Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 juni 2016, om 20:02 uur
Bekeken:
310 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
188 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"In 1986 was er sprake van dat U terug zou keren..."


In 1986 was er sprake van dat U terug zou keren als vaste exposant bij Galerie Mokum?

 

Eerst wel en toen weer niet. De leiding van de Galerie was na 1983 in handen van de niet bepaald kundige Janna van Zon, die echter wel hart voor de zaak had, maar zij had een vennoot, Joop Venekamp, een onberekenbare, homosexuele ex-steward van de KLM, die had een paar jaar eerder twee tekeningen van mij gekocht, die keerde zich plotseling tegen mij, hoogstwaarschijnlijk omdat ik mij niet door hem wilde laten neuken en dat was maar goed ook want hij was seropositief, dat wist hij toen nog niet en ik wilde het niet weten. Ik vind dat echt helemaal niks om sex te ondergaan zonder protectieve voorzorgsmaatregelen.

Hij vond dat je aan het werk van een Nederlandse realistiese schilder moest kunnen zien dat het uit Nederland kwam, anders was het geen Nedrelands realisme. Ik maak geen kunst voor de souvenir-winkel dus weigerde ik op elk schilderij een Nederlands vlaggetje te schilderen, een molen, klompen, tulpen of een kaasmeisje.

Maar nog erger vond hij dat ik mij sexueel niet aan hem wenste te onderwerpen. Toen ging het dus ook niet door om bij Galerie Mokum terug te komen. Het was maar goed dat ik niet was gezwicht voor zijn verleidingspogingen om me te laten pakken intern.

Een paar jaar later overleed hij aan aids, maar van mij hoefde hij helemaal niet dood. Hij was een sympatiek mens. De dag voor zijn ziekenhuis opname bezocht ik hem nog. Hij zat met tranende ogen en een koortsig gelaat mij uiterst wellustig aan te staren, zodanig dat ik er heel verlegen van werd, mijn ogen neer sloeg en heel erg moest blozen toen hij mij bepaalde voorstellen deed.

Het was duidelijk dat het slecht met hem ging.

Hij ging toen een kopje thee voor mij zetten en achteraf hoopte ik maar dat hij de thee niet had om geroerd met zijn lul. Ik vond hem een beperkte, vreselijk eigenwijze, neurotische man, zoals zoveel hoofdstedelijke homosexuelen, die zich het centrum van het heelal wanen  en hun geslachtsdelen de melkweg.  Okee, als ze hun poepertje vergelijken met het zwarte gat kan ik daar vrede mee hebben.

Hij heeft me dus nog op het laatst van zijn leven met enige overredingskracht tot de exclusief homo-sexuele wijze van om gaan met de naaste pogen te bewegen en dat vind ik te kort door de bocht. Er is echter meer dan alleen het klokkenspel van wat hangt er uit een gouden fluit. Waarom zou je je exclu-sief beperken tot mannen of vrouwen om je sexuele lusten op bot te vieren? Vijftig procent minder kans op de relatiemarkt op die manier !

Daar schieten we toch allemaal niets mee op!

Nee; je moet het breed zien in het leven en je niet laten beperken door preutse vooroordelen van beide kanten. Voor mij is de homosexuele wijze van leven nu eenmaal genetisch gewoonweg niet weg gelegd. Daar moet je toch enige aanleg voor hebben, alhoewel oefening kunst baart met die tulp van je gulp. Ik heb trouwens verscheidene aanbiedingen gehad om getraind te worden in die tegennatuurlijke liefdeskunsten, maar je kunt lang en breed lullen; een afwijking blijft het. Ik kan wel aan de gang blijven met mijn negotie, zeg!

De Bijbel zegt dat deze categorie zondaren die een gruwel in de ogen des Heeren bedrijven  het loon in hun eigen lichaam zullen ontvangen! Aids dus! Laat ik er verder het zwijgen maar toe doen, want anders krijg ik de BAH (Bond Aktieve Homosexuelen) nog tegen mij en dat is in Nederland een heel leger.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.