Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
25 oktober 2016, om 21:08 uur
Bekeken:
293 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
235 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Afgekeurd voor alle diensten op S5"


Nou houd ik er wel van als een echte man of vrouw het initiatief neemt dus ik heb echt niet tegen gesputterd. Ik kwam in de Willem II kazerne in Den Bosch bij de selectie officier ; een bleke puk kelige jongeman met rood haar en een ziekenfondsbril op en vertel de mijn verhaal in geuren en kleuren. Hij geloofde me niet en sturude me door naar de officier van gezondheid, ook zo’n zenuwe lijerig tiepe; het uitschot van de maatschappij gaat nu eenmaal in dienst, dat is bekend. Toen stond ik op en kleedde mij uit tot op mijn lingerie om mijn verhaal te ondersteunen. Ik wilde even mijn boobies laten zien om hem te overtuigen. Ik ben namelijk nogal exhibitionistisch en gewend me uit te kleden voor vogels van divers pluimage. Ik ben echt madame sans gène. Mijn tieten golfden de cups uit en swingden wulps heen en weer toen ik mijn slipje uit wilde trekken. Ik schudde mijn twee jongens heen en weer alsof ik een natte poedel was die net uit het water kwam. Expres natuurlijk om die knakker op te geilen! Die officier werd al gelijk knalrood toen ik mijn beha uit deed en aan mijn jarretelgordel begon te frunniken, begon te stotteren en stuurde me gelijk door naar de psychiater, die me verder onderzocht. Het enige dat hij zei was hummm, humm, mummummum. Het vreemde was dat hij me op een onderzoeks bank liet liggen, een kussen onder mijn billen stopte en zijn middelvinger invette die hij mijn mannenkut in stak tot aan de handwortel.

Het was niet de eerste keer dat iemand daar de vingerproef nam dus ik voelde me gelijk op mijn gemak. Ik heb een mannenkut gekregen om te laten vullen door de dames en heren, dus ze gaan hun tegennnatuurlijke gang maar met me. Ik begon onrustig te bewegen en mijn heupen schokten op en neer en heen en weer. Het basale ritme van de regen…pardon, van de liefde. De regen komt later, want die tikt zoals die prachtsong van Rob de Nijs zegt zachtjes tegen het zolderraam, net als bij Frits D. indertijd te Amsterdam toen hij nog bijstandsmaatschappelijk werker was en een goedkope zwart gelakte dienst fiets bereed.

Ik danste gewoon met mijn gulzige, goed ingenaaide mannenkut op zijn neukende ving er. De trance dance! Hij kon zich niet langer beheersen, maakte zijn broek los en ik zag zijn stijve lul naar voren op springen. Stijgeren is een beter woord. Meneer had er echt zin in. Nou ben ik van huis uit een meegaand tiepe dus ik ging er blind op in. Ik zag hoe hij een pot vaseline pakte en mijn gaatje in vette en daarna zijn lul. Als echte Ouwe Stomp stompte hij zijn lul bij mij naar binnen in mijn keel tot aan de wortel, dus het werd slikken of stikken. Daarna trok hij terug, deed mijn dijen uit elkaar en liet me voelen dat hij en waardig lid van de stootttroepen was. Ik stootte een rauwe lustkeet uit in de trant van: “AUWAUWRABIERELULLLLLLL!!!!”, sloot mijn ogen en verkeerde in dromenland. Ik kwam daarna zelfs schreeuwend klaar.

“Afgekeurd voor alle diensten op S5!” hijgde de psychiater en trok de zipper van zijn gulp omhoog.

“Je kunt je aankleden en verder ingerukt mars!”

Was het meteen van de baan en kon ik met een verlofpas en een eerste klas trein kaart je gaan. Afgekeurd op S5 maar wel striptease voor de selectie officier gegeven en de dokter voor het gemak maar even gerieflijk gepijpt plus me af laten neuken en die dokter mocht blijven! Ik had in die kazeren best een par maandne langer willen blijven, maar ik kreeg niet de kans.

Je begrijpt dat ik van huis uit zonder lul en ballen niet de meest aangewezen persoon was om het vaderland en de koningin te verdedigen tegen de Russen alhoewel een stel kozak ken misschien zich onmiddellijk zouden hebben overgegeven als ze door een oog verblin dende omgebouwde kerel in de wapenrok van de vorstin werden benaderd met het bevel in naam van Lenin en de Grote Napoleon de handen om hoog te steken.

Bij de kazerne poort stond een auto met chauffeur klaar die me naar het station bracht. Hij vroeg naar mijn telefoonnummer want hij wilde gelijk een afspraak of in de achterbak een nummer maken. Kiezen of delen, zei hij en als het delen werd nam hij het hele Bravo peloton mee om me in te laten naaien op Navo grondslag. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.