Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 oktober 2016, om 20:25 uur
Bekeken:
320 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
196 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ga je effe mee, dan maken we gelijk een dealtje"


Ik ben niet te koop en zeker niet voor de recherche. Bij verraden deals zijn al tijd twee mensen extra betrokken, dat wordt vaak gearrangeerd door de cops in samenwerking met het openbaar ministerie en de fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst.

Dat is linke soep als je betrapt wordt heb je twee getuigenverklaringen tegen je en dan hoeven ze niet eens wat bij je thuis te vinden, dan hang je automatisch.

Daarom moet je altijd geweldig goed uitkijken met wie je zaken doet en wat je los laat.

De DEA is ook actief in Europa en dat zijn helemaal lekkere jongens, want als die een zaak niet rond kunnen krijgen stoppen ze gewoon een paar ons coke in je koffer als je even weg bent. Je kunt dan hoog en laag springen, maar je gaat voor schut.

 Er kwam een lange tijd een Amerikaan uit de jazzwereld met zijn kaal ge- schoren kop bij mij over de vloer, een slome drugsaddict met een hang- snor die te stoned was om uit zijn bloed doorlopen ogen te kijken, zijn smoel leek op een saxofoon, helemaal in de kreukels, maar in zijn zeldzame momenten dat hij helder was had hij het over connecties bij in Duitsland gelegerde hoge militairen die in hasj en coke zouden doen op grote schaal.

Ik vertelde hem dus dat ik met een partij weed van dertig kilo in mijn maag zat, die in een geheime opslagplaats in het havengebied lag.

Hij zei: “Nou, ik ken wel een stelletje Surinamers uit de Cottonclub en van een tent op de Zeedijk die het zo voor je kunnen weg werken zonder dat je enig risico loopt”.

Ik zei: ”Sodemieter nou gauw op, motherfuckin’son of a bitch. Surinamers stelen het laatste dubbeltje nog van hun opoe als die op sterven ligt, die kwattarepen zijn zo onbetrouwbaar als een aanbieder van een doublé Rolex op een homo ontmoetingsparkeerplaats, dus forget it, baby! No way!”

Hij zei verontwaardigd: ”Oh, no, no, no, baby! Ik sta er voor in dat ze dat niet zullen doen. Ik ken ze al jaren. Het zijn bosnegers, dat zijn trouwe honden, net als Ronnie Brunswijk, die zijn heel anders. Goudeerlijke boys!”

Ik zei spottend terug: “Goudeerlijk als een kermis horloge van doublé zal je bedoelen! Bospenen uit de bush! Huh! Grote wasjes, kleine wasjes, man ! Hou nou toch gauw op met je slappe gelul !”

Hij weer : “Nee. Ik ken hun credentials als mijn eigen broekzak. Niets op aan te merken. Brandschoon. Geen verleden. Wel een heden en een grote toekomst voor de boeg. Hard werkende burgers met een tiet vol met poen, zoals jij en ik, die hebben er geen belang bij je er bij te lappen, want ze weten dat ze dan een afschuwelijke dood sterven! Businessjongens van de bovenste plank en de eerste orde, dan weet je wel wat ik bedoel !”

”Okee dan, maar als ze komen om het op te halen dan gaan we wel ergens anders naar toe, dan kom je me maar ophalen met de Jaguar, want ik wil niet dat die lui achter mijn adres komen, dan gooien ze morgen een hand- granaat naar binnen in mijn slaapkamer en ik wil mijn ballen toevallig nog even houden voor een liefhebster om mee te kunnen fokken!” zei ik terug.

Ik wilde eerst wel eens zien met wie ik te maken kreeg want ik kende toe vallig de meeste Surinamers uit de Cotton Club en van de Zeedijk per- soonlijk om dat ik nogal eens doorzakte met ze en wist dat ze zo onbe- trouwbaar als wat waren. In elk geval kon je met ze lachen, dat wel !

Als je met ze aan tafel zat kon je maar het beste je twee handen op je zak- ken houden, anders miste je na afloop je creditcard, je gouden kronen uit je bek, je kettingenslipje, je cockring, je zilveren buttplug en je autosleu- tels. Je kunt in deze business niet voorzichtig genoeg zijn.

Ik zat dus thuis te wachten op het telefoontje van die Amerikaan. Hij belde op en zei:”Die zwartjoekels zijn er en ze zijn zo tam als een cavia op sterk water. Ga je effe mee, dan maken we gelijk een dealtje. En hoe veel zit er voor mij aan vast? Mag ik ook effe gelijk vangen ?” 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.