat is heel merkwaardig dat U ?t aanroert, want daar zie je dan al die in werke lijkheid ontklede mensen juist weer gekleed dankzij die inversie funktie van de briljant geslepen glazen met cylinder. De opticien weet wel wat ik bedoel.

Het heeft met optica en optimisme te maken. Ik doe er dus verder het zwijgen maar toe voor de lieve vrede. Ik heb namelijk geheimhoudingsplicht opgelegd gekregen van Hoger op. U niet, want U bent een kunstjournalist, dat zou me wat, moois zijn als U zich daar op beriep, dan hadden we elke dag een blanco krant tot de kalveren op het ijs dansen want dan houdt echt alles op en willen we daarvoor betalen?

Nee, dat willen we niet.

En weet U wel wat een Volkskrant hier in Frankrijk allemaal moet opbrengen? Daar koop je een Winkler Prins encyclopie uit 1920 voor met van die mooie staalgravures en uitklapbare landkaarten! En moet ik dat allemaal van mijn AOW-tje opbrengen? Zeg U nou zelf!?

 

Als ik hem verzeker dat hij zijn bril mag ophouden, barst hij los: ? Wat zullen we nou beleven? Ik heb U alles zojuist nog eens uittentreure uitgelegd en enig begrip verwacht voor mijn helde re standpunten in deze en dan krabbelt U nu plotseling weer even hard terug? Zie ik zo bleek? Want ik sta hier en U daar!

Weliswaar op dezefde tegelvloer maar toch op afstand! Of is U dat niet opgevallen?

Is het U dan niet bekend dat die kunst journalisten van al die culturele bijlages er maar wat op los liegen? Anders hadden ze toch al lang hele katernen vol over Fred van der Wal geschreven? Nou dan! En moet ik at allemaal maar  klakkeloos accepteren als genie? Niks hoor, dat moet ik helemaal niet, want Fred van der Wal hoeft niks, maar mag alles!”

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.