Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 augustus 2016, om 22:53 uur
Bekeken:
317 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
242 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eén van de vele verhalen van Fred van der Wal"


Eén van de vele verhalen van Fred van der Wal, puur uit het leven in al zijn rauwheid en onvoorspelbaarheid gegrepen, die hem zo kenmerkt in al zijn eenvoud.

Niet voor niets is hij door menig Vlaams lezer bewonderend betiteld als de Nieuwe Jan Cremer van de Eénentwintigste Eeuw, waarbij auteur dezes zich in al zijn bescheidenheid die hem siert geheel en al kan neer leggen!

Wij mogen trots zijn op deze nog niet ontdekte auteur die sinds 2002 naar de Bourgogne emigreerde en daar een aangenaam, rijkelijk met alcohol overspoeld leven leidt in alle (on)rust.

Wij weten ook hoe hij zich een kluizenaar waande in de grote steden van het wereldse leven en een cosmopoliet in de eindeloze velden van mid-den Frankrijk!

Dit gaat ver!

 

BORSTEN OM MET PALMPASEN EEN PANNA MONTATA MET SLAG- ROOM OP TE SERVEREN KOM JE NIET ELKE DAG TEGEN …DAN DENK IK WEER AAN DIE DAGEN VAN HET ALLER EER-STE BEGIN MET DE GROTE, GOUDEN VERZOENVIS, DIE GEKO-MEN IS OM NOOIT MEER WEG TE GAAN…

 

Zeg, heel iets anders, wat mij indertijd overkomen is op die gedenkwaar-dige zomerdag met temperaturen van tegen de veertig graden in de scha-duw, dat gebeurt je ook niet elke dag… ik zat gisteren precies een jaar geleden 15 aug. 2005 met een Engels sprekende prachtige Venezolaan-se meid in een kroeg in Cosne in het café vlak bij de Mairie, die glazen vissenkom waar ik ook wel eens zit met de aimabele Anneke en Wim Koster en dat moest ik gewoon vieren door haar te gedenken en de drankrekening op te juinen tot ongekende hoogte.

Een jaar geleden had ik de Meesterlijke Meedogenloos Mooie Muze ZoenVis nog niet ontmoet in Real Life, dus ik had toen mijn handen nog vrij om naar iets anders uit te zien. Een mooie jongen komt altoos aan zijn gerief.

Ik was op zoek naar iets en beslist niet ontevreden met mijn gerieflijke be-staan in de Bourgogne, maar toch ook niet bewust naar wie, wat, of waar ik naar zocht. Ja, dat kun je als kunstenaar zo hebben.

Zit me daar een stoot van een meid waar je bijna bewusteloos van valt van achter je koffie verkeerd! Alsof je een emmer leeg gooit!

Je neemt haar op van top tot teen, kleedt haar uit met je ogen, vervolgens weer aan, want het is niet de Nieuwe Kleren van de keizer waar je naar zit te loensen van geilheid. Je maakt de rekening op en taxeert haar seksju-welen capaciteiten. Is zij het tiepe met haar amandelvormige ogen dat je alle hoeken van de slaapkamer laat zien of een zacht blatend lammetje in bed? Een droge zak cement met een gat er in of de sappigste perzik van heel Europa?

Wie zal het zeggen, dus je blijft met je mond vol tanden met een half open bek zitten waar je zit en verroert je niet. Frozen by the moment als op de stills van een soft porno rolprent. Over de inleiding en de aanleiding ge-sproken!

Schitterende benen, die Zuid-Amerikaanse meid, prachtige kop, gaaf ge-bit, glad geschoren benen, volle, sensuele lippen, zware make up, felrood gestifte lippen, kool omrande ogen als een Egyptische vorstin, spranke-lende ogen die van een heel speciale zinnenlijke liefde voor de mede-mens getuigden, borsten om met palmpasen een panna montata met slagroom op te serveren, ravenzwart lang haar dat blauw glansde in de ongemeen fel schijnende zomerzon, alles d’r op en d’r an. Het hele pretpakket voorradig.

Een vurige vrouw, zou Marlou uit Haarlem zeggen.

Fel tegen de buitenlandse Amerikaanse politiek, begreep ik later uit haar heftige commentaar op mijn stars en stripes t-shirt, toen we in gesprek raakten, maar dat maakte het alleen maar extra boeiend. Ik provoceer graag en daag de dames met liefde uit. Even leek het er op dat ze me zou aanvliegen met haar lange nagels. Geen bezwaar. Ik houd van vrouwen die initiatieven nemen en de zaken naar hun hand kunnen zetten. Waar is bloed anders voor dan om te vloeien?

Al gesticulerend met haar armen en handen zag ik haar strakke borsten dansen. Ik noem dat altijd de vogeltjesdans. Ik vind het fijn als een meisje sterk over komt en haar soepele vormen in cadans brengt.

Ik zeg cool en collected: “Ken ik misschien voor hetzelfde effe aanschui-ven, my lady, dan praten we verder over de wereldpolitiek en de verhou-ding tussen de exen, ik bedoel natuurlijk de sexen!”

Een Freudiaanse vergissing.

Ik vroeg haar naam en die was Solana-Marisol Escobar. Beroemde fami-lie! Ik vroeg of ze misschien familie was van de beroemde pop art kunste-nares of van de tak van de coke handel, maar dat klopte niet helemaal, omdat iedereen daar Escobar heet, net als bij ons in Holland, iedereen van der Wal of Jansen heet. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.