Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 oktober 2016, om 11:08 uur
Bekeken:
315 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
188 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Klachten over de kwaliteit bij de Grote Baas"


Mij kenden de Big Bosses vanaf het begin dus ik kon alles maken, maar als Jan Lul de griffermeerde beha behanger uit Aduard met prostaat klachten en het stro van onder zijn pet aan de bel trekt bij mij en in Grunnings dialect zegt: ”Geef me eens een paar kilootjes weed voor een vriendenprijsje, klootzak!” dan ging dat mooi niet door en werd zo’n boerenlul voor alle zekerheid de straat uit geslagen met honkbalknuppels met de mededeling dat als hij nog eens kwam aansijken hij met zijn achterpoten in het cement zou eindigen op de bodem van het Noordzeekanaal om daar het scheepvaartverkeer en voorbijtrekkende scholen vis te regelen.

Ook een vak apart. Opzouten met dat soort luldebehangers.

Het was trouwens tegen alle regels  om aan je afnemers te vertellen waar je de stuff, coke of pep vandaan haalde, want voor je het weet ben je je positie op de markt kwijt en overrulen ze je, dan zoeken ze het hoger op in de hiërarchie of nemen je klandizie over. Dat gaat niemand wat aan hoe het in elkaar zit, dat hou je voor je zelf.

Ik hield mij alleen met de bestelling bezig en als het afgeleverd werd dien- de het geld eerst op tafel te liggen anders zette ik de zaak wel even in de versnelling door ze mijn punt 38 onder hun neus te douwen en als dat ka- liber niet overtuigde pakte ik uit een burolade mijn punt 45 geladen met dum dum munitie waarmee je dwars door een motorblok schoot.

Een keer is het bijna mis gegaan, toen heb ik een klant zijn oorlelletje er af geschoten als waarschuwing toen hij niet snel met de poen op de proppen kwam. Hij is voor goed aan één oor doof gebleven en heeft nog steeds een zenuwe tic op zijn ogen. Je moet je grenzen stellen in de vliegende handel of de zwarte markt, maar ook in de drugs sien.

Zijn trommelvlies was gescheurd, doordat ik van dichtbij schoot en een geluiddemper gebruik ik niet, dan lijkt het net op het geluid van een speel- goed pistool.

Ik zorgde er daarom altijd voor dat er snel werd afgerekend. Niks op de lat schrijven, alles handje contantje. Betalen, de stash opbergen en weg wezen. Geen gelul achteraf. Klachten over de kwaliteit bij de Grote Baas. Als je geluk had werd je door zijn body guards afgerost met stalen pijpen en had de Big Boss een slechte dag of  ruzie met één van zijn hoeren kreeg je een stopkogel voor je donder. Overleg met de top vond altijd plaats in de Yab Yum in het schuimbad met een paar hoeren erbij zodat je wat omhanden had om bij d’r poes te grijpen.

Ze waren vanuit het management wel eens boos als ik een bepaalde partij veel te goedkoop verkocht had, dan vonden ze dat er meer uit te halen viel, dan zeiden ze dat ik de markt gewoon aan het verpesten was op die manier en dat ik gewoon een grote klootzak was, maar daar trok ik me echt helemaal niks van aan.

Ze konden me wat ! Wie nam hier de risicos ? Ik toch zeker !

Het is een kwestie van concurrentie.

Ik zie dat net zoals in het gewone, alledaagse zakenleven, daar gelden de- zelfde regels. Toch heb ik altijd bepaalde principes gehanteerd en nooit een klant besodemieterd.

Soms mats je iemand die je nu eenmaal graag mag, dat is toch heel nor- maal.

En heb je de pest aan iemand of belazert hij je dan leg je ‘m met hetzelfde gemak om of huurde je een hitman in, dat is altijd mijn moraal geweest. Geld is nooit mijn enige motief geweest. Het moest een beetje leuk blijven in het leven.

Ik wilde de wereld verbeteren en vond dat drugs daarom uit de strafwet moesten. Als iedereen stoned in the streets was zou het allemaal vanzelf goed komen met de mensheid, daar was ik van overtuigd. Eigenlijk wilde ik de wereld verbeteren, net als al die linkse welzijnswerkers, alleen maakten die er helemaal niks van.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.