Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 oktober 2016, om 17:35 uur
Bekeken:
303 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
171 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Argeloos als een witte duif in het kunstenaarsplantsoen"


Ik ben indertijd als onbevlekte jongeman recht van uit de christelijke kweekschool voor onderwijzers te Bloemendaal enthousiast, maar toch ook wel wat timide, zoals het een onbezoldigde kwekeling zonder akte betaamde, argeloos als een witte duif het kunstenaarsplantsoen met mijn beeldende werk en gigantische kulturele bagage de luxe argeloos binnen gelopen met mijn pet ter hoogte van mijn gulp voor alle zekerheid, want kunst is een tijdspassering voor flikkers –zwaar gepantserd en gerugzakt ga ik strompelend door het leven- voor alle zekerheid gestut door mijn wandelstol met zilveren knop.

Het kunstenaarsplantsoen! Gotsalmetruttenbollen! Dáár zou het eindelijk te vinden zijn. Wat? Het paradijs van tolerantie, intellekt, mededogen, ruimzicht, genie en wederzijds begrip.

Nou, schat, ik moet je eerlijk zeggen, die provinciale Haarlemse kunstenaarswereld, ik vond het over het algemeen buitengewoon enge, nare, onwelriekende, vieze, geborneerde mensen en de zogenaamde christelijke kunstenaars die na het succes van het CDA eindelijk moed hebben gevat en ondanks een evident gebrek aan talent als paddenstoelen uit de grond op rijzen, dat hypokriete schorriemorrie is nog een graadje erger.

Non talenten als de tekenleraar H.P., J.S., de misselijk makende AOW-er M. d. K. te Kampen, de tekenleraar R.K., de cartoontekenaar G.v.D. of de zoveelsterangs E.O. illustrator Willem Z. Grieze lige, sectarische betweters tiepes met agressieve kunstbaarden, stinkende, reutelende pijp en vol tof feetabak of goedkope sigaren in hun griffermeerde bakkes, die les geven als tekenleraar op de chris telijke akademie of op een achterlijkenschooltje, hetzij in de gevangenis of het gekkenhuis; nou, als je te stom bent voor de universiteit en te laf voor de handel dan wordt je tekenleraar, zo als dat griffer meerde minkukel met identiteitsproblemen M. uit Kampen!

Kunstenaars zijn allemaal onsmakelijke representanten van de menselijke soort die malkander voort durend besmeuren met de dunne stront van gespeelde religieuze emoties op de afgezaagde deunen van psalmen en gezangen. Het zindelijk en fatsoenlijk denken is in die christelijke kringen nul komma nul. Men buigt voor het gouden kalf van de commercie want ze verwarren net als Henk Helmantel nog steeds Onze Lieve Heer met Ezeltje Schijtgeld en buigen voor waarden die door mij slechts worden ervaren als de nieuwe kleren van de keizer en ik zeg daar op; lik me reet is ook een wals! En dan ga ik weer uit de broek, lig in volkomen overgave met een kussen onder de popo achterover met geloken ogen, de luiken gesloten, spreid mijn geurige billen en wacht op Uw hete slebbertong langs mijn bruinpaarse roos van vlees, die glinstert in het kaarslicht.

 

Ik onderhoud om die reden gotzijdank geen enkele relatie met kunstenaarskringen en al helemaal niet in Haarlem of Heemstede, want het zijn dikbuikige juffrouwen op leeftijd die de menopauze bont kleuren en dak pannen beschilderen op aanvraag. Waren het maar Retteketet Beter Bed kunstenares sen! Ik verveel mij er namelijk dood, net als vroeger in de mid sixties, samen met de ingetogen, vrome Els  in de onverwarmde griffermeerde kerk in de Watergraafsmeer waar ik met mijn ijsklomp voeten bevroren in de houten bank zat terwijl de dominee het hellevuur en de bliksems van de haat vanaf de kansel naar het kerkvolk slingerde en de gelovigen anderhalf uur lang de grond in heiden met hun beukende verwijten en bonkende dreigementen met hel en verdoemenis.

 

Die kunstenaars hangen aan elkaar van subsidies en beurzen. Zij spreken niet eens meer de tale Kanaäns, maar de wollige taal van de overheden of staan met de mond vol tanden en ik ben als niet gesubsidieerd beeldend kunstenaar van mening dat deze kategorie tot de natuurlijke erf vijanden behoort. Dat zie je toch ook aan de kwaliteit van hun werk. Mag ik dan even Jacintha ge denken, die olijke hyacinthenbol op leeftijd uit Heemstede

Museum- en Galeriebezoek hoogst noodzakelijk? Ach, wat denk je nou eigenlijk wel; daar heb ik toch helemaal geen tijd voor! De nonsens die daar vertoond wordt! Groningen spant daar mee de kroon.

Ik ben echter niet helemaal voor de volle honderd procent de maat aller dingen, zoals mij menig maal verweten werd door die griffermeerde Groningse glimpieper uit Aduard, Hans doctorandus van Se venter, buitenproducer met protestantse prioriteits prostaat problemen bij de E.O., maar U vraagt ’t allemaal aan mij en U krijgt ’t van mij te horen, zonder de bijbehorende smoesjes damore, want ik zal U niet gelijk met een gebroken dakpan te na komen, doch geduldig voor licht en uitzicht kiezen en trachten U te overtuigen van mijn gelijk en gaat dat niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Ik weet bijvoorbeeld waar ik over praat na mijn meer dan veertig jarige kunstenaarschap, want dat is niet niets, dat is een leven lang, meneer!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.